کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند!

کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند! نوشته یوسف یزدانی، روایتی تیره و پرتنش از زندگی سیاوش و اطرافیان اوست؛ روایتی که از دل گزارش‌ها، بازجویی‌ها، خاطره‌ها و صداهای پراکنده، تصویری ناآرام از خانواده، حافظه، انکار و فروپاشی می‌سازد. این داستان در مرز میان واقعیت، وهم و شهادت‌های متناقض حرکت می‌کند و از همان صفحات آغازین، با یک پرونده‌ی محرمانه و قتلی مبهم، فضای خود را شکل می‌دهد. این رمان را انتشارات گیوا منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند!

کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند! نوشته‌ی یوسف یزدانی با یک گزارش محرمانه آغاز می‌شود؛ گزارشی که از مراجعه‌ی زن و شوهری میان‌سال به کلانتری و ادعای قتلی عجیب خبر می‌دهد. از همان ابتدا، متن خواننده را وارد جهانی می‌کند که در آن مرز میان واقعیت بیرونی و واقعیت ذهنی مدام جابه‌جا می‌شود. شخصیت‌ها یکدیگر را انکار می‌کنند، گذشته به‌ شکل تکه‌تکه بازمی‌گردد و هر روایت، هم سند است و هم محل تردید. فضای اثر آکنده از اضطراب، سوگ، خشونت پنهان و حس تعلیقی است که از دل گفتارهای متناقض و خاطره‌های زخمی بیرون می‌آید.

کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند! در قالب گزارش‌های پیاپی پیش می‌رود و همین فرم، به آن حالتی پرونده‌وار و چندصدایی داده است. سیاوش در مرکز این جهان ایستاده؛ شخصیتی که هم راوی است، هم موضوع روایت و هم گره‌ی اصلی بحران. در کنار او، چهره‌هایی مثل مینا، صائب، شروین، سارا و نادژنا هر کدام بخشی از این آشفتگی را روشن می‌کنند. 

یوسف یزدانی از یک‌سو به روابط خانوادگی، فرزند، عشق، فقدان و خاطره می‌پردازد و از سوی دیگر، ویرانی شهر، ترس اجتماعی، خشکی، اعتراض، مرگ و فرسودگی جمعی را وارد زندگی شخصیت‌ها می‌کند. داستان او فقط قصه‌ی یک خانواده یا یک فرد نیست، بلکه تصویری از ذهنی فروپاشیده و جهانی ازهم‌ گسیخته می‌سازد. لحن کتاب گاهی تب‌دار و هذیانی است، گاهی اعتراف‌گونه و گاهی شبیه صورت‌جلسه‌ای سرد و همین جابه‌جایی لحن، تجربه‌ی خواندن آن را ناآرام و درگیرکننده می‌کند.

خلاصه داستان امسال باید مرده ها را سرشماری کنند!

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

سیاوش در جهانی زندگی می‌کند که در آن پدر و مادرش گویی وجود او را انکار می‌کنند و هر بار گذشته را به شکلی دیگر به یاد می‌آورند. همزمان، خاطره‌ی سارا، حضور شروین، ترس از ویرانی محله و نشانه‌های مرگ و آشوب، ذهن او را بیشتر به‌ سمت فروپاشی می‌برد. روایت از خلال گزارش‌های مختلف، گذشته‌ی خانواده، تولد سیاوش، رابطه‌های عاطفی، بحران‌های روانی و حادثه‌هایی را کنار هم می‌گذارد که هیچ‌کدام تصویر کاملاً ثابتی نمی‌سازند. 

امسال باید مرده ها را سرشماری کنند! حرکت میان چند روایت از یک زندگی است؛ زندگی‌ای که مدام میان انکار، سوگ، خشم و میل به نجات معلق مانده است.

چرا باید کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند! را بخوانیم؟

• این کتاب با فرم گزارش‌محور و چندصدایی، یک ماجرای خانوادگی و روانی را از زاویه‌های مختلف نشان می‌دهد.
• خواننده می‌تواند با لایه‌های درهم‌ تنیده‌ی حافظه، انکار و سوگ در زندگی شخصیت‌ها روبه‌رو شود.
• اثر فقط به بحران یک فرد محدود نمی‌ماند و ویرانی شهر، ترس جمعی و آشفتگی اجتماعی را هم وارد روایت می‌کند.
• جابه‌جایی مداوم میان واقعیت و وهم، فضای داستان را پرتعلیق و ناپایدار نگه می‌دارد.

خواندن کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های روان‌شناختی و تیره که بر آشفتگی ذهن و حافظه تکیه دارند.
• خوانندگانی که از روایت‌های چندصدایی و پرونده‌وار لذت می‌برند.
• کسانی که به داستان‌هایی درباره‌ی خانواده، انکار، سوگ و فروپاشی رابطه‌ها علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند فضای شهری، بحران اجتماعی و زندگی شخصی را درهم‌ تنیده ببینند.
• خوانندگانی که با متن‌های پرتنش، تلخ و مبتنی بر ابهام ارتباط برقرار می‌کنند.

بخشی از کتاب امسال باید مرده ها را سرشماری کنند!

«طبق گزارش افسر نگهبان کلانتری مرکزی شهرستان اردبیل، اوایل دی‌ماه، ساعت یک و نیم شب، زن و شوهری میان‌سال با مراجعه به کلانتری مدعی قتلی می‌شوند. ظاهرشان اگرچه موجه، اما کلام‌شان شک‌برانگیز و به همان میزان اثبات‌ناپذیر بود. بعد از تشکیل پرونده، برای بازجویی‌های تکمیلی به پلیس آگاهیِ ادارهٔ جنایی فرستاده می‌شوند اما خیلی زود پرونده از دست آن‌ها خارج و به ادارهٔ اطلاعات استان ارجاع داده می‌شود. همزمان از طرف ادارهٔ اطلاعات استان، نامه‌ای خیلی محرمانه به پلیس آگاهی ارسال و تذکر داده می‌شود که دربارهٔ این پرونده، اطلاعاتی به بیرون و به رسانه‌های مجازی و غیرمجازی درز نکند.

در بخشی از اطلاعات به دست آمده از پرونده چنین آمده که زن و شوهر مذکور، بارها برای اثبات صحت و سلامت روحی و روانی، مورد مطالعهٔ پزشکانِ روان‌شناسِ ادارهٔ کل اطلاعات استان قرار گرفته‌اند و بعد از تشخیص سلامت، ماه‌ها تحت بازجویی فشردهٔ ماموران آن اداره بوده‌اند. همچنین تمامی افراد مرتبط با پرونده به ادارهٔ اطلاعات فراخوانده شده و مورد بازجویی قرار گرفته‌اند.

بعد از تشکیل پرونده‌ای قطور به پیوست تمامی مدارک، از جمله اظهارات شاهدین، رایانه، تلفنِ همراه، همهٔ دست‌نوشته‌های باقی‌مانده از سیاوش، عکس شروین، تنها نسخهٔ به‌جا مانده از ویژه‌نامهٔ سرعین، برگهٔ اخطاریهٔ شهرداری و بقیهٔ وسایل شخصی سیاوش، پرونده به وزارت اطلاعات و بلافاصله به شورای عالی امنیت ملی ارسال می‌شود تا دربارهٔ تمامی جزئیات و اتفاقات مندرج در پرونده، تصمیم نهایی توسط شورای عالی امنیت ملی گرفته شود.

بعد از دو سال، با افشای جزئیات پرونده توسط خبرنگاری، پرونده از حالت محرمانه خارج و به بایگانی سپرده شد.»