کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش

کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش (Narcissism and Its Discontents) نوشته گلن گابارد و هالی کریسپ، به‌ جای تکرار تعریف‌های کلی از خودشیفتگی، به سراغ دشواری‌های واقعی تشخیص و درمان می‌رود و نشان می‌دهد که خودشیفتگی فقط به خودبزرگ‌بینی خلاصه نمی‌شود، بلکه می‌تواند با اضطراب، شرم، احساس پوچی و روابط فرساینده همراه باشد. تمرکز اصلی کتاب بر موقعیت‌های بالینی، تفاوت میان گونه‌های مختلف خودشیفتگی و انتخاب شیوه‌ی درمان متناسب با هر فرد است. اسماعیل نوری این کتاب را ترجمه و انتشارات ارجمند آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش

کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش نوشته‌ی گلن گابارد و هالی کریسپ به یکی از پیچیده‌ترین موضوعات روان‌درمانی می‌پردازد: اینکه خودشیفتگی دقیقاً چیست، چگونه خودش را نشان می‌دهد و چرا تشخیص آن همیشه ساده نیست. نویسندگان توضیح می‌دهند که ما با یک الگوی یکدست روبه‌رو نیستیم. در این نگاه، خودشیفتگی می‌تواند از خودبزرگ‌بینی آشکار تا حساسیت شدید به تحقیر، از میل به تحسین‌شدن تا احساس پوچی و بی‌ثباتی در نوسان باشد. همین چندشکلی‌بودن باعث شده که هم متخصصان در تشخیص دچار تردید شوند و هم فرایند درمان با دشواری‌های خاصی همراه باشد.

بخشی از اثر به زمینه‌ی فرهنگی خودشیفتگی اختصاص دارد؛ جایی که نقش شبکه‌های اجتماعی، تصویرسازی از خود، میل به دیده‌شدن و زندگی در فضای مجازی بررسی می‌شود. فصل‌های آغازین نشان می‌دهند که کتاب هم به لایه‌های نظری توجه دارد و هم به تجربه‌ی بالینی. گلن گابارد و هالی کریسپ بارها یادآوری می‌کنند که برچسب‌زدن به افراد، کمکی به فهم آن‌ها نمی‌کند و درمان زمانی پیش می‌رود که ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر بیمار دیده شود.

کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش در ادامه به تفاوت میان خودشیفتگی سالم و بیمارگون، زیرگونه‌های آسیب‌پذیر و خودبزرگ‌بین، رابطه‌ی این الگوها با شرم، خشم، اضطراب و نیاز به تأیید می‌پردازد. یکی از نکات مهم این کتاب این است که بیمار خودشیفته فقط کسی نیست که دیگران را خسته می‌کند؛ او اغلب خودش هم درگیر رنج، ناکامی و ناتوانی در حفظ رابطه‌های پایدار است. از همین زاویه، اثر حاضر برای فهم رابطه‌ی میان تشخیص، انتقال و انتقال متقابل و انتخاب شیوه‌ی درمانی متناسب اهمیت پیدا می‌کند.

خلاصه کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش

کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش خودشیفتگی را نه به‌ عنوان یک برچسب ساده، بلکه به‌ منزله‌ی مجموعه‌ای از حالت‌ها، واکنش‌ها و الگوهای ارتباطی بررسی می‌کند. نویسندگان توضیح می‌دهند که فرد خودشیفته ممکن است گاهی متکبر و بی‌اعتنا به نظر برسد و گاهی به‌شدت آسیب‌پذیر، مضطرب و درگیر شرم باشد. 

کتاب از معضل‌های تشخیص شروع می‌کند، بعد به نقش فرهنگ، شبکه‌های اجتماعی و میل به نمایش خود می‌رسد و سپس سبک‌های ارتباطی و دشواری‌های درمان را پیش می‌کشد. پیام اصلی کتاب این است که فهم خودشیفتگی بدون توجه به رنج پنهان، روابط میان‌فردی و تفاوت‌های فردی ممکن نیست و درمان هم باید به‌ جای نسخه‌ی یکسان، متناسب با هر بیمار شکل بگیرد.

