کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن

کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن سروده مریم موفقی باستانی است و انتشارات اسین آن را منتشر کرده است. این مجموعه شعر در فضایی میان خاطره، زخم، جنگ، تنهایی و فروپاشی روانی حرکت می‌کند و از تصویرهایی مثل اتاق، پنجره، قرص، عکس، خیابان و خانه برای ساختن جهانی ناآرام بهره می‌گیرد. شعرها مدام میان زندگی روزمره و هراس، عشق و فقدان، کودکی و ویرانی رفت‌وآمد می‌کنند و از همین جابه‌جایی، ساختار کتاب شکل می‌گیرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن اثر مریم موفقی باستانی

کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن مجموعه‌ای از شعرهای مریم موفقی باستانی است که بر محور تنهایی، اضطراب، خاطره، مرگ، عشق و ویرانی پیش می‌رود. فضای شعرها اغلب بسته، زخمی و پرتنش است؛ اتاق، آسایشگاه، خانه، چهارراه، پنجره و خیابان در آن فقط مکان نیستند، بلکه به بخشی از وضعیت ذهنی گوینده تبدیل می‌شوند. شاعر از تصویرهای تیز و گاه خشن مثل چاقو، خون، شیشه، قرص، آژیر و ملافه استفاده کرده است تا رنج را نه به‌صورت توضیح مستقیم، بلکه در قالب صحنه‌هایی فشرده و ماندگار نشان دهد.

کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن در کنار این تیرگی، فقط بر درد متوقف نمی‌ماند. در بسیاری از شعرها ردّ کودکی، مادر، اسب چوبی، عکس‌های قدیمی، چای، گل، پرنده و ماه دیده می‌شود؛ عناصری که یادآور امنیت ازدست‌رفته یا تمنای بازگشت‌اند. همین کنارِ هم نشستنِ لطافت و خشونت، یکی از ویژگی‌های مهم مجموعه است. شعرها گاهی از دل یک رابطه‌ی عاطفی حرف می‌زنند و گاهی از تجربه‌ی جمعی‌ترِ جنگ، سوگ و فرسودگی، اما در هر دو حالت بر بدن، حافظه و زبانِ آسیب‌دیده تکیه دارند.

کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن از نظر حال‌وهوا مجموعه‌ای یکدست به‌ نظر می‌رسد؛ شعرها کوتاه یا متوسط‌اند و بیشتر بر تصویرسازی، برش‌های ناگهانی و جمله‌های فشرده استوارند. تکرار واژه‌هایی مثل خانه، مرگ، زن، مادر، خواب و دلتنگی شبکه‌ای از معنا می‌سازد که شعرها را به هم پیوند می‌دهد. در این مجموعه، زنانه‌بودن تجربه نیز حضوری پررنگ دارد؛ نه به‌عنوان شعار، بلکه در جزئیاتی مثل بدن، خانه، روسری، آشپزخانه، خاطره و ترس‌های روزمره. در مجموع، این مجموعه‌ شعر جهانِ درونی آشفته‌ای را با تصویرهای ملموس و گاه تکان‌دهنده پیش چشم مخاطب می‌گذارد.

چرا باید کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مجموعه‌ای از شعرها را پیشِ روی مخاطب می‌گذارد که تنهایی، سوگ، عشق و اضطراب را با تصویرهای مشخص و ماندگار بیان می‌کنند.
• شعرها تجربه‌ی ویرانی را فقط در سطح حادثه نگه نمی‌دارند و آن را به حافظه، بدن و زندگی روزمره پیوند می‌دهند.
• حضور هم‌زمان عناصری مثل مادر، کودکی، خانه و جنگ، لایه‌های عاطفی متفاوتی در خوانش ایجاد می‌کند.
• این مجموعه برای شناخت فضایی از شعر امروز که بر زخم‌های شخصی و جمعی تکیه دارد، منبع مناسبی است.
• خواندن شعرها می‌تواند درک دقیق‌تری از پیوند میان تصویرهای خانگی و احساس ناامنی، فقدان و فرسودگی بدهد.

خواندن کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب آسایشگاه متروک با یک مهتابی روشن به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر معاصر فارسی که به فضاهای تیره، فشرده و تصویرمحور گرایش دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند شعرهایی درباره‌ی سوگ، دلتنگی، خاطره و آشفتگی ذهنی بخوانند.
• کسانی که به بازتاب تجربه‌های زنانه در شعر، از خلال جزئیات زندگی روزمره، توجه دارند.
• مخاطبانی که به شعرهای مرتبط با جنگ، ویرانی و اثر آن‌ها بر زندگی شخصی علاقه‌مندند.
• خوانندگانی که از مجموعه‌هایی با پیوند میان عشق، فقدان و حس ناامنی لذت می‌برند.