کتاب ناگازاکی

کتاب ناگازاکی (Nagasaki) نوشته اریک فی و ترجمه سعیده بوغیری است؛ داستانی پرتنش درباره‌ی مردی تنها که در خانه‌اش با نشانه‌هایی کوچک اما آزاردهنده روبه‌رو می‌شود: کم‌شدن غذا، جابه‌جایی وسایل و حسی مداوم از حضور کسی دیگر. آنچه در آغاز شبیه بدگمانی یا وسواس به نظر می‌رسد کم‌کم به ماجرایی پیچیده درباره‌ی تنهایی، مرزهای حریم شخصی و هم‌زیستی ناخواسته بدل می‌شود. انتشارات گل آذین در سال ۱۳۹۵ این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ناگازاکی اثر اریک فی

کتاب ناگازاکی، اثر اریک فی، داستانی است که از یک موقعیت ظاهراً ساده، فضایی ناآرام و چندوجهی می‌سازد. راوی مردی میان‌سال و مجرد است که در حاشیه‌ی شهر ناگازاکی زندگی می‌کند و روزهایش با نظم، عادت و تنهایی پیش می‌رود. اختلالی کوچک در این نظم همه‌چیز را به هم می‌ریزد؛ مواد غذایی کم می‌شوند، جای بعضی چیزها عوض می‌شود و خانه دیگر آن پناهگاه مطمئن همیشگی نیست. همین نشانه‌های جزئیْ داستان را به تأملی درباره‌ی امنیت، انزوا و شکنندگی زندگی شخصی تبدیل می‌کنند.
اریک فی در کتاب ناگازاکی، در کنار پیش‌بردن ماجرای کشف مزاحم پنهان، ذهن آشفته و درعین‌حال دقیق راوی را نیز نشان می‌دهد؛ ذهنی که میان منطق، ترس، شرم، کنجکاوی و نوعی همدلی ناخواسته در رفت‌وآمد است. فضای شهری ناگازاکی، صدای جیرجیرک‌ها، مسیرهای تراموا، اداره‌ی هواشناسی و خانه‌ای کوچک با اتاقی کم‌استفاده همگی در شکل‌دادن به حال‌وهوای اثر نقش دارند. داستان کم‌کم از یک حادثه‌ی غریب فراتر می‌رود و به پرسش‌هایی درباره‌ی تنهایی مدرن، دیده‌شدن و نادیده‌ماندن و فاصله‌ی باریک میان صاحب‌خانه و بی‌پناه می‌رسد. این فضا باعث می‌شود داستان هم معمایی باشد هم تأمل‌برانگیز.

خلاصه داستان ناگازاکی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
راوی کتاب ناگازاکی مردی ۵۶ساله و هواشناس است که تنها زندگی می‌کند و به نظم روزانه‌اش وابسته است. وقتی متوجه می‌شود از مواد غذایی خانه‌اش کم می‌شود، ابتدا به حافظه و دقت خودش شک می‌کند، اما بعد با اندازه‌گیری، یادداشت‌برداری و نصب دوربین، به این نتیجه می‌رسد که کسی در غیاب او وارد خانه می‌شود. تصویر دوربین نشان می‌دهد زنی ناشناس در خانه رفت‌وآمد دارد و پلیس او را پیدا می‌کند. ماجرا به همین کشف ختم نمی‌شود، چون بعد از دستگیری زن، راوی با واقعیتی روبه‌رو می‌شود که نگاهش را به خانه، تنهایی و گذشته‌ی خودش تغییر می‌دهد.

