کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر

کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر نوشته‌ی برژانت جزنی و با ترجمه‌ی مهدی بنی‌اسدی، اثری است که نشر ارجمند آن را منتشر کرده است. این کتاب به بررسی و واکاوی اندیشه‌ها و مفاهیم ژاک لکان، روانکاو فرانسوی، می‌پردازد و تلاش کرده است تا پلی میان نظریه‌های روانکاوی لکانی و کاربردهای آن در حوزه‌های بالینی، فرهنگی و هنری برقرار کند. نویسنده با تکیه‌بر تجربه‌های شخصی، بالینی و پژوهشی خود، مفاهیم بنیادین روانکاوی لکانی را از منظرهای گوناگون مورد بررسی قرار داده و آن‌ها را با نمونه‌هایی از ادبیات، سینما و هنر پیوند زده است. ترجمه‌ی کتاب نیز با دقت و وفاداری به متن اصلی انجام شده و تلاش کرده است تا پیچیدگی‌های زبان و مفاهیم لکانی را برای مخاطب فارسی‌زبان قابل‌فهم سازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر

کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر با رویکردی تحلیلی و میان‌رشته‌ای، به معرفی و تبیین مفاهیم کلیدی روانکاوی لکان می‌پردازد. برژانت جزنی در این کتاب، تجربه‌های بالینی خود را با نظریه‌های لکانی در هم می‌آمیزد و نشان می‌دهد که چگونه مفاهیم انتزاعی روانکاوی می‌توانند در مواجهه با مسائل روزمره، هنر، ادبیات و حتی سیاست معاصر کاربرد پیدا کنند. ساختار کتاب به گونه‌ای است که هر فصل به یکی از موضوعات یا مفاهیم بنیادین روانکاوی اختصاص یافته و با مثال‌هایی از فیلم، رمان و تجربه‌های بالینی همراه شده است. نویسنده تلاش کرده است تا از خلال روایت‌های شخصی و نمونه‌های فرهنگی، خواننده را با پیچیدگی‌های ذهن انسان و جایگاه سوژه در جهان معاصر آشنا کند. این کتاب نه‌تنها برای علاقه‌مندان به روانکاوی، بلکه برای کسانی که به پیوند میان روانکاوی و فرهنگ علاقه دارند، اثری قابل‌توجه به‌شمار می‌آید.

خلاصه کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر

کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر، مفاهیم بنیادین روانکاوی لکان را با زبانی روشن و مثال‌های متنوع شرح داده است. نویسنده ابتدا با روایت تجربه‌های شخصی و مسیر حرفه‌ای خود، زمینه‌ی ورود به بحث را فراهم می‌کند و سپس به سراغ مفاهیمی چون فاز آینه‌ای، شکل‌گیری سوژه، نقش مادر و دیگری، و تفاوت‌های ساختاری میان نوروز و سایکوز می‌رود. در فصل‌های مختلف، با تحلیل نمونه‌های بالینی و ارجاع به آثار هنری و سینمایی، نشان داده شده که چگونه نظریه‌های لکان می‌توانند به فهم عمیق‌تر از روان انسان و روابط اجتماعی کمک کنند. برای مثال، در فصل مربوط به فاز آینه‌ای، با ارجاع به فیلم قوی سیاه و نمونه‌های بالینی، نقش تصویر بدن، نگاه مادر و شکل‌گیری ایگو بررسی شده است. همچنین، در فصل یادگاری، با تحلیل فیلم یادگاری برادران نولان، مفهوم زمان، حافظه و ساخت هویت در افراد سایکوتیک به بحث گذاشته شده است. نویسنده تأکید کرده است که روانکاوی لکانی صرفاً یک نظریه انتزاعی نیست، بلکه می‌تواند در مواجهه با مسائل واقعی زندگی، هنر و فرهنگ، راهگشا باشد. در نهایت، کتاب با تأملی بر جایگاه روانکاوی در فرهنگ معاصر و نسبت آن با سیاست و ایدئولوژی به پایان می‌رسد.

چرا باید کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر را بخوانیم؟

این کتاب با ترکیب تجربه‌های بالینی، روایت‌های شخصی و تحلیل‌های فرهنگی، فرصتی فراهم کرده است تا مفاهیم پیچیده روانکاوی لکانی به‌گونه‌ای ملموس و کاربردی فهمیده شوند. خواننده با مطالعه‌ی این اثر می‌تواند دریابد که چگونه نظریه‌های لکان، فراتر از مطب روانکاوی، در تحلیل آثار هنری، فیلم‌ها و حتی رخدادهای اجتماعی و تاریخی نقش دارند. همچنین، کتاب با مثال‌های متنوع از فرهنگ و هنر، امکان درک عمیق‌تری از مفاهیمی مانند سوژه، تمنا، ناخودآگاه و ساختارهای روانی را فراهم می‌کند. برای کسانی که به دنبال فهمی نو از روان انسان و پیوند آن با فرهنگ و هنر هستند، این کتاب می‌تواند دریچه‌ای تازه بگشاید.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دانشجویان و پژوهشگران روانکاوی، روان‌درمانی، علوم انسانی و هنر، و همچنین به علاقه‌مندان به نظریه‌های لکان و پیوند روانکاوی با فرهنگ و هنر پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی که دغدغه‌ی فهم عمیق‌تر از ذهن انسان، هویت، ناخودآگاه و تأثیرات متقابل روان و فرهنگ را دارند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب روانکاوی لکانی از بالین تا فرهنگ و هنر

«در کنار کتاب فوق، کتاب دیگری نیز با همان میزان ارزشمندی به نام تفسیر رؤیای زیگموند فروید وجود داشت. وسواسم را به این‌یکی، مدیون مادرم هستم. البته نه به خاطر ساعت‌هایی که یک‌چشمش به کتاب بود و چشم دیگرش به من که مشغول بازی با خواهر کوچک‌ترم بودم. مادر احترام خاصی برای آن کتاب قائل بود. کتاب همنشین او بود و من بسیار دوست می‌داشتم تا برایم بخواند ولی پاسخش همواره منفی بود. اکنون دیگر مطمئن هستم که به طرز غریبی این کتاب، دائره‌المعارف مادرم شده بود. هر دفعه که خواهرم بهانه‌گیری می‌کرد یا من به بهانه‌گیری تحریکش می‌کردم، مادرم به آن کتاب رجوع می‌کرد. حداقل رفتار مادرم را این‌چنین تفسیر می‌کردم که کتاب فروید یک کتاب همه‌چیزدان است. نمی‌دانم که چه چیزی را در لابه‌لای صفحات علامت‌شناسی بیماران هیستریک، پدیدۀ انتقال، مقاومت درمان و همچنین منشأ نوروز جستجو می‌کرد. هیچ به نظر نمی‌رسد که در آن کتاب ضخیم چیزی در خصوص راهنمای والدین و کودکیاری پیدا شود؛ اما درنهایت، سمپتوم مادر سرنوشت من شد.»