کتاب سرگذشت خانواده فالکون

کتاب سرگذشت خانواده فالکون نوشته‌ی ملیسا ریورو داستان مهاجرت، خانواده و بهای سنگین بقا را روایت کرده است. مریم سربندی فراهانی آن را به فارسی ترجمه کرده و نشر کتاب مرو آن را منتشر کرده است. روایت از کودکی آنا در جنگل‌های پرو آغاز می‌شود و تا سال‌های زندگی او در نیویورک ادامه پیدا می‌کند؛ جایی که فقر، بدهی، ترس از اخراج و فشار خانواده، زندگی روزمره را احاطه کرده است. این کتاب در قالب ادبیات داستانی، تصویری نزدیک و ملموس از زندگی مهاجران لاتین در آمریکا و کشمکش‌های عاطفی و اخلاقی آن‌ها ارائه می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سرگذشت خانواده فالکون

کتاب سرگذشت خانواده فالکون داستانی است که ملیسا ریورو در آن زندگی آنا لوسیا، زنی پرویی، و خانواده‌اش را در دو جغرافیای متفاوت دنبال کرده است؛ از شهر کوچک و مرزی سانتاکلارا در حاشیه‌ی جنگل موسمی پرو تا محله‌های مهاجرنشین کویینز و بروکلین در نیویورک. کتاب سرگذشت خانواده فالکون با صحنه‌ای تکان‌دهنده از دوازده‌سالگی آنا شروع می‌شود؛ جایی که مادرش او را با کشتن اولین جوجه‌اش وارد جهان بزرگسالی و مفهوم فداکاری می‌کند. همین تصویر، شالوده‌ی درونی رمان را می‌سازد: اینکه عشق و بقا اغلب با قربانی‌کردن گره خورده است. در ادامه، کتاب سرگذشت خانواده فالکون آنا را در بزرگسالی نشان می‌دهد؛ زنی مهاجر، مادر دو کودک، همسر لوچو و ساکن آپارتمانی مشترک در برج لکسار کویینز. او میان آشپزی، کار در کارخانه، نگهداری از بچه‌ها، بدهی‌های سنگین و ترس دائمی از وضعیت اقامت، در رفت‌وآمد است. شخصیت‌هایی مثل والریا و روبن سوسا، ماما (وام‌دهنده‌ی سالخورده) و دن بتو، شبکه‌ای از روابط قدرت، وابستگی و سوءاستفاده را شکل می‌دهند که آنا در آن گیر افتاده است. کتاب سرگذشت خانواده فالکون با جزئیات دقیق از فضاهای شهری، خانه‌های تنگ، آشپزخانه‌ها، بوی ادویه‌ها و صداهای خیابان، جهان مهاجران را زنده کرده است. در عین حال، گذشته‌ی آنا در پرو، خاطره‌ی پدر گمشده، مادر سخت‌گیر و خاله‌ی تنها، مدام در ذهن او حضور دارد و تصمیم‌هایش را شکل می‌دهد. این رفت‌وآمد میان گذشته و حال، رمان را به پرتره‌ای چندلایه از زنی تبدیل کرده است که میان ماندن و برگشتن، میان حفظ خانواده و حفظ خود، در کشمکش است.

خلاصه داستان سرگذشت خانواده فالکون

کتاب سرگذشت خانواده فالکون بر محور آنا لوسیا می‌چرخد؛ دختری از حاشیه‌ی جنگل‌های پرو که در کودکی با مرگ، فقر و آموزش خشن بقا روبه‌رو می‌شود و در بزرگسالی خود را در نیویورک، میان بدهی، کار سخت و ترس از مهاجرت، گرفتار می‌بیند. او همراه شوهرش لوچو و دو فرزندشان در آپارتمان خویشاوندی به نام والریا زندگی می‌کند و برای حفظ حداقلی از استقلال، در کارخانه کار می‌کند و بار خانه را به دوش می‌کشد. در کتاب سرگذشت خانواده فالکون، آنا برای تأمین هزینه‌ها و نجات خانه‌ی مادرشوهرش در پرو، به وام‌دهنده‌ای به نام ماما و مردی مسن به نام دن بتو وابسته می‌شود؛ وابستگی‌ای که مرزهای اخلاقی و عاطفی او را به چالش می‌کشد. هم‌زمان، بحث بازگرداندن بچه‌ها به پرو، فشارهای والریا، ناامنی شغلی لوچو و رؤیای داشتن خانه‌ای امن، او را در برابر انتخاب‌هایی قرار می‌دهد که هیچ‌کدام بی‌هزینه نیستند.

