کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان)

کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) (The Last Olympian) نوشته ریک ریردان، نبردهای پراکنده‌ی پیشین را به آستانه‌ی رویارویی نهایی می‌رساند. پرسی در آستانه‌ی ۱۶ سالگی با پیش‌گویی‌ای روبه‌رو است که سرنوشت المپ و دنیای انسان‌ها را به انتخاب او گره می‌زند. روایت از همان فصل‌های آغازین با مأموریتی پرخطر، خیانت، فقدان و فشار تصمیم‌گیری پیش می‌رود و فضای ماجراجویی را تیره‌تر و جدی‌تر از قبل می‌کند. این رمان را انتشارات بهنام با ترجمه مریم حیدری منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان)

کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) نوشته‌ی ریک ریردان نقطه‌ی اوج مجموعه‌ای است که از دل اسطوره‌های یونانی، جهانی پر از خدایان، نیمه‌خدایان، هیولاها و پیش‌گویی‌ها ساخته است. در این جلد، ماجرا دیگر فقط یک سفر پرحادثه یا مأموریتی محدود نیست؛ همه‌چیز به نبردی گسترده نزدیک شده که هم اردوگاه دورگه را تهدید می‌کند و هم المپ را. پرسی در وضعیتی قرار گرفته که هم باید با دشمنان بیرونی روبه‌رو شود و هم با ترس‌های شخصی، تردیدهای اخلاقی و سنگینی نقشی که به او تحمیل شده است. فضای اثر نسبت به جلدهای پیشین فشرده‌تر، تلخ‌تر و پرتنش‌تر است و از همان آغاز، حس آماده‌شدن برای یک درگیری سرنوشت‌ساز را منتقل می‌کند.

کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) فقط بر نبرد و تعقیب‌وگریز تکیه ندارد و بخش مهمی از کشش خود را از رابطه‌ها، وفاداری‌ها و شکاف‌های میان شخصیت‌ها می‌گیرد. حضور چهره‌هایی مثل آنابت، راشل، نیکو، تایسون و لوک باعث می‌شود داستان مدام میان دو سطح حرکت کند: از یک‌سو جنگی بزرگ با کرونوس و نیروهایش و از سوی دیگر کشمکش‌هایی که به اعتماد، دوستی، انتخاب و هویت مربوط می‌شود. 

ریک ریردان در این جلد نشان می‌دهد که اسطوره فقط پس‌زمینه‌ی ماجرا نیست، بلکه نیرویی زنده است که بر تصمیم‌ها و سرنوشت شخصیت‌ها اثر می‌گذارد. روایت او هم حال‌وهوای حماسی دارد و هم مدام یادآوری می‌کند قهرمان‌بودن همیشه با پیروزی روشن و بی‌هزینه همراه نیست.

خلاصه داستان پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

پرسی در آستانه‌ی ۱۶ سالگی می‌داند پیش‌گویی بزرگی به‌زودی فعال می‌شود و همزمان کرونوس برای حمله‌ای تعیین‌کننده آماده است. او به کشتی شاهزاده آندرومدا نفوذ می‌کند تا پیش از آغاز نبرد، ضربه‌ای جدی به دشمن بزند. این مأموریت با درگیری، فداکاری و فقدانی دردناک همراه می‌شود و پرسی را بیش از پیش با بهای جنگ روبه‌رو می‌کند. 

بعد از آن، او هم نشانه‌هایی از نقشه‌های گسترده‌تر تیتان‌ها می‌بیند و هم از درون جبهه‌ی خودی با مسئله‌ی جاسوس، بی‌اعتمادی و انتخابی سرنوشت‌ساز مواجه می‌شود. مسیر داستان پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) به‌ سمت دفاع از المپ و تصمیمی می‌رود که فقط به قدرت مربوط نیست، بلکه به شناخت درست دشمن و خود نیز گره خورده است.

چرا باید کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) را بخوانیم؟

دلایل خواندن پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب گره‌های اصلی مجموعه را به نبردی نهایی پیوند می‌دهد و جایگاه پیش‌گویی بزرگ را روشن‌تر می‌کند.
• خواننده با چهره‌ای جدی‌تر از پرسی روبه‌رو می‌شود؛ شخصیتی که باید میان احساس، مسئولیت و تصمیم اخلاقی تعادل برقرار کند.
• داستان، اسطوره‌های یونانی را در دل صحنه‌های نبرد، سفر و کشمکش‌های شخصی به‌ کار می‌گیرد و جهان مجموعه را کامل‌تر نشان می‌دهد.
• روابط میان شخصیت‌ها فقط حاشیه‌ی ماجرا نیست و در پیشبرد بحران‌ها نقش مستقیم دارد.
• کتاب تصویری روشن از هزینه‌ی جنگ، خیانت، فداکاری و فشار انتخاب در لحظه‌های بحرانی ارائه می‌دهد.