چرا باید کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب نشان می‌دهد خودشیفتگی فقط به خودبزرگ‌بینی محدود نیست و می‌تواند با شرم، اضطراب و احساس پوچی همراه باشد.
• کتاب به فهم تفاوت میان خودشیفتگی سالم و بیمارگون کمک می‌کند و مرزهای این دو را روشن‌تر می‌سازد.
• خواننده با زیرگونه‌های مختلف خودشیفتگی، از نوع آسیب‌پذیر تا نوع خودبزرگ‌بین، آشنا می‌شود.
• اثر حاضر دشواری‌های تشخیص را توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد چرا برچسب‌زدن سریع می‌تواند گمراه‌کننده باشد.
• بخش‌های مربوط به فرهنگ معاصر و شبکه‌های اجتماعی، پیوند میان خودشیفتگی و زندگی آنلاین را قابل‌تأمل می‌کند.
• کتاب برای درک چالش‌های درمان، ازجمله مقاومت بیمار، غیبت از جلسات و پیچیدگی رابطه‌ی درمانی، اطلاعات دقیقی ارائه می‌دهد.
• نویسندگان به‌ جای یک الگوی ثابت، بر شناخت ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر فرد تأکید کرده‌اند.

خواندن کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان و پژوهشگران روان‌شناسی و روان‌پزشکی که می‌خواهند با پیچیدگی‌های تشخیص خودشیفتگی آشنا شوند.
• درمانگران و مشاورانی که در کار بالینی با مراجعان حساس به شرم، تحقیر، تحسین‌طلبی یا روابط فرساینده روبه‌رو می‌شوند.
• خوانندگانی که می‌خواهند رابطه‌ی میان خودشیفتگی، فرهنگ معاصر و شبکه‌های اجتماعی را دقیق‌تر بفهمند.
• کسانی که به موضوع رابطه‌های ناپایدار، نیاز به تأیید و نوسان میان خودبزرگ‌بینی و بی‌کفایتی علاقه دارند.
• مخاطبانی که می‌خواهند از نگاه بالینی، نه‌صرفاً از زاویه‌ی قضاوت روزمره، با مفهوم خودشیفتگی آشنا شوند.

بخشی از کتاب خودشیفتگی و ملالت هایش

«امروزه، ملالت‌های خودشیفتگی اطراف‌مان را فراگرفته‌اند. اولین و مهم‌ترین آن‌ها این است که بسیاری از بیماران مبتلا به اختلال خودشیفتگی ناکام و غمگین‌اند. آن‌ها اغلب زندگی توأم با ناامیدی پر جاروجنجالی را سپری می‌کنند. نمی‌توانند مشخص کنند که دنبال چه چیزی هستند. درواقع حتی درباره چیزی که امیدوارند به آن برسند مطمئن نیستند. اندیشه خوددوست‌داری اغلب برای توصیف ماهیت خودشیفتگی استفاده شده است، اما این فقط برای گروه کوچکی از افراد مبتلا به خودشیفتگی بیمارگون به کار می‌رود. اغلب اوقات، خودشیفته‌ها به شکلی غیرعادی نگران ظرفیت‌شان برای دوست داشتن و دوست داشته شدن هستند و با بی‌تابی به دنبال افرادی می‌گردند که تحسین‌شان کنند، تحت تأثیرشان قرار بگیرند، با نیازهایشان همدلی ‌کنند، خاص بودن‌شان را تأیید ‌کنند و/یا به‌عنوان فردی ایده‌آل که هیچ‌وقت شرمنده یا سرافکنده‌شان نمی‌کند، استخدام‌شان کنند. بنابراین زندگی را با ناامیدی سپری می‌کنند زیرا رسیدن به چیزی که به دنبالش هستند کار بسیار سختی است- چیزی که معمولاً در یک دنیای ناقص و روابط دوجنبه‌ای (منظور جنبه خوب و بد روابط است) برآورده نمی‌شود.»