کتاب خانه ای برای دو خانواده

کتاب خانه‌ای برای دو خانواده نوشته‌ی لیندا کوهن لویمن با ترجمه‌ی پریسا سلیمی‌نژاد داستان دو خانواده‌ی یهودی را روایت کرده است که در یک خانه‌ی مشترک در بروکلین زندگی می‌کنند و زندگی‌شان درهم‌تنیده است. این کتاب با تمرکز بر روابط خانوادگی، ازدواج، فرزندپروری و کشمکش‌های درونی شخصیت‌ها، فضایی صمیمی و پرجزئیات از زندگی روزمره‌ی آن‌ها ترسیم کرده است. روایت، میان نگاه چند شخصیت اصلی جابه‌جا می‌شود و از خلال همین نگاه‌ها، هم روابط عاطفی و هم مسائل اقتصادی و مذهبی خانواده‌ها دنبال می‌شود. نشر کتاب مرو آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خانه ای برای دو خانواده

کتاب خانه‌ای برای دو خانواده داستانی چندصدایی درباره‌ی دو برادر به نام‌های مورت و ایب است که همراه همسرانشان، رُز و هلن، و بچه‌هایشان در یک خانه‌ی دوطبقه در بروکلین زندگی می‌کنند. لیندا کوهن لویمن در این کتاب، زندگی این دو خانواده‌ی یهودی طبقه‌ی متوسط را در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم دنبال کرده است؛ زمانی که هم سایه‌ی خاطره‌ی جنگ و مهاجرت حضور دارد و هم رؤیای پیشرفت اقتصادی و «خوشبختی خانوادگی». در کتاب خانه‌ای برای دو خانواده، هر فصل با نام یکی از شخصیت‌ها عنوان‌گذاری شده و از زاویه‌ی دید او پیش می‌رود؛ از مورت عبوس و درگیر حساب‌وکتاب گرفته تا ایب خوش‌مشرب و خوش‌بین، و از رُز خسته اما امیدوار تا هلن پرانرژی و درگیر نقش مادری. همین جابه‌جایی نگاه، لایه‌های پنهان روابط را آشکار کرده است؛ مثلاً در فصل‌های مربوط به مورت، فشار اقتصادی، حس ناکامی و عقده‌ی ناتمام‌ماندن تحصیلش پررنگ است، درحالی‌که در فصل‌های رُز، بیشتر فرسودگی عاطفی، بارداری ناخواسته و امید به تغییر دیده می‌شود. کتاب خانه‌ای برای دو خانواده علاوه‌بر روایت زندگی روزمره، به مناسک مذهبی یهودیان، مراسم بار میتزوا، نقش کنیسه، و همچنین جزئیات کار در کارخانه‌ی جعبه‌سازی برادران می‌پردازد. نویسنده با نشان‌دادن تضاد میان دو برادر، تفاوت نگاه آن‌ها به کار، پول، خانواده و ایمان را برجسته کرده است؛ تضادی که در پس‌زمینه‌ی آن، پرسش از معنای «خوشبختی» و «مسئولیت» در یک خانواده‌ی گسترده جریان دارد.

خلاصه داستان خانه ای برای دو خانواده

در خانه‌ای برای دو خانواده، داستان از شبی آغاز می‌شود که دو نوزاد با فاصله‌ی چند دقیقه در یک خانه‌ی قدیمی به دنیا می‌آیند و قابله، در راه بازگشت، می‌کوشد آنچه دیده را فراموش کند. سپس روایت به سال‌ها بعد می‌پرد و زندگی دو برادر، مورت و ایب، را دنبال می‌کند که شریک یک کارخانه‌ی جعبه‌سازی و هم‌خانه در یک ساختمان دوطبقه هستند. مورت، ریاضیدان ناکام و مردی عبوس است که زیر بار مسئولیت خانواده و حس ناکامی از نداشتن پسر خم شده و مدام در ذهنش با خدا و با اعداد چانه می‌زند. ایب، برادر بزرگ‌تر، خوش‌مشرب و اهل ریسک است و زندگی خانوادگی‌اش با هلن و چهار پسر پرهیاهو، در طبقه‌ی بالا جریان دارد. بارداری هم‌زمان رُز و هلن، معامله‌ی احتمالی بزرگ با «سلطان غلات صبحانه»، و سفر دسته‌جمعی به رستوران در منهتن، گره‌هایی تازه در روابط این دو خانواده ایجاد می‌کند و هر فصل، بخشی از این تنش‌ها و امیدها را از نگاه یکی از شخصیت‌ها باز می‌کند.

چرا باید کتاب خانه ای برای دو خانواده را بخوانیم؟

خانه‌ای برای دو خانواده تصویری جزئی‌نگر از زندگی دو خانواده‌ی درهم‌تنیده ارائه کرده است که در آن، اقتصاد، مذهب، عشق، حسادت و والدبودن در کنار هم قرار گرفته‌اند. این کتاب با جابه‌جایی زاویه‌ی دید میان شخصیت‌ها، نشان داده است هر رویداد ساده‌ی خانوادگی، از جشن بار میتزوا تا یک شام معمولی، چطور برای هرکس معنایی متفاوت دارد و چگونه تصمیم‌های کوچک روزمره می‌توانند سرنوشت چند نسل را تحت‌تأثیر قرار دهند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن خانه‌ای برای دو خانواده به علاقه‌مندان داستان‌های خانوادگی چندنسلی، کسانی که به روابط خواهر و برادری و کشمکش‌های پنهان در زندگی مشترک توجه دارند و همچنین به خوانندگانی که دوست دارند از خلال یک روایت، با جزئیات زندگی یهودیان مهاجر و مناسک مذهبی آن‌ها آشنا شوند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب خانه ای برای دو خانواده

«مورت ماهها در وحشت این روز به سر برده بود؛ روز بار میتزوا‌ی برادرزاده‌اش. در هفته‌هایی که مقدمات جشن آماده می‌شد، سروصداها و جنب‌وجوش زیادِ بالای سرش، مضطربش می‌کرد. برای هر تالاپ‌تالاپی که می‌شنید، داستان‌های متفاوتی مجسم می‌کرد. هلن، همسر ایب، دستورپخت یک کیک جدید را امتحان می‌کرد؟ هری، برادرزاده‌اش، لباس جدیدش را پرو می‌کرد؟ پسرهای دیگر به چه چیزی می‌خندیدند؟ مورت هفته‌ها به این شکل خودش را شکنجه کرده بود. او مردی تیزهوش و باریک اندام بود و ماهِ آخرِ پیش از مراسم بار میتزوا، دست‌کم، چهارکیلوونیم وزن کم کرده بود. اندامش روزبه‌روز استخوانی‌تر می‌شد و این همسرش را نگران کرده بود؛ اما بقیه گرفتارتر از آن بودند که متوجