کتاب برتری طلبی یهود

کتاب برتری طلبی یهود (Jewish supremacism my awakening on the jewish question) نوشته دیوید دوک و ترجمه مصطفی حسامی است و انتشارات امیرکبیر آن را منتشر کرده است. این اثر با تکیه بر مقدمه‌ی تحلیلی مترجم و ملحقات تازه می‌کوشد نسبت میان یهودیت، صهیونیسم، قدرت مالی، رسانه و سیاست را از زاویه‌ای جدلی و مستند بررسی کند. بخش مهمی از کتاب بر این ادعا بنا شده است که برای فهم صهیونیسم معاصر باید به ریشه‌های تاریخی و فکری گسترده‌تری نگاه کرد و فقط به رخدادهای سیاسی روز بسنده نکرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب برتری طلبی یهود اثر دیوید دوک

کتاب برتری طلبی یهود (با مقدمه‌ی تحلیلی و ملحقات جدید) نوشته‌ی دیوید دوک و اثری است که در آن نویسنده می‌کوشد تصویری تاریخی و ایدئولوژیک از نسبت میان یهودیت، صهیونیسم، سرمایه، رسانه و سیاست ارائه کند. کتاب با مقدمه‌ی تحلیلی و مفصل مترجم و ملحقات تازه گسترش پیدا کرده است. نویسنده و مترجم به میدان بحثی گسترده درباره‌ی تاریخ یهود، منازعه‌های دینی، نقش نخبگان اقتصادی و نسبت این موضوعات با جهان معاصر پرداخته‌اند. نام‌ها، ارجاع‌ها، نقل‌قول‌ها و نمونه‌های تاریخی فراوانی در این اثر آمده است که نشان می‌دهد نویسنده و مترجم بر جنبه‌ی استنادی بحث تکیه کرده‌اند.

کتاب حاضر به روایت‌های مربوط به عهد عتیق، منازعه‌ی یهودیت و مسیحیت، صهیونیسم، سرمایه‌داری، کمونیسم، رسانه، هالیوود، هولوکاست و نفوذ سیاسی در غرب پرداخته است. مترجم در مقدمه کوشیده است میان آیین موسوی، یهودیت تاریخی و صهیونیسم تمایز بگذارد و درعین‌حال ادعای اصلی نویسنده را از منظر اسلامی و تاریخی بازخوانی کند. ازاین‌رو فضای کتاب برتری طلبی یهود فقط گزارشی نیست و رنگ‌وبوی مناظره، نقد و تفسیر هم دارد. مخاطب این کتاب بیش از هر چیز با اثری روبه‌رو می‌کند که می‌خواهد یک روایت مسلط را به چالش بکشد، از اتهام یهودی‌ستیزی فاصله بگیرد و بحث را به‌سمت ریشه‌های فکری و تاریخی ببرد.

خلاصه کتاب برتری طلبی یهود

صهیونیسم را نمی‌توان پدیده‌ای جدا از بخشی از تاریخ و فرهنگ یهودی دانست و برای فهم آن باید به گذشته‌ی دینی، سیاسی و اقتصادی این جریان برگشت. نویسنده با گردآوری نمونه‌هایی از متون دینی، رخدادهای تاریخی، نقش خاندان‌های مالی، حضور یهودیان در رسانه و سیاست و همچنین پیوندهای بحث‌برانگیز با سرمایه‌داری و کمونیسم می‌کوشد از یک الگوی تکرارشونده سخن بگوید. مترجم نیز در مقدمه و ملحقات، این ادعاها را از منظر اسلامی و تاریخی بسط داده و گاه نقد یا تکمیل کرده است. حاصل کار کتابی است که بیش از هر چیز بر ریشه‌یابی، جدل فکری و بازخوانی روایت‌های رایج تکیه می‌کند.

چرا باید کتاب برتری طلبی یهود را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب برتری طلبی یهود را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب مجموعه‌ای از ادعاها، ارجاع‌ها و نمونه‌های تاریخی را کنار هم می‌گذارد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند با یکی از روایت‌های تند و مناقشه‌برانگیز درباره‌ی نسبت یهودیت، صهیونیسم و قدرت جهانی آشنا شود.
• مقدمه‌ی تحلیلی و ملحقات مترجم، دامنه‌ی بحث را از ترجمه‌ی صرف فراتر می‌برد و زمینه‌ی فکری و دینی گسترده‌تری به اثر می‌دهد.
• این کتاب برای بررسی نحوه‌ی استفاده از تاریخ، متون دینی و شواهد سیاسی در ساختن یک استدلال ایدئولوژیک نمونه‌ی قابل‌توجهی است.
• مطالعه‌ی کتاب به فهم بهتر بحث‌هایی کمک می‌کند که درباره‌ی رسانه، سرمایه، نفوذ سیاسی و روایت‌های رقیب از تاریخ معاصر مطرح می‌شوند.

خواندن کتاب برتری طلبی یهود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب برتری طلبی یهود به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که می‌خواهند با دیدگاه‌های انتقادی درباره‌ی صهیونیسم و ریشه‌های تاریخی آن آشنا شوند.
• علاقه‌مندان به تاریخ ادیان که در پی بررسی نسبت میان آیین موسوی، یهودیت تاریخی و صهیونیسم هستند.
• مخاطبانی که بحث‌های مربوط به سرمایه، رسانه، نفوذ سیاسی و روایت‌های بدیل از تاریخ غرب را دنبال می‌کنند.
• پژوهشگرانی که می‌خواهند شیوه‌ی استدلال‌کردن در متون جدلی و ایدئولوژیک را بیاموزند.

