کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی

کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی (نمایشنامه‌ی درام، دارک، فانتزی در یک پرده و پنج صحنه) نوشته علیرضا رضوی توسط انتشارات کهکشان دانش منتشر شده است. ماجرای اثر از جایی شروع می‌شود که فریماه پس از بسته‌شدن کتابخانه، تنها می‌ماند و ناگهان با ارواح نویسندگانی روبه‌رو می‌شود که کتاب‌هایشان هنوز در جهان حضور دارد. این موقعیت داستان را از یک فضای آشنا به گفت‌وگویی درباره‌ی مرگ، ماندگاری، نوشتن و خوانده‌شدن می‌برد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی

کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی نوشته‌ی علیرضا رضوی یک نمایشنامه در یک پرده و پنج صحنه است که فضای کتابخانه را به صحنه‌ی برخورد جهان زندگان و مردگان تبدیل می‌کند. نقطه‌ی شروع اثر ساده است: دختری جوان به نام فریماه در سالن مطالعه می‌ماند و بعد از خاموش‌شدن چراغ‌ها، با حضوری روبه‌رو می‌شود که قرار نیست عادی باشد. از همین‌ جا، کتاب از یک موقعیت محدود مکانی به فضایی پرتنش، خیال‌انگیز و گاهی تلخ وارد می‌شود، جایی که نویسندگان بزرگ از دوره‌ها و زبان‌های مختلف کنار هم می‌نشینند، بحث می‌کنند، شوخی می‌کنند و هرکدام تصویری از مرگ و ادامه‌ی حضور پس از آن ارائه می‌دهند.

کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی فقط بر شگفتی دیدار با چهره‌هایی مثل فردوسی، جین آستن، مری شلی، آلبر کامو، داستایفسکی، فروغ فرخزاد و حافظ تکیه نمی‌کند. بخش مهمی از کشش اثر از تضاد میان لحن‌ها و نگاه‌های این شخصیت‌ها شکل می‌گیرد. یکی بار مرگ را با شوخی سبک می‌کند، دیگری مرگ را با اندوه می‌بیند و یکی دیگر از جاودانگی به‌عنوان نعمتی سنگین حرف می‌زند. در نتیجه، کتابخانه در این نمایشنامه فقط محل نگهداری کتاب نیست و به مکانی تبدیل می‌شود که در آن اثر ادبی، حافظه، رنج، شهرت، تنهایی و میل به دیده‌شدن کنار هم قرار می‌گیرند.

کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی اثر علیرضا رضوی در کنار فضای فانتزی و گوتیک، به موضوع بیماری و ناپدیدشدن تدریجی انسان از نگاه دیگران هم می‌پردازد. فریماه فقط یک شاهد حیرت‌زده نیست، حضور او لایه‌ی احساسی نمایش را می‌سازد و گفت‌وگوها را از بازی ذهنی به تجربه‌ای شخصی‌تر می‌برد. همین ترکیب گفت‌وگوهای ادبی، شوخی‌های تلخ، ارجاع به نویسندگان شناخته‌شده و پرسش درباره‌ی اینکه چه چیزی انسان را پس از مرگ نگه می‌دارد، حال‌وهوای اثر را از یک نمایش صرفاً فانتزی جدا می‌کند.

خلاصه داستان نمایشنامه کتابخانه ای (نه چندان) معمولی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

فریماه، دختری جوان و کتاب‌دوست، پس از بسته‌شدن کتابخانه متوجه می‌شود که تنها مانده است. تاریکی و سکوت کم‌کم جای خود را به صداهایی عجیب می‌دهد و بعد چهره‌هایی آشنا از دل کتاب‌ها ظاهر می‌شوند: نویسندگانی که سال‌ها پیش مرده‌اند، اما هنوز در کنار آثارشان حضور دارند. گفت‌وگو با این ارواح، ترس اولیه‌ی فریماه را به حیرت و سپس به مواجهه‌ای دردناک با حقیقت زندگی خودش تبدیل می‌کند. نمایشنامه در مسیر این کشف، از مرگ، بیماری، خاطره، نوشتن و معنای باقی‌ماندن در ذهن دیگران حرف می‌زند و نشان می‌دهد که گاهی انسان می‌تواند پس از رفتنش، در کتاب و کلمات باقی بماند.

چرا باید کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب ایده‌ی ماندن نویسندگان در کنار آثارشان را به یک موقعیت نمایشی روشن و قابل‌تصور تبدیل می‌کند.
• خواننده با مجموعه‌ای از گفت‌وگوها روبه‌رو می‌شود که مرگ، جاودانگی، هنر و خاطره را از زاویه‌های متفاوت بررسی می‌کنند.
• این اثر فضای کتابخانه را از یک پس‌زمینه‌ی معمولی به محیطی رازآلود و پرتنش تبدیل می‌کند.
• حضور هم‌زمان شخصیت‌هایی مثل فردوسی، حافظ، جین آستن، مری شلی و آلبر کامو به نمایش رنگ و ریتم متفاوتی داده است.
• کتاب حاضر در کنار فانتزی و تعلیق، به تجربه‌ی بیماری و ترس از فراموش‌شدن هم می‌پردازد.
• خواندن این اثر شناخت دقیق‌تری از پیوند میان ادبیات و حافظه برای خواننده به همراه می‌آورد.

خواندن کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب کتابخانه ای (نه چندان) معمولی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایشنامه‌هایی که در فضای بسته و باتکیه‌بر گفت‌وگو پیش می‌روند.
• خوانندگانی که به داستان‌های فانتزیِ تیره با حال‌وهوای کتابخانه، شب و حضور ارواح علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند شخصیت‌های ادبی شناخته‌شده را در موقعیتی تازه و کنار هم ببینند.
• مخاطبانی که به آثاری درباره‌ی مرگ، ماندگاری اثر هنری و ترس از فراموش‌شدن فکر می‌کنند.
• خوانندگانی که از روایت‌های شخصیت‌محور با لایه‌های احساسی و تلخ لذت می‌برند.