کتاب وقتی نیچه گریست

کتاب وقتی نیچه گریست نوشته‌ی اروین د. یالوم با ترجمه‌ی فرشته مهری را نشر الینا منتشر کرده است. این کتاب در فضایی تاریخی و فلسفی در اروپای قرن نوزدهم می‌گذرد و بر محور دیدار خیالی میان پزشک نامدار وینی، یوزف برویر و فیلسوف آلمانی، فردریش نیچه شکل گرفته است. متن کتاب با جزئیات فراوان به شهرها، کافه‌ها، روابط فکری و عاطفی شخصیت‌ها و فضای فکری آن دوران پرداخته است و در دل روایت خود به موضوعاتی مانند ناامیدی، خودکشی، عشق، قدرت و درمان ذهن می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب وقتی نیچه گریست

کتاب وقتی نیچه گریست داستان خود را با صدای ناقوس سن سالواتور و قدم‌زدن یوزف برویر در ونیز آغاز می‌کند و به‌تدریج خواننده را وارد شبکه‌ای از روابط پیچیده‌ی فکری و عاطفی می‌کند. اروین د. یالوم در این کتاب برویر را در اوج خستگی حرفه‌ای و درگیر با خاطره‌ی بیمار جوانی به نام برتا نشان داده است؛ پزشکی مشهور که برای فرار از فشار بیماران و وسواس‌های ذهنی‌اش به ونیز آمده اما در همان‌جا با زنی جوان و مرموز به نام لو سالومه روبه‌رو می‌شود. کتاب وقتی نیچه گریست در ادامه از خلال گفت‌وگوهای طولانی، نامه‌ها و دیدارها، شخصیت نیچه را وارد صحنه می‌کند؛ فیلسوفی بیمار، منزوی و مغرور که از سردرد، تهوع، ضعف بینایی، بی‌خوابی و ناامیدی عمیق رنج می‌برد و مدام از خودکشی سخن می‌گوید. لو سالومه که خود را در ناامیدی نیچه سهیم می‌داند، به سراغ برویر می‌آید تا برای «ناامیدی» او درمانی بیابد نه برای بیماری جسمی‌اش. در این میان، گذشته‌ی برویر با برتا، تجربه‌ی او با بیماری به نام آنا و شکل‌گیری ایده‌ی «سخن‌درمانی» نیز وارد داستان می‌شود. کتاب وقتی نیچه گریست در فصل‌های متعدد، از ونیز تا وین، از کافه سورنتو تا مطب خیابان بکر، پیش می‌رود و هر فصل بخشی از رابطه‌ی سه‌گانه‌ی لو، نیچه و پل ری و نیز کشمکش درونی برویر را روشن می‌کند. در متن کتاب به نامه‌های نیچه، واگنر و دیگران، ماجرای «سه‌گانه‌ی غیر مقدس»، نقش خواهر نیچه، الیزابت، و تنش‌های فکری و عاطفی میان شخصیت‌ها پرداخته شده است و در پس این روایت، پرسش‌هایی درباره‌ی آزادی، وظیفه، عشق، قدرت و امکان درمان روح انسان طرح شده است.

خلاصه داستان وقتی نیچه گریست

کتاب وقتی نیچه گریست بر محور تلاقی سه خط اصلی پیش می‌رود: ناامیدی نیچه، بحران درونی برویر و حضور برهم‌زننده‌ی لو سالومه. در آغاز، لو با یادداشتی جسورانه برویر را به کافه سورنتو می‌کشاند و آن‌جا از دوستی می‌گوید که در آستانه‌ی خودکشی است و مرگش را تراژدی‌ای برای فرهنگ اروپایی می‌داند. او نامه‌ای از ریچارد واگنر به برویر نشان می‌دهد تا اهمیت این دوست را آشکار کند و سپس نام او را فاش می‌کند: فردریش نیچه. لو سالومه در ادامه، زندگی آواره‌وار نیچه، بیماری‌های جسمی او و ناامیدی عمیقش را شرح می‌دهد و از برویر نمی‌خواهد جسم نیچه را درمان کند بلکه از او می‌خواهد «ناامیدی» او را مداوا کند. هم‌زمان، گذشته‌ی برویر با برتا و تجربه‌ی او با بیماری به نام آنا و شکل‌گیری نوعی درمان مبتنی بر گفت‌وگو و تداعی آزاد، وارد داستان می‌شود. به‌تدریج، طرحی شکل می‌گیرد تا نیچه بدون آگاهی از نقش لو، به وین بیاید و در پوشش درمان جسمی، وارد گفت‌وگویی عمیق درباره‌ی رنج، آزادی، عشق و معنای ادامه‌دادن زندگی شود.

چرا باید کتاب وقتی نیچه گریست را بخوانیم؟

کتاب وقتی نیچه گریست تصویری زنده از برخورد پزشکی، فلسفه و زندگی روزمره در اروپای قرن نوزدهم ارائه کرده است. در این اثر، گفت‌وگوهای طولانی درباره‌ی ناامیدی، خودکشی، عشق، قدرت و آزادی در دل موقعیت‌های عاطفی و شخصی روایت شده است. خواننده در کنار تعقیب سرنوشت نیچه، برویر و لو سالومه، با شکل‌گیری ایده‌هایی درباره‌ی درمان از راه گفت‌وگو و نگاه تازه‌ای به رنج و انتخاب‌های فردی روبه‌رو می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به فلسفه، روان و ذهن انسان، تاریخ اندیشه‌ی اروپایی و داستان‌هایی با محور گفت‌وگوهای عمیق علاقه‌مند هستند. همچنین به خوانندگانی پیشنهاد می‌شود که درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی ناامیدی، معنای زندگی و رابطه‌ی عشق و آزادی‌اند و دوست دارند این پرسش‌ها را در قالب یک روایت پی‌گیرند.