درباره دیوید دوک

دیوید دوک (David Ernest Duke) زاده‌ی یک ژوئیه‌ی ۱۹۵۰، سیاستمدار سابق آمریکایی، برتری‌طلب سفیدپوست، نئونازی، نظریه‌پرداز توطئه و رهبر (گرند ویزارد) سابق گروه شوالیه‌های کو کلاکس کلان بوده است. او که فرزند یک مهندس شرکت شل اویل بود، در کودکی به‌همراه خانواده‌اش در نقاط مختلف جهان جابه‌جا شد و بعدها مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۷۴ از دانشگاه ایالتی لوئیزیانا دریافت کرد. دوک در دوران دانشجویی خود اقدامات جنجالی متعددی انجام داد که ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان به پایه‌گذاری یک اتحادیه‌ی دانشجویی رژیم نژادپرستانه به نام «اتحادیه‌ی جوانان سفیدپوست»، پوشیدن یونیفرم نازی‌ها و برگزاری جشن تولد برای هیتلر اشاره کرد.

این نویسنده مدت کوتاهی پس از فارغ‌التحصیلی، گروه شوالیه‌های کو کلاکس کلان را در لوئیزیانا بنیان نهاد و چند سال بعد به بالاترین مقام آن دست یافت، اما در سال ۱۹۸۰ در پی متهم‌شدن به تلاش برای فروش لیست پستی سازمان در قبال دریافت ۳۵هزار دلار، این تشکیلات را ترک کرد. او سپس «انجمن ملی برای پیشرفت افراد سفیدپوست» را تأسیس کرد و از طریق خبرنامه‌های آن به ترویج و فروش ادبیات مرتبط با انکار هولوکاست پرداخت. پیشینه‌ی فعالیت‌های سیاسی رسمی و انتخاباتی دیوید دوک نیز با فرازونشیب‌ها و اتهامات گوناگونی همراه بود.

دیوید دوک در اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰ توسط برخی از مقامات کلان به سرقت اموال و دارایی‌های سازمان یادشده متهم شد؛ به طوری که همکارانش او را یک کلاهبردار نامیدند که از وجوه این تشکیلات برای خرید و بازسازی خانه‌ی شخصی‌اش استفاده کرده است. دیوید دوک همچنین در سال ۱۹۷۹ به‌دلیل اخلال در نظم عمومی و هدایت گروهی از اعضای کلان برای محاصره‌ی خودروهای پلیس گناهکار شناخته شد و در موردی دیگر به‌دلیل ورود غیرقانونی به خاک کانادا به‌منظور شرکت در یک برنامه‌ی گفت‌وگو با موضوع مهاجرت جهان سوم، بازداشت شد.

این فرد از حیث مناصب سیاسی حدفاصل سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ به‌عنوان نماینده‌ی جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان لوئیزیانا عضویت داشت. او در طول دوران حیات خود تلاش‌های ناموفق متعددی نیز برای دستیابی به کرسی مجلس سنای لوئیزیانا، فرمانداری این ایالت و حتی نامزدی ریاست‌جمهوری ایالات متحده‌ی آمریکا در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ میلادی انجام داد که هیچ‌کدام به نتیجه نرسید. کتاب «برتری طلبی یهود» (Jewish supremacism my awakening on the jewish question) نوشته‌ی دیوید دوک است.

بخشی از کتاب برتری طلبی یهود

«فصل دوازدهم: پژوهشی در هولوکاست

اغلب آثاری که در مورد راه حل نهایی هیتلر نوشته شده فاقد ارزش علمی است. حقیقت این است که حوزهٔ مطالعات هولوکاست اگر نگوییم مملو از جعلیات خام، باید بگوییم سرشار از چرندیات است... با توجه به چرندیاتی که به‌طور روزمره به‌وسیلهٔ صنعت هولوکاست منتشر می‌شود، جای تعجب است که شکاکان بسیار کمی وجود دارند (دکتر نورمن فینکلستاین، پژوهشگر یهودی و نویسندهٔ کتاب صنعت هولوکاست).

بعد از اینکه از نژادپرستی یهودیت و صهیونیسم و حضور فراگیر آن‌ها در رسانه‌ها آگاه شدم، به مقاله‌هایی برخوردم که ادعا می‌کردند در داستان جنایات آلمانی‌ها در جنگ جهانی دوم اغراق شده است. بعضی‌ها ادعا می‌کردند که تأکید مدام رسانه‌ها بر آنچه اکنون هولوکاست نامیده می‌شود، آن هم دهه‌ها بعد از پایان جنگ، به خاطر منافع استراتژیک اسرائیل بوده است. ابتدا این ایده که اتهامات وارد بر آلمانی‌ها را غیرواقعی می‌دانست رد می‌کردم، چراکه من هم تصاویر و فیلم‌های وحشتناکی که ظاهراً بر جنایات آلمانی‌ها صحه می‌گذاشت را دیده بودم. آنچه در ادامه می‌آید بازخوانی نحوهٔ آغاز تشکیک من در بعضی از ابعاد این فصل حزن‌انگیز تاریخ اروپاست.»