کتاب اطلس شانه هایش را بالا انداخت (جلد اول)

کتاب اطلس شانه iایش را بالا انداخت (جلد اول) نوشته آین رند با ترجمه امین فهیما روایتی بلند از جهان صنعت، سیاست و انسان‌هایی است که در میانه‌ی فروپاشی تدریجی یک جامعه، هنوز می‌خواهند کار درست را انجام دهند. نقد فرهنگ این کتاب را منتشر کرده است. این کتاب در قالب رمانی پرشخصیت، فضای اقتصادی و اجتماعی آمریکا را در دوره‌ای بحرانی به تصویر کشیده و از خلال سرنوشت یک شرکت بزرگ راه‌آهن، پرسش‌های عمیقی درباره‌ی مسئولیت فردی، کار، موفقیت و شکست طرح کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اطلس شانه هایش را بالا انداخت (جلد اول)

رمان اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین اثر آین رند است که برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. این رمان حماسی با بیش از ۱۲۰۰ صفحه و در چهار بخش، به‌عنوان بیانیه‌ی نهایی فلسفه‌ی عینیت‌گرایی شناخته می‌شود و داستانی دیستوپیایی را در آمریکایی روایت می‌کند که در حال فروپاشی کامل است. عنوان کتاب به اطلس، تایتان اسطوره‌ای یونانی، اشاره دارد که برای همیشه آسمان را بر دوش می‌کشد. سؤال رمان این است: «اگر اطلس بگوید دیگر تحمل نمی‌کند و شانه بالا بیندازد و آسمان را رها کند، چه اتفاقی می‌افتد؟». به عبارت دیگر، وقتی بهترین، خلاق‌ترین و مولدترین ذهن‌های جامعه، کارآفرینان، مخترعان، هنرمندان و متفکران، از حمایت از جامعه‌ی خفه‌کننده و معترضی که آن‌ها را سرزنش می‌کند دست بکشند، جهان چه شکلی پیدا می‌کند؟

داستان اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت حول دو شخصیت محوری می‌چرخد: «دَگنی تاگارت»، معاون عملیاتی شرکت راه‌آهن تاگارت که یکی از معدود کسب‌وکارهای هنوز فعال در حال فروپاشی است و «جان گالت» (که نامش هرگز در دو سوم اول کتاب ذکر نمی‌شود) مخترع نابغه‌ای که ناپدید شده و شایعه می‌رود یک موتور برق‌ساز انقلابی ساخته که می‌تواند جهان را نجات دهد. رمان با یک رمز و راز آغاز می‌شود: مدیران ارشد شرکت‌های بزرگ یکی پس از دیگری ناپدید می‌شوند و هیچ اثری از خود باقی نمی‌گذارند. عبارت مرموز «پرسش از جان گالت» روی دیوارها، روزنامه‌ها و وسایل باقی می‌ماند. جامعه به سمت فاجعه پیش می‌رود: قوانین دست و پاگیر، تورم افسارگسیخته، کمبود مواد اولیه و فرهنگ عمومی که موفقیت را شرم‌آور و شکست را مقدس می‌کند. اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت از جمله طولانی‌ترین رمان‌های تاریخ ادبیات است (حدود ۶۴۵۰۰۰ کلمه) و پس از انتشار، به یکی از بحث‌برانگیزترین و تأثیرگذارترین آثار قرن بیستم تبدیل شد. این رمان مفاهیمی چون «فضیلت خودخواهی عقلانی»، «نابغه به‌عنوان قهرمان بشریت» و «بدی فداکاری بی‌قید و شرط» را تا مرز رادیکال پیش می‌برد و بر نسل‌های کارآفرین، سرمایه‌داران آزادی‌خواه و سیاستمداران تأثیر شگرفی گذاشته است.

خلاصه داستان اطلس شانه هایش را بالا انداخت (جلد اول)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت (جلد اول) داستان با جمله‌ی تکرارشونده‌ی «جان گالت کیه؟» آغاز می‌شود؛ سؤالی که مثل سایه‌ای مبهم روی شهر، شرکت‌ها و ذهن شخصیت‌ها افتاده است. ادی ویلرز، کارمند وفادار تاگارت ترانس‌کونتینانتال، در شهری پر از مغازه‌های تعطیل، قطارهای خراب و کمبودهای روزمره، سعی می‌کند بفهمد چه چیزی در حال فروپاشی است. در برابر او، جیمز تاگارت مدیرعامل، بیشتر نگران سرزنش‌شدن و «عنصر انسانی» است تا کارکرد واقعی خطوط. با ورود دگنی تاگارت، جانشین مدیرعامل در امور بهره‌برداری، کتاب اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت وارد مرحله‌ای تازه می‌شود: او می‌خواهد خط حیاتی ریو نورته را نجات دهد، با هنری ریردن قرارداد ببندد و ریل‌ها را با فلز ریردن جایگزین کند؛ آلیاژی تازه که هیچ‌کس جرأت استفاده از آن را ندارد. در کنار این، ظهور الیس وایات و میادین نفتی‌اش در کلرادو، رقابت خط فینکس_دورانگو و تهدید ملی‌شدن خط سن سباستین در مکزیک، شبکه‌ای از بحران‌ها و انتخاب‌های دشوار را شکل می‌دهد.

