کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی

کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی (Existential Psychoanalysis) نوشته مایکل گای تامپسون، به سراغ پیوندی می‌رود که معمولاً پرتنش و دشوار تصور می‌شود: نسبت میان فلسفه‌ی وجودی و روان کاوی. تامپسون در این مسیر از مفاهیمی مثل اصالت، آزادی، رنج، عشق، ناخودآگاه و انتقال حرف می‌زند و نشان می‌دهد که چرا گفت‌وگو و شخص‌بودگی در فرایند درمان برای او اهمیت مرکزی دارند. این کتاب را انتشارات اندیشه آگاه با ترجمه میلاد سبزه آرای لنگرودی، سیدتیمور سیدی اصل و علیرضا نظری انامق منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی

کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی نوشته‌ی مایکل گای تامپسون تلاشی است برای توضیح اینکه روان کاوی وجودی دقیقاً از چه چیزی ساخته می‌شود و چرا نمی‌توان آن را فقط ترکیبی ساده از چند ایده‌ی فلسفی و چند مفهوم درمانی دانست. نویسنده از همان آغاز روشن می‌کند که با یک مکتب بسته یا مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های ثابت روبه‌رو نیستیم. در مرکز بحث او، تجربه‌ی زیسته، اصالت، آزادی، عاملیت، اضطراب، رنج و رابطه‌ی انسانی قرار دارد. تامپسون در کنار فروید، از متفکرانی مانند سارتر، هایدگر، نیچه، وینیکات، بیون، لکان و به‌ویژه آر. دی. لِینگ کمک می‌گیرد تا نشان دهد روان کاوی وجودی بیشتر از آنکه به تکنیک وابسته باشد، به نوعی حضور انسانی و شیوه‌ی فهم رابطه وابسته است.

کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی در چهار فصل پیش می‌رود و هر فصل بخشی از این پیوند را روشن‌تر می‌کند. فصل نخست با پرسش روان کاوی وجودی چیست، شروع می‌شود و تفاوت این رویکرد را با درمان وجودی و دیگر شاخه‌های روان کاوی توضیح می‌دهد. فصل دوم به سارتر و نسبت او با روان کاوی می‌پردازد. فصل سوم با عنوان فرازونشیب‌های اصالت، مفهوم اصالت را در متن روان کاوی بررسی می‌کند و فصل چهارم با عنوان زوال شخص در روان کاوی، بر کم‌رنگ‌شدن بُعد شخصی در رابطه‌ی درمانی دست می‌گذارد. 

در این میان، مایکل گای تامپسون فقط بحث نظری را پیش نمی‌برد؛ بخشی از اهمیت کتاب در این است که تجربه‌های شخصی، مسیر فکری و نگاه بالینی او نیز وارد متن می‌شود و از دل آن، تصویری از درمان به‌ عنوان گفت‌وگویی عمیق و انسانی شکل می‌گیرد. فضای اثر بیشتر تأملی و مفهومی است و برای کسانی که می‌خواهند نسبت میان رنج، عشق، آزادی و درمان را از زاویه‌ای دقیق‌تر بررسی کنند، نکته‌های زیادی دارد.

خلاصه کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی

کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان فلسفه‌ی وجودی و روان کاوی را بدون حذف مفاهیم اصلی هیچ‌کدام کنار هم نشاند. مایکل گای تامپسون از این ایده دفاع می‌کند که روان کاوی وجودی نه بر تکنیک‌های از پیش تعیین‌شده، بلکه بر گفت‌وگو، شخص‌بودگی و توجه به تجربه‌ی زیسته استوار است. او در فصل‌های مختلف، مفاهیمی مانند اصالت، آزادی، اضطراب، رنج، عشق، ناخودآگاه و انتقال را دوباره صورت‌بندی می‌کند و تفاوت این رویکرد را با درمان‌های وجودیِ غیرروان‌ کاوانه و نیز با شاخه‌های رایج روان کاوی نشان می‌دهد. در کنار این مباحث، مسیر فکری و بالینی نویسنده هم به فهم بهتر ایده‌های اصلی کتاب کمک می‌کند.

چرا باید کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب نسبت میان فلسفه‌ی وجودی و روان‌ کاوی را به‌ صورت روشن و مسئله‌محور توضیح می‌دهد.
• خواننده با مفاهیمی مانند اصالت، آزادی، عاملیت، اضطراب، رنج، ناخودآگاه و انتقال در یک چارچوب مشترک آشنا می‌شود.
• این کتاب نشان می‌دهد چرا نویسنده گفت‌وگو و شخص‌بودگی را در فرایند درمان مهم‌تر از تکنیک‌های ثابت می‌داند.
• اثر حاضر تفاوت روان کاوی وجودی را با درمان وجودی و با برخی شاخه‌های شناخته‌شده‌ی روان کاوی مشخص می‌کند.
• اشاره به فصل‌ها و متفکران گوناگون، مسیر مناسبی برای ورود به بحث‌های پیچیده‌تر روان کاوی و وجودگرایی فراهم می‌کند.
• طرح تجربه‌های فکری و بالینی نویسنده کمک می‌کند مباحث صرفاً انتزاعی نمانند و در متن رابطه‌ی انسانی فهمیده شوند.

خواندن کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان و پژوهشگران روان‌شناسی، مشاوره و فلسفه که می‌خواهند با پیوند میان وجودگرایی و روان کاوی آشنا شوند.
• درمانگرانی که درباره‌ی جایگاه تکنیک، گفت‌وگو و رابطه‌ی انسانی در فرایند درمان پرسش دارند.
• خوانندگانی که به مفاهیمی مانند اصالت، آزادی، رنج، عشق و معنای تجربه‌ی انسانی علاقه‌مندند.
• کسانی که می‌خواهند تفاوت روان کاوی وجودی را با درمان وجودی و دیگر رویکردهای درمانی بهتر بفهمند.
• علاقه‌مندان به آرای فروید، سارتر، هایدگر، نیچه و آر. دی. لِینگ که می‌خواهند نسبت این متفکران را در یک بحث مشترک دنبال کنند.

بخشی از کتاب مقدمه ای معاصر بر روان کاوی وجودی

«منظور ما از به کار بردن اصطلاح وجودی چیست؟ این اصطلاح، چه ارتباطی با کار بالینی دارد؟ و با استفاده از آن، سعی داریم چه چیزی را در خصوص نحوه درک فرآیند درمانی منتقل کنیم؟

روان‌کاوی کسی را داشت که آن را ابداع کرد؛ یعنی زیگموند فروید؛ اما هیچ‌کس به عنوان ابداع‌کننده وجودگرایی (به عنوان یک مکتب فلسفی یا صرفاً یک مفهوم) شناخته نمی‌شود. با این حال، فلسفه وجودی پایه و اساس درمان‌های مختلفی (از جمله درمان وجودی، تحلیل وجودی، دازاین‌کاوی، روان‌کاوی وجودی و غیره) است که با آن شناخته می‌شوند.

اعتراف می‌کنم که خیلی به هیچ یک از این نام‌گذاری‌ها علاقه ندارم. همان‌طور که هیچ فیلسوفی وجود ندارد که بتوان او را به عنوان ابداع‌کننده وجودگرایی معرفی کرد، هیچ کسی نیست که بتوان او را به عنوان ابداع‌کننده درمان وجودی دانست و این امر، تعریف دقیق این‌که درمان وجودی در عمل چگونه باید باشد را بسیار مشکل می‌سازد، زیرا هیچ توافق کلی در خصوص این‌که فلسفه وجودی چیست و درمان وجودی چه باید باشد، در کار نیست.»