کتاب چرا نشد؟ (جلد اول)

کتاب چرا نشد؟ (جلد اول) نوشته‌ی نادر پورافشار مجموعه‌ای از روایت‌ها درباره‌ی رابطه‌ها، انتخاب‌ها و فرصت‌های از دست‌رفته در زندگی امروز است. سنجاق آن را منتشر کرده است و در قالب نسخه‌ی الکترونیکی، چندین داستان و موقعیت عاطفی و خانوادگی را کنار هم قرار داده که همگی حول یک سؤال مشترک می‌چرخند: چرا یک رابطه، یک رؤیا یا یک تصمیم به سرانجام نرسید؟ در این کتاب، از قصه‌ی عشق‌های دانشجویی و آشنایی‌های کوتاه تا فشارهای خانواده، مهریه‌ی بالا، تفاوت‌های طبقاتی و اعتیاد به بورس، همه در قالب داستان‌هایی برگرفته از تجربه‌های واقعی روایت شده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب چرا نشد؟ (جلد اول)

کتاب چرا نشد؟ (جلد اول) مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه و میان‌بلند است که نادر پورافشار در آن به سراغ لحظه‌هایی رفته است که می‌توانستند نقطه‌ی عطف زندگی شخصیت‌ها باشند اما در نهایت به حسرت و پرسش «چرا نشد؟» ختم شده‌اند. این کتاب با مقدمه‌ای صریح توضیح می‌دهد که روایت‌ها بر پایه‌ی تجربه‌ها و خاطرات واقعی شکل گرفته‌اند اما برای حفظ حریم خصوصی، با پرداخت داستانی بازنویسی شده‌اند تا «روح اصلی» ماجراها حفظ شود. در کتاب چرا نشد؟ (جلد اول) هر داستان بر یک گره عاطفی یا تصمیم مهم متمرکز است؛ از «سایه‌های بلند و حرف‌های ناگفته» که در آن قد بلند و خجالت سروش در کنار عشق به نرگس و فشار نگاه دیگران قرار می‌گیرد تا «دستت را بشور» که یک رفتار به‌ظاهر ساده‌ی بهداشتی، مرز نادیدنی میان دو جهان فکری را آشکار می‌کند. در داستان «تقدیر از سه نگاه» شکل‌گیری و فروپاشی یک رابطه از سه زاویه‌ی دید نیکی، آرمان و رها دنبال شده و نشانه‌هایی مثل رنگ قرمز، پارگی لباس و خودکار، به‌تدریج معنای تازه‌ای پیدا می‌کنند. کتاب چرا نشد؟ (جلد اول) در ادامه با داستان‌هایی مثل «بورس و خواب خوش» به تأثیر اعتیاد به معامله‌گری بر رابطه‌ی احمد و شیما می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه رؤیای سودهای بزرگ می‌تواند جای یک زندگی مشترک را بگیرد. در «بچه سه‌ساله هم، بله!» دلبستگی کودکانه‌ی امیر به آرزو از مهدکودک تا آستانه‌ی نوجوانی دنبال شده و تضاد میان رؤیای ذهنی و واقعیتِ آرزوی بزرگ‌شده به تصویر کشیده می‌شود. «ازدواج و مهریه‌ی بالا» نیز فضای خواستگاری‌های تکراری سارا را در سایه‌ی عدد مهریه و «مردم چه می‌گویند» نشان داده است. این جلد نخست، آغاز مجموعه‌ای است که قرار است روایت‌های بیشتری از «نشدن»‌ها را در جلدهای بعدی دنبال کند.

خلاصه داستان چرا نشد؟ (جلد اول)

کتاب چرا نشد؟ (جلد اول) بر محور یک سؤال مشترک بنا شده است: در روابط عاطفی و تصمیم‌های مهم زندگی، چه چیزهایی باعث می‌شوند مسیرها نیمه‌کاره بمانند؟ در داستان «سایه‌های بلند و حرف‌های ناگفته» سروش با وجود موفقیت در کشتی و تحصیل، در ابراز عشق به نرگس شکست می‌خورد و سکوتش از او عقب می‌ماند. در «دستت را بشور» فاصله‌ی پنهان میان حساسیت‌های مهشید و سادگی رفتاری علی، یک آشنایی امیدوارکننده را خاموش می‌کند. در «تقدیر از سه نگاه» شکل‌گیری یک رابطه در کافه، کتاب‌فروشی و مترو، با نشانه‌هایی مثل رنگ قرمز و خودکار، به‌تدریج به پایانی خاموش می‌رسد. «بورس و خواب خوش» سقوط مالی احمد را در کنار فرسایش رابطه‌اش با شیما قرار می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه اعتیاد به نمودارها می‌تواند جای عشق را بگیرد. در «بچه سه‌ساله هم، بله!» و «آرزو» فاصله‌ی میان رؤیای کودکی و واقعیت بزرگسالی آشکار می‌شود و در «ازدواج و مهریه‌ی بالا» عدد مهریه به مانعی جدی در برابر شکل‌گیری یک زندگی مشترک تبدیل می‌شود. در همه‌ی این روایت‌ها، لحظه‌ی پایانی با زمزمه‌ی تکرارشونده‌ی «چرا نشد؟» همراه است.

