کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند

کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند نوشته علی احمدی گرده ویلکیج (ایلیا)، مجموعه‌ای از شعرهای آزاد درباره‌ی عشق، تنهایی، فقدان و فاصله‌ی جهان بزرگسالان با نگاه کودکان است. شاعر از خانه، خیابان، پنجره و اشیای روزمره تصویرهایی می‌سازد که احساس دوری و انتظار را بازتاب می‌دهند. کودکی در این میان، نشانه‌ای از میل به دویدن و دیدن چیزهایی است که بزرگسالان از کنارشان می‌گذرند. انتشارات اسین این مجموعه را منتشر کرده است. شعرها گاهی در چند سطر به یک تضاد می‌رسند و گاهی تصویرهای پی‌درپی را برای بیان رنج و دلتنگی کنار هم می‌گذارند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند

کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند مجموعه‌شعری است که علی احمدی گرده ویلکیج (ایلیا) در آن تجربه‌ی عاشقانه را در پیوند با تنهایی، خاطره و فرسودگی زندگی روزمره بیان کرده است. مخاطب بسیاری از شعرها یک «تو» است؛ حضوری که گاهی در یادها باقی مانده و گاهی دوری از او بر تمام فضای شعر سایه انداخته است. اشیای خانه نیز سهمی در بیان این وضعیت دارند. پنجره، آینه، گلدان و تختخواب صرفاً اجزای محیط نیستند؛ هریک حال گوینده را به شکلی بازتاب می‌دهند. خیابان نیز به‌جای آنکه فقط محل عبور باشد، به فضایی برای گم‌شدن، انتظارکشیدن و احساس بیگانگی تبدیل می‌شود. شاعر میان این محیط‌های آشنا و تصویرهای طبیعت رفت‌وآمد می‌کند. رودخانه، آبشار، برف، پرنده و دریا در شعرها حضور دارند، اما این حضور همیشه آرامش‌بخش نیست. طبیعت نیز می‌تواند شکل دیگری از زخم، دوری یا فراموشی باشد. عشق در چنین فضایی هم سرچشمه‌ی رنج است و هم امکانی برای ادامه‌دادن؛ یاد محبوب گاهی حال گذشته را تغییر می‌دهد و گاهی جای خالی او را آشکارتر می‌کند.
کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند شعرهایی با اندازه‌های متفاوت دارد؛ بعضی کوتاه‌اند و بر یک تصویر یا چرخش معنایی تکیه دارند، بعضی دیگر مجال بیشتری به گسترش تصویرها می‌دهند. سطرهای کوتاه، تکرار واژه‌ها و مکث میان عبارت‌ها، توجه را به کلماتی مانند مرگ، خانه، خاطره و تنهایی جلب می‌کنند. شاعر گاهی ویژگی‌های انسانی را به اشیا نسبت می‌دهد؛ خیابان فراموش می‌کند و خانه نیز می‌تواند خودش را ترک کند. این جابه‌جایی‌ها مرز میان احساس درونی و محیط بیرون را کم‌رنگ می‌کنند. در کنار شعرهای عاشقانه، نگاه انتقادی به رفتار انسان‌ها نیز دیده می‌شود؛ از موقعیت اعتراف‌گرفتن تا تقابل ظاهر و باطن. عنوان مجموعه و تقدیم آغازین نیز بر زنده‌ماندن کودک درون تکیه دارند. تصویر کودکانی که دنبال پروانه‌ها می‌دوند، در برابر توجه بزرگسالان به ساختمان‌ها و پنجره‌ها قرار می‌گیرد. این تقابل، فرصتی برای فکرکردن به تفاوت خواسته‌ها و شیوه‌ی دیدن جهان فراهم می‌کند، بی‌آنکه اندوه غالب شعرها را کنار بزند.

چرا باید کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• تصویرهای خانه و شهر، شکل‌های گوناگون تنهایی و انتظار را پیش چشم می‌آورند.
• شعرهای کوتاه و بلند، امکان مقایسه‌ی ایجاز و گسترش تصویر را فراهم می‌کنند.
• تقابل کودکی و بزرگسالی، موضوعی برای تأمل درباره‌ی تغییر خواسته‌ها و حساسیت‌های انسان است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب تنها کودکان به دنبال پروانه ها می دوند به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر آزاد عاشقانه و اندوهگین.
• خوانندگان علاقه‌مند به مضمون‌های فقدان، خاطره و تنهایی شهری.
• دوستداران شعرهایی که احساس را از طریق اشیای روزمره و تصویرهای طبیعت بیان می‌کنند.