کتاب برده ای با دو رو

دو دختر در دل جنگل به دیدار زندگی می‌روند، اما یکی از این دخترها برای این دیدار آماده نیست...

«برده‌ای با دو رو» نمایشی تک‌پرده‌ای از مری کارولین دیویس (۱۹۴۰-۱۸۸۸)، شاعر و نمایشنامه‌نویس آمریکایی است. از دیویس که به عنوان زنی نوگرا و پیشرو در دنیای ادبیات غرب شناخته می‌شود، شماری داستان کوتاه، شعر و نمایشنامه تک‌پرده‌ای به جا مانده است.

نمایشنامه اینگونه آغاز می‌شود:

صحنه جنگلی است که راهی از میان آن می‌گذرد. بوته‌های گل سرخ وحشی و چیزهای دیگر کنار جاده قرار دارند. در آن طرف جاده، دو دختر ایستاده‌اند و منتظرند. آنها به یکدیگر نگاه نکرده‌اند. دخترها آن نوع لباس مناسبی را پوشیده‌اند که با اضافه کردن یک تاج به‌اش، تبدیل به ملکه می‌شوند ـ و بدون تاج، یک روستایی باقی می‌مانند. دختر اول تاجش را بر سر دارد. دختر دوم با بی‌دقتی آن را در دستش حمل می‌کند.

دختر اول: (به آن یکی دختر نگاهی می‌اندازد) منتظر که هستی؟

دختر دوم: منتظر زندگی هستم.

دختر اول: من هم منتظر زندگی هستم.

دختر دوم: گفتند که از اینجا می‌گذرد. باور می‌کنی که او از یک همچین راهی بگذرد.

دختر اول: او از همه راه‌ها می‌گذرد.

دختر دوم همچنان به‌سرعت نفس می‌کشد.

دختر دوم: من باعجله آمدم که زندگی را ملاقات کنم.

دختر اول: ازش نمی‌ترسی؟

دختر دوم: چرا. به‌همین‌دلیل برای دیدنش آمده‌ام.

دختر اول: (به خودش) من هم برای دیدن او آمده‌ام.