کتاب فیلم ترسناک

کتاب فیلم ترسناک نوشته‌ی پال ترمبلی با ترجمه‌ی مریم آقایی اثری است که توسط نشر کتابسرای تندیس منتشر شده است. این کتاب روایتی چندلایه و پیچیده درباره‌ی ساخت یک فیلم ترسناک گمشده و افسانه‌ای را ارائه می‌دهد؛ فیلمی که هرگز به نمایش عمومی درنیامده اما در میان علاقه‌مندان سینما و ژانر وحشت، به یک افسانه بدل شده است. نویسنده با بهره‌گیری از روایت‌های موازی، خاطرات، گفت‌وگوها و بازگشت به گذشته، تجربه‌ی ساخت این فیلم و تأثیرات آن بر زندگی شخصیت‌ها را بازگو می‌کند. فیلم ترسناک نه‌تنها به پشت‌پرده‌ی تولید یک فیلم مستقل می‌پردازد، بلکه به روابط انسانی، خاطرات، هویت و مرز واقعیت و خیال نیز سرک می‌کشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فیلم ترسناک

کتاب فیلم ترسناک اثر پال ترمبلی روایتی است از تلاقی سینما، خاطره و هویت. داستان با محوریت فیلمی مستقل و مرموز آغاز می‌شود که در دهه‌های گذشته ساخته شده اما هرگز به نمایش عمومی درنیامده است. نویسنده با استفاده از ساختاری غیرخطی، روایت را میان گذشته و حال جابه‌جا می‌کند: از روزهای پرشور و پراضطراب فیلمبرداری تا تلاش‌های امروزی برای بازسازی یا بازتولید همان فیلم. شخصیت‌های اصلی، گروهی از جوانان و دانشجویان سابق هستند که با آرزوها و دغدغه‌های شخصی خود وارد پروژه‌ای می‌شوند که به‌تدریج به بخشی از هویت و زندگی‌شان بدل می‌شود. در این میان، نقاب عجیبی که در فیلم استفاده می‌شود و افسانه‌هایی که پیرامون آن شکل می‌گیرد، به نمادی از ترس‌ها و رازهای پنهان تبدیل می‌شود. پال ترمبلی در فیلم ترسناک با نگاهی موشکافانه به مناسبات پشت‌صحنه‌ی سینما، روابط قدرت، خاطرات جمعی و فردی و تأثیرات ماندگار یک تجربه‌ی هنری بر زندگی افراد می‌پردازد. این کتاب با لحن صمیمی و جزئی‌نگر، مرز میان واقعیت و خیال را بارها جابه‌جا می‌کند و خواننده را به دل دنیایی می‌برد که در آن، گذشته و حال، حقیقت و افسانه، به‌هم گره خورده‌اند.

خلاصه داستان فیلم ترسناک

فیلم ترسناک داستانی چندلایه درباره‌ی ساخت و بازسازی یک فیلم گمشده است. روایت اصلی از زبان یکی از اعضای گروه اولیه‌ی فیلمبرداری بیان می‌شود که سال‌ها پس از ساخت فیلم، درگیر پروژه‌ی بازتولید آن در هالیوود شده است. او در لس‌آنجلس با تهیه‌کنندگان و کارگردانان جدید گفت‌وگو می‌کند و همزمان به خاطرات روزهای فیلمبرداری در دهه‌های گذشته بازمی‌گردد. در گذشته، گروهی جوان و بی‌تجربه به رهبری والنتینا روهاس و کلی‌او، با بودجه‌ای اندک و آرزوهای بزرگ، تصمیم می‌گیرند فیلمی ترسناک بسازند. شخصیت اصلی، که نقش «بچه‌ی لاغر» را بازی می‌کند، به‌تدریج درگیر فضای رازآلود و گاه ترسناک پروژه می‌شود؛ نقابی عجیب و داستان‌هایی که پیرامون آن شکل می‌گیرد، به محوریت روایت بدل می‌شود. ساخت فیلم با چالش‌های مالی، اختلافات خلاقانه و فشارهای روانی همراه است و در نهایت، فیلم هرگز به نمایش عمومی نمی‌رسد. سال‌ها بعد، خاطره‌ی این فیلم و افسانه‌هایی که پیرامون آن ساخته شده، زندگی شخصیت‌ها را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. تلاش برای بازسازی فیلم، بار دیگر گذشته را زنده می‌کند و مرز میان واقعیت و خیال، خاطره و حقیقت، بارها در روایت جابه‌جا می‌شود. فیلم ترسناک دغدغه‌هایی چون هویت، قدرت، دوستی، خاطره و تأثیرات ماندگار یک تجربه‌ی هنری را در بستری از تعلیق و رمزآلودگی روایت می‌کند.

