کتاب خواب پروانه ها

کتاب خواب پروانه ها نوشته محمدرضا آریان فر و داستانی از کودکی و نوجوانی در اهواز است؛ جایی که زندگی روزمره، دوستی، خیال، عشق‌های خاموش و نشانه‌های نزدیک‌شدن جنگ در هم می‌آمیزند. این کتاب با تکیه بر نگاه فریدون، محله‌ی عامری، پل سفید، پل سیاه، ریل قطار و آدم‌های پررنگ اطرافش را به صحنه‌ی اصلی قصه تبدیل می‌کند. این کتاب را به نشر منتشر کرده است. یکی از نکته‌های جالب این داستان حضور خروسی به نام جینگلی است که هم رنگ افسانه دارد و هم به حافظه‌ی جمعی محله گره می‌خورد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خواب پروانه ها اثر محمدرضا آریان فر

کتاب خواب پروانه ها نوشته‌ی محمدرضا آریان فر و داستانی است که با خاطره، توصیف محله و تجربه‌ی زیسته‌ی شخصیت‌ها شکل می‌گیرد. راوی با یادآوری سال‌های کودکی، اهوازی را پیش چشم می‌گذارد که در آن صدای قطار، بوی هوای شرجی، شلوغی بازار، بازی‌های بچه‌ها و گفت‌وگوهای همسایه‌ها بخشی از زندگی روزانه‌اند. در کنار این فضا نشانه‌های اضطراب هم کم‌کم پررنگ می‌شوند؛ خبرهای مرزی، خرابکاری‌ها، حرکت نیروهای نظامی و ترسی که هنوز کامل به زبان نیامده است، اما در رفتار آدم‌ها دیده می‌شود. این داستان فقط به ثبت یک دوره بسنده نمی‌کند و از همان آغاز میان واقعیت و خیال رفت‌وآمد دارد؛ جایی که قصه‌های محلی، باورهای عامیانه و نگاه کودکانه به جهان، همه، در ساختن فضای اثر سهم دارند.

داستان خواب پروانه ها علاوه‌بر خط اصلی قصه بر شخصیت‌هایی تمرکز دارد که هرکدام حال‌وهوای محله را کامل‌تر می‌کنند؛ از باباکوهیار و مامان‌روحی تا مش‌کُنار، حبوب، جهانشاه و پریا. حضور جینگلی، خروس سفید و پرهیبت خانه به‌تدریج به یکی از کانون‌های خیال و گفت‌وگوی جمعی بدل می‌شود. این داستان تصویری از رشد، رفاقت، حسادت، شیفتگی، ترس و کنجکاوی ارائه کرده است. لحن داستان به فضای بومی نزدیک است و واژه‌ها، اسم‌ها و موقعیت‌ها حس زنده‌ی محله را نشان می‌دهند. داستان حاضر فقط در محدوده‌ی یک خانه یا یک کوچه نمی‌ماند و با نزدیک‌شدن بحران، افق بزرگ‌تری پیدا می‌کند؛ افقی که در آن کودکی آرام‌آرام با واقعیتی خشن‌تر روبه‌رو می‌شود.

خلاصه داستان خواب پروانه ها

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
فریدون، راوی داستان، سال‌های کودکی‌اش را در محله‌ی عامری اهواز به‌ یاد می‌آورد؛ جایی که خانه، ریل قطار، پل‌ها، دوستانش و خروسی عجیب به نام جینگلی بخش مهمی از جهان او را ساخته‌اند. او در کنار حبوب و جهانشاه میان بازی، شیطنت، رؤیا و کشف‌های کوچک روزمره بزرگ می‌شود و هم‌زمان دل‌بستگی خاموشی به پریا پیدا می‌کند. این زندگی پرجنب‌وجوش کم‌کم زیر سایه‌ی خبرهای نگران‌کننده قرار می‌گیرد؛ انفجارها، شایعه‌های مرزی و نشانه‌های آغاز جنگ. داستان از خلال همین تجربه‌ها عبور تدریجی یک پسر از دنیای خیال‌انگیز کودکی به فضایی ناآرام و پراضطراب را دنبال می‌کند.

