کتاب صبح آفتابی

سرافین آلوارز کوئینترو (۱۸۷۱-۱۹۳۸) و خواکین آلوارز کوئینترو (۱۸۷۳-۱۹۴۴) نمایشنامه‌نویس‌های اسپانیایی بودند.

آنها در شهر اوتررا در ایالت سِویل به دنیا آمدند و با تحریر حدود ۲۰۰ نمایش‌نامه به پسرهای طلایی تئاتر اسپانیا معروف شدند. آنها همچنین سعی کردند زبان اندلسی را آوانویسی کنند.

آثار تولیدی آنها از جمله محبوب‌ترین نمایش‌های اسپانیای اوایل قرن بیست بود و به احیای تئاتر اسپانیا کمک ویژه ای کرد. نمایش‌های آنها به‌خاطر سرزندگی و ارائهٔ ماهرانه‌شان شهره بودند.

از جمله معروف‌ترین آثار آنها، بردگان گالی، عشقی که می‌گذرد و مالوالوکا، اثری که جایزهٔ رویال آکادمی اسپانیا را برد، می‌باشد.

نمایش‌نامهٔ پیش رو، از ترجمه‌ای که لوکرتسیا هاویر فلوید از متن اصلیِ اسپانیایی به زبان انگلیسی داشته به فارسی برگردان شده‌است.

زن و مردی سالخورده در یک پارک با هم ملاقات می‌کنند، اما بعد از کمی گفتگو به نظرشان می‌آید که همدیگر را از گذشتۀ بسیار دور می‌شناسند:

دون گنزالو و جوآنیتو وارد می‌شوند.

دون گنزالو: کشیش‌ها رفته‌اند، جوآنیتو؟

جوآنیتو: نه، قربان. هنوز آنجا هستند.

دون گنزالو: مسئولین باید در صبح‌های آفتابی نیمکت‌های بیشتری اینجا بگذارند. خب، فکر کنم باید بروم و با آن خانم مسن روی یک نیمکت بنشینم.

زیرلبی با خودش چیزی می‌گوید، روی تهِ یک گوشهٔ نیمکت دونا لورا می‌نشیند و با آزردگی به او نگاه می‌کند. دستش را به لبهٔ کلاهش می‌برد.

صبح بخیر.

دونا لورا: چی، باز که آمدید؟

دون گنزالو: من تکرار می‌کنم که ما به هم معرفی نشده‌ایم.

دونا لورا: من دارم جواب صبح‌بخیرتان را می‌دهم.

دون گنزالو: جواب صبح بخیر، صبح بخیر است و این چیزی است که شما باید می‌گفتید.