چرا باید کتاب فیلم ترسناک را بخوانیم؟

فیلم ترسناک اثری است که با ساختار روایی چندلایه و فضاسازی منحصربه‌فرد، تجربه‌ای متفاوت از خواندن داستان‌های مرتبط با سینما و ژانر وحشت ارائه می‌دهد. این کتاب نه‌تنها به پشت‌پرده‌ی تولید یک فیلم مستقل می‌پردازد، بلکه با پرداختن به روابط انسانی، خاطرات و هویت، لایه‌های عمیق‌تری از ترس و اضطراب را به تصویر می‌کشد. روایت غیرخطی و جابه‌جایی میان گذشته و حال، خواننده را با چالش‌های ذهنی و احساسی شخصیت‌ها همراه می‌کند و مرز میان واقعیت و خیال را بارها به پرسش می‌گیرد. فیلم ترسناک برای کسانی که به روایت‌های پیچیده، فضای رازآلود و تأمل درباره‌ی تأثیرات هنر بر زندگی علاقه دارند، تجربه‌ای تازه و متفاوت خواهد بود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن فیلم ترسناک به علاقه‌مندان سینما، دوستداران ژانر وحشت، کسانی که به روایت‌های چندلایه و پیچیده علاقه دارند و افرادی که به دنبال کشف تأثیرات خاطره و هنر بر هویت فردی و جمعی هستند پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی که دغدغه‌ی مرز میان واقعیت و خیال یا پشت‌پرده‌ی تولید آثار هنری را دارند، این کتاب توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب فیلم ترسناک

«روز اول فیلمبرداری نه ژوئن ۱۹۹۳ بود. معمولاً تاریخ‌ها یادم نمی‌ماند ولی این یکی را به یاد دارم. کارگردانمان، والنتینا روهاس، عوامل را دور هم جمع کرد. به جز دَن کَرول، مدیر فیلمبرداری و فیلمبردار که در برهوت کسالت‌بار دههٔ سی سالگی‌اش بود، بقیه همه جوان و نادان بودیم؛ در اوایل یا میانهٔ دههٔ بیست سالگی. حالا که بالای پنجاه سال دارم منظورم از «نادان» بهترین و حسرت‌بارترین شکل آن است. والنتینا مثل معلم‌ها صبر کرد تا همه ساکت شوند و دورش حلقه بزنند. والنتینا پس از مکثی کوتاه و چند پوزخند عصبی سخنرانی کرد. والنتینا سخنرانی دوست داشت. و در آن خوب بود. هوش و ذکاوتش را به رخ کشید و آدم می‌گفت کاش کمی از آن هوش و ذکاوت مسری باشد. من شاید با قصد و غرض از ریتم و آهنگ موزون لهجهٔ رودآیلندی‌اش خوشم می‌‌آمد. اگر ازخودراضی به نظر می‌رسید، ازخودراضی هم بود. گستاخانه و بی‌رودربایستی هم حرف می‌زد. من آهنگ موزون لهجه‌اش را دوست داشتم... اگر کسی توانایی‌اش را داشت و پرطرفدار نبود می‌توانست خودشیفته یا عوضی و یا هر دو باشد. آن موقع‌ها در میان ما چیزی بدتر از پرطرفداری نبود. کوتاه آمدن دشمن صداقت و هنر بود.»