چرا باید کتاب خواب پروانه ها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خواب پروانه ها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این داستان تصویری از زندگی در محله‌ی عامری اهواز ارائه می‌دهد؛ از خانه‌ها و کوچه‌ها تا پل، ریل قطار و بازار.
• داستان حال‌وهوای کودکی و سایه‌ی نزدیک‌شدن جنگ را کنار هم می‌گذارد تا فضای اثر پرمعناتر شود.
• شخصیت‌های فرعی متعدد، جهان داستان را زنده نگه می‌دارند و هرکدام بخشی از حافظه‌ی جمعی محله را نشان می‌دهند.
• حضور جینگلی (یک خروس) و قصه‌های مربوط به او لایه‌ای از خیال، باورهای محلی و رمزآلودگی را به اثر اضافه می‌کند.
• خواننده با مطالعه‌ی این داستان با تجربه‌ی رشد در فضایی آشنا می‌شود که دوستی، رقابت، دلبستگی و ترس در آن جریان دارد.

خواندن کتاب خواب پروانه ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خواب پروانه ها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی ایران که زندگی محله‌ای و جمعی در آن‌ها نقش مهمی دارد.
• خوانندگانی که به داستان‌های مرتبط با اهواز، جنوب و فضاهای بومی علاقه دارند.
• کسانی که از آثار داستانی درباره‌ی کودکی، دوستی و بزرگ‌شدن لذت می‌برند.
• مخاطبانی که می‌خواهند تصویری داستانی از روزهای پیش از جنگ ایران و عراق و اثر آن بر زندگی مردمان ببینند.
• علاقه‌مندان به قصه‌هایی که واقعیت را با خیال، افسانه و باورهای محلی در هم می‌آمیزد.

درباره محمدرضا آریان فر

محمدرضا آریان فر، نویسنده و نمایشنامه‌نویس ایرانی، در سال ۱۳۳۲ در خرمشهر متولد شد. او در طول فعالیت هنری خود آثار متعددی در حوزه‌های شعر، نمایشنامه و رمان منتشر کرده است. این نویسنده بیشتر به موضوعاتی همچون عشق، عزت، هویت، جنگ و مسائل اجتماعی پرداخته است. از مجموعه‌ شعرهای او می‌توان به «جهانی ایمن‌تر از تبسم‌های تو نیست» و «سهمی از همه‌ی ترانه‌ها» اشاره کرد. او در عرصه‌ی نمایشنامه‌نویسی نیز آثاری مانند «دو روایت جامانده»، «نقل آخر» و «زهور» را نوشته و منتشر کرده است. محمدرضا آریان فر نخستین رمان خود را با نام «رقص با طوفان» از طریق نشر افراز منتشر کرده است. داستان «خواب پروانه ها» نیز اثر اوست. آثار این نویسنده معمولاً مضامین انسانی و اجتماعی را بازتاب می‌دهند.

جوایز و افتخارات نویسنده

محمدرضا آریان فر یکی از برگزیدگان جایزه‌ی ملی داستان حماسی بوده است. او در دومین دوره‌ی این جایزه در بخش رمان توانست عنوان جایزه‌ی سوم مشترک را با ارائه‌ی اثر «موندو» کسب کند.

بخشی از کتاب خواب پروانه ها

«شاخه‌های درخت کُنار چنان روی سر خانه سایه انداخته بودند که جایی برای رسیدن نور به کف حیاط نبود. ضحا مرتب به شوهرش، آقانجف التماس می‌کرد شر درخت را از سر این خانه کم کند: «همیشه خدا روزم و شومون شُو و تاریکه، نه ماه، نه اَفتو، نه نوری! پس کجا رختا رو خشک کنم بووا؟ مگه می‌شه بی‌اَفتو زندگی کرد مسلمون؟» مش‌کُنار نگاهی انداخت به من و بچه‌ها که آمده بودیم کُنارچینی، بعد به سقف سبز بالای سرش. چند بار گفت: «سعبات بهشت!» بعد طوری بلند گفت که دنیا هم بشنود: «یه اسب‌سوار هفتادسال توی سایه خودش راه می‌ره و یه برگ کُنار روی سر مردم دنیا سایه می‌ندازه!» گفت پیغمبر خدا در آسمان هفتم به درخت کُنار که رسید عروجش هم تمام شد: «حسین، کووَک مش‌حَبابه رو یادته نفسُم؟» شاید ضحا و شوهرش، آقانجف قضیه پسر مش‌حبابه را فراموش کرده باشند، ولی من؟ اصلا و ابدا.»