چرا باید کتاب چرا نشد؟ (جلد اول) را بخوانیم؟

این کتاب با کنار هم گذاشتن چندین روایت واقعی‌پرداخت‌شده، امکان مقایسه‌ی موقعیت‌های مختلف عاطفی و خانوادگی را فراهم کرده است. خواننده می‌تواند در داستان‌های کتاب چرا نشد؟ (جلد اول) الگوهای تکرارشونده‌ای مثل ترس از قضاوت، سکوت، فشار خانواده، وسواس مالی و فاصله‌ی رؤیا و واقعیت را تشخیص دهد و درباره‌ی نقش خود در «نشدن»‌ها فکر کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به روایت‌های رابطه‌محور، تجربه‌های عاطفی نسل جوان و تحلیل غیرمستقیم رفتارهای خانوادگی و اجتماعی علاقه‌مند هستند. همچنین به دانشجویان و علاقه‌مندان روانشناسی و کسانی که درگیر پرسش‌های مکرر «چرا نشد؟» در زندگی شخصی خود هستند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب چرا نشد؟ (جلد اول)

«سروش؛ پسری بود با قدی نزدیک به دو متر؛ سایه‌ای بلند که توی هر جمعی توجه‌ها را به خودش جلب می‌کرد ولی همیشه سرش پایین بود، نگاهش خجالتی و کلیدهایی که همیشه دور انگشتش می‌چرخاند. کلیدها، همدم لحظه‌های اضطراب و دل‌نگرانی‌اش بود. این تضاد آشکار میان فیزیک بزرگ و شخصیت درون‌گرای او، همیشه برای خودش و اطرافیانش یک معمای حل‌نشده باقی مانده بود. از بچگی، قد بلند برای سروش نه یک نعمت، بلکه یک بار سنگین بود. این ویژگی فیزیکی او را در کانون توجه ناخواسته قرار داده بود. در مدرسه، این مسئله خودش را به شکل‌های مختلف نشان می‌داد: در صف‌ها همیشه باید ته صف می‌ایستاد، پشت سر دیگران تا نظم شکسته نشود. این موقعیت، حس عقب‌ماندگی را در او تقویت می‌کرد. در کلاس‌ها، آخرین صندلی سهمش بود که اغلب فاصلهٔ زیادی با تخته‌سیاه داشت و مجبور بود مدام گردن بکشد یا از همکلاسی‌هایش خواهش کند که اطلاعات را برایش تکرار کنند. در بازی‌های بچه‌گانه مثل قایم‌موشک، هرگز نمی‌توانست پنهان بماند؛ زود پیدا می‌شد و این زود پیدا شدن، زود هم باعث ناراحتی و کناره‌گیری‌اش می‌شد. بچه‌های دیگر با شوخی‌هایشان گاهی او را آزار می‌دادند. کلماتی مانند ساختمان، برج مخابراتی یا آدم فضایی از دهان کودکان دیگر خارج می‌شد و سروش، با شانه‌های خمیده، سعی می‌کرد خود را کوچک‌تر جلوه دهد. حتی در خیابان، بچه‌های کوچک او را با هیجان به والدینشان نشان می‌دادند و می‌خندیدند. او احساس می‌کرد یک تابلوی متحرک است که مردم باید آن را ببینند و قضاوت کنند. فضای عمومی مثل اتوبوس و مترو هم برایش کابوسی تکراری بود. هر بار که سوار می‌شد، باید با احتیاط خم می‌شد و اغلب، ناخواسته سرش به سقف برخورد می‌کرد که این اتفاق همواره با خندهٔ دیگران و عذرخواهی‌های مکرر سروش همراه بود.»