چرا باید کتاب سرگذشت خانواده فالکون را بخوانیم؟

کتاب سرگذشت خانواده فالکون تصویری نزدیک از زندگی روزمره‌ی مهاجران، بدهی، کار پنهان و ترس دائمی از بی‌ثباتی ارائه کرده است. این کتاب با تمرکز بر تجربه‌ی یک زن مهاجر، نشان داده است که چگونه تصمیم‌های مالی، خانوادگی و عاطفی در هم تنیده می‌شوند و بر سرنوشت نسل بعد اثر می‌گذارند. خواندن آن برای درک انسانی‌تر از مهاجرت و فقر شهری مفید است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب سرگذشت خانواده فالکون به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های مهاجرت، زندگی طبقه‌ی کارگر، و روایت‌های زن‌محور علاقه‌مند هستند. همچنین به خوانندگانی پیشنهاد می‌شود که دوست دارند از خلال یک داستان خانوادگی، فشارهای اقتصادی و عاطفی زندگی در شهرهای بزرگ را بهتر بفهمند.

بخشی از کتاب سرگذشت خانواده فالکون

«روز تولد دوازده‌سالگی‌اش کابوس‌ها تمام شد و آنا چاقوی مادرش را برداشت. او از بتی خواست مرغ پرحنایی را که به او غذا داده و از او مراقبت کرده بود بگیرد و آن را زیر درخت وسط باغچه بیاورد. وقتی دوست آنا مرغش را نگه داشته بود، او پرهای نازک مرغ را دور دسته‌ی چاقو پیچید و با همه‌ی نیرویی که بدن نحیفش می‌توانست فراخواند، لبه‌ی تیز چاقو را محکم به گردن مرغ که زیر آفتاب می‌درخشید کشید. چاقو از میان انگشتان لرزان و نمناک با خون آنا به پایین لغزید و او سراسیمه به داخل دوید. نزدیک بود در راه به مادرش برخورد کند. او صدای ضجه‌ی مرغ را شنیده بود و باید کار ناتمام دخترش را تمام می‌کرد. عصر آن روز وقتی مرغ آنا روی آتش داخل باغچه برشته می‌شد، آنا برایش عزاداری کرد. او مقابل گودال آتش نشست و دستانش را دور پاهایش که پوسته‌پوسته شده بود و جای زخم داشت، گره زد. دود چشمانش را می‌سوزاند، ولی اشک‌هایش را پاک نمی‌کرد. حتی با اینکه خودش را نگه می‌داشت تا نلرزد، اجازه می‌داد اشک‌ها به زانویش برسند. مادرش بی‌حرکت ایستاده بود. «در زندگی باید از این کارها انجام بدهی، آنا.» دونا سارا بدون اینکه به دخترش نگاه کند، حرف می‌زد. او مرغ را برگرداند و با بی‌میلی به آن دست زد. «عاشق می‌شوی و مجبوری برای عشق کاری کنی. فداکاری بخشی از زندگی است.» آنا اشک‌ها را از روی پاهایش پاک کرد. بعد مادرش به او رو کرد: «بهتر است حالا این را یادبگیری. خدا می‌داند که من نمی‌خواهم تمام عمرت مثل این مرغ اینجا بدوی. من می‌خواهم تو پرواز کنی، آنا.»»