چرا باید کتاب ناگازاکی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ناگازاکی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب از یک اتفاق کوچک در خانه تعلیقی پیوسته و ملموس می‌سازد.
• این کتاب خواننده را با تجربه‌ی فرساینده‌ی شک، مراقبت و از‌دست‌رفتن حس امنیت در خانه روبه‌رو می‌کند.
• داستانْ تنهایی را نه با توضیح مستقیم، بلکه از خلال رفتارها، عادت‌ها و ترس‌های راوی نشان می‌دهد.
• کتابْ رابطه‌ی پیچیده‌ی میان مزاحمت، ترحم و قضاوت را بدون ساده‌سازی مطرح می‌کند.
• فضای ناگازاکی و توصیف جزئیات زندگی روزمره در آن، داستان را به‌یادماندنی می‌کند.
• این کتاب بدون حاشیه‌روی، پیوسته و متمرکز پیش می‌رود.

خواندن کتاب ناگازاکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ناگازاکی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های کوتاه و فشرده با فضای تعلیق‌آمیز.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور و ذهنی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند داستانی درباره‌ی تنهایی، حریم شخصی و اضطراب روزمره بخوانند.
• مخاطبانی که از فضاهای شهری آرام اما مضطرب‌کننده لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به آثاری که یک موقعیت غریب را به پرسش‌های انسانی گسترده‌تر پیوند می‌دهند.

درباره اریک فی

اریک فی (Éric Faye) نویسنده‌ی فرانسوی، ۳ دسامبر ۱۹۶۳ در شهر لیموژ فرانسه متولد شد. او در مدرسه‌ی عالی روزنامه‌نگاری لیل تحصیل کرد و سال‌ها به‌عنوان خبرنگار، ویراستار و مترجم در خبرگزاری رویترز فعالیت داشت.

فی فعالیت ادبی خود را در سال ۱۹۹۲ با انتشار داستان ژنرال تنهایی در مجله‌ی Le Serpent à Plumes آغاز کرد. این اثر سه سال بعد، در سال ۱۹۹۵، به نخستین رمان او با همین عنوان تبدیل شد. او در سال ۱۹۹۱ نیز با اسماعیل کاداره، نویسنده‌ی برجسته‌ی آلبانیایی، همکاری کرد و کتابی پژوهشی درباره‌ی آثار او نوشت. بعدها نیز از ویراستاران مجموعه آثار کاداره به زبان فرانسوی شد.

اریک فی در گونه‌های مختلف ادبی، از جمله رمان، سفرنامه و جستار، قلم زده است. او در سال ۱۹۹۸ برای کتاب من نگهبان فانوس دریایی هستم (Je suis le gardien du phare) به‌طور مشترک برنده‌ی جایزه‌ی Prix des Deux Magots شد و سال‌های بعد نیز جوایز ادبی دیگری دریافت کرد. رمان ناگازاکی در سال ۲۰۱۰ جایزه‌ی بزرگ ادبی آکادمی فرانسه (Grand Prix de l’Académie Française) را برای او به ارمغان آورد.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

انتشارات هیرمند نیز با ترجمه‌ی محمود گودرزی این کتاب را منتشر کرده است.

بخشی از کتاب ناگازاکی

«یک مرد پنجاه ساله را در نظر بگیرید که از این‌که با چنین سرعت و شدتی به این سن و سال رسیده، سرخورده است. او در حاشیه ناگازاکی در منزل کوچک خود در حومه‌ای با خیابان‌های پر شیب زندگی می‌کند. نگاهی نیز به این آسفالت نرم مارگون بیندازید که به سمت بالای کوه‌ها می‌خزد، تا آنجا که تمام این کف شهری حاصل از فلز و پارچه و سفال و دیگر نمی‌دانم چه و چه، پای دیواری از بامبوهای درهم‌ریخته و کج وکوله باز می‌ایستد. این همان جایی است که من در آن زندگی می‌کنم. کی؟ بی‌آنکه بخواهم اغراق کنم، باید بگویم آدم مهمی نیستم. عادت‌های یک آدم مجرد را پرورش می‌دهم که برایم حکم نرده حفاظ را دارند و به من این امکان را می‌دهند که بگویم در نهایت آنقدرها هم بی‌لیاقت نیستم.»