چرا باید کتاب اطلس شانه هایش را بالا انداخت (جلد اول) را بخوانیم؟

کتاب اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت (جلد اول) از خلال داستان یک شرکت راه‌آهن، تجربه‌ی زیستن در جامعه‌ای در حال فرسایش را به‌دقت نشان می‌دهد؛ جایی که کمبود، تعلل، ترس از تصمیم و شعارهای توخالی جای کارآمدی را گرفته است. خواننده در کنار شخصیت‌هایی مثل دگنی و ادی، با تنش میان عمل‌گرایی و محافظه‌کاری، نوآوری و ترس، و مسئولیت فردی و توجیه‌گری روبه‌رو می‌شود.

خواندن کتاب اطلس شانه هایش را بالا انداخت (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت (جلد اول) به کسانی پیشنهاد می‌شود که به رمان‌های بلند شخصیت‌محور، موضوعات اقتصادی و مدیریتی و روایت‌هایی درباره‌ی فروپاشی تدریجی ساختارها علاقه‌مند هستند. همچنین به خوانندگانی پیشنهاد می‌شود که دوست دارند از خلال داستان، درباره‌ی کار، مسئولیت و نقش فرد در سازمان‌ها فکر کنند.

درباره آین رند

آین رند (نام تولد: آلیسا زینوویونا روزنباوم، ۲ فوریه ۱۹۰۵ – ۶ مارس ۱۹۸۲) نویسنده و فیلسوف روسی_آمریکایی و خالق فلسفه‌ی «عینیت‌گرایی» (Objectivism) است که به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین و جنجالی‌ترین روشنفکران قرن بیستم شناخته می‌شود. او در سن پترزبورگ، روسیه در خانواده‌ای یهودی از طبقه‌ی متوسط متولد شد. رند از کودکی به ادبیات و فلسفه علاقه داشت و انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ و حکومت کمونیستی اولیه را از نزدیک تجربه کرد؛ تجربیاتی که نفرت او را از دولت‌گرایی و جمع‌گرایی برای همیشه شکل داد. او در دانشگاه دولتی پتروگراد در رشته‌ی تاریخ و فلسفه تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۶ برای دیدار با اقوام خود به ایالات متحده مهاجرت کرد و دیگر هرگز به روسیه بازنگشت.

رند در آمریکا ابتکار خود را به کار گرفت و به‌عنوان نویسنده‌ی فیلمنامه در هالیوود کار کرد و در این دوره بود که با بازیگری به نام فرانک اُکانر آشنا و ازدواج کرد (ازدواجی که تا پایان عمر فرانک در سال ۱۹۷۹ ادامه یافت). نخستین رمان او، ما زندگان (۱۹۳۶)، داستان زندگی در روسیه‌ی شوروی بود، اما نخستین موفقیت واقعی او با رمان ضدفوته‌گرای چشمک (۱۹۴۳) به دست آمد. اوج کار رند اما رمان اطلس شانه‌هایش را بالا انداخت (۱۹۵۷) بود که نوشتن آن سه سال و نیم طول کشید و شامل ساعت‌ها مصاحبه با افراد حرفه‌ای در زمینه‌های مختلف مانند راه‌آهن و فیزیک بود تا واقع‌گرایی رمان را تضمین کند. پس از انتشار اطلس، او به‌طور تمام وقت بر روی توسعه‌ی فلسفه‌ی عینیت‌گرایی متمرکز شد؛ سیستمی فلسفی که بر هستی عینی، عقل ابزار مطلق شناخت، آزادی فردی کامل و سرمایه‌داری لجام‌گسیخته تأکید دارد. رند توسط پیروانش به‌عنوان «اصیل‌ترین و بحث‌برانگیزترین روشنفکر راستگرای آمریکایی» تحسین می‌شود و توسط مخالفانش به‌عنوان یک ایدئولوگ متعصب و ساده‌ساز موضوعات پیچیده‌ی انسانی نقد می‌شود. کتاب‌های رند تا امروز بیش از ۳۰ میلیون نسخه فروش داشته و هر ساله صدها هزار نسخه به فروش می‌رسد. او تا پایان عمر در نیویورک زندگی کرد و در سال ۱۹۸۲ در سن ۷۷ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.