خواندن کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به فانتزی اسطوره‌ای که دوست دارند خدایان و هیولاهای یونانی را در قالب ماجرایی پرتنش دنبال کنند.
• خوانندگانی که از داستان‌های قهرمان‌محور با نبردهای بزرگ و انتخاب‌های دشوار لذت می‌برند.
• کسانی که جلدهای پیشین پنج‌گانه‌ی پرسی جکسون را خوانده‌اند و می‌خواهند سرانجام رویارویی با کرونوس را ببینند.
• مخاطبانی که به داستان‌هایی درباره‌ی وفاداری، خیانت، دوستی و بهای مسئولیت علاقه دارند.
• خوانندگانی که از روایت‌های ماجراجویانه با ریتم تند و صحنه‌های پیاپی درگیری استقبال می‌کنند.

درباره ریک ریردان

ریک ریردان (Rick Riordan) (متولد ۱۹۶۴) نویسنده و مدرس سابق زبان انگلیسی و تاریخ اهل آمریکا است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه‌ی ادبیات داستانی با نگارش رمان‌های جنایی‌معمایی بزرگسالان از جمله مجموعه‌ی «ترس ناوار» آغاز کرد که جوایز ادبی معتبری همچون ادگار، ادگار و شاموس را برای او به همراه داشت. او بعدتر با الهام از قصه‌نویسی برای فرزندش، به خلق داستان‌هایی بر پایه‌ی بازآفرینی اساطیر باستانی در بستر دنیای مدرن روی آورد.

مشهورترین اثر او، مجموعه‌ی داستانی «پرسی جکسون و خدایان یونان» است که کتاب‌های آن به ده‌ها زبان ترجمه شده و میلیون‌ها جلد از آن‌ها در سراسر جهان به فروش رسیده است. از دیگر مجموعه‌رمان‌های برجسته‌ی وی در حوزه‌ی اساطیر یونانی، رومی، مصری و نورس می‌توان به «قهرمانان اولیمپوس»، «ماجراهای کین» و «مگنوس چیس و خدایان آسبورگ» اشاره کرد.

جوایز و افتخارات کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان)

• رتبه‌ی ۱ لیست پرفروش‌ترین کتاب‌های یواِس‌اِی تودی، وال‌استریت ژورنال و لس‌آنجلس تایمز
• برنده‌ی جایزه‌ی Soaring Eagle (سال ۲۰۰۸)
• نامزد بهترین مجموعه رمان کودک و نوجوان جوایز گودریدز (سال ۲۰۰۹)
• نامزد مدال کارنگی (سال ۲۰۱۰)
• نامزد جایزه‌ی Premio El Templo de las Mil Puertas (سال ۲۰۱۰)

چه نسخه‌های دیگری از کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان) منتشر شده است؟

• کتاب پرسی جکسون و ایزدان المپ ۵، ترجمه‌ی آرزو مقدس، نشر پرتقال
• کتاب آخرین المپی، ترجمه‌ی پریا آریا، نشر هرمس
• کتاب آخرین بازمانده‌ی المپ، ترجمه‌ی محمد رحمانی، نشر سایه گستر

بخشی از کتاب پرسی جکسون (کتاب پنجم، آخرین المپیان)

«آخر دنیا وقتی شروع شد که یک پگاسوس روی کاپوت ماشینم فرود آمد.

تا آنموقع بعدازظهر خیلی خوبی داشتم. از نظر قانونی نباید رانندگی می‌کردم چون تا هفتهٔ دیگر شانزده سالم تمام نمی‌شد. ولی مادرم و پل ناپدریم، من و دوستم راشل را به این قسمت خصوصی ساحل در کرانهٔ جنوبی برده بودند و پل به ما اجازه داد تا پریوس او را قرض بگیریم و دور کوچکی با آن بزنیم.

می‌دانم الان می‌گویید، وای، اون خیلی آدم بی‌مسئولیته و از این حرف‌ها، ولی پل من را خیلی خوب می‌شناسد. او دیده که من شیطان‌ها را تکه‌تکه کردم و از ساختمان در حال انفجار مدرسه بیرون پریدم. برای همین احتمالاً به این نتیجه رسیده که چند کیلومتر ماشین‌سواری، خطرناک‌ترین کاری نیست که من تا حالا انجام دادم.

به هرحال من و راشل داشتیم ماشین‌سواری می‌کردیم. روز گرم و سوزانی از ماه آگوست بود. راشل موهای قرمزرنگش را دم‌اسبی بسته بود و بلوز سفیدی به تن داشت. من همیشه او را با تی‌شرت‌های پاره‌پوره و شلوار جین‌هایی دیده بودم که روی آنها را رنگ پاشیده بود، ولی حالا مثل هزار دراکمای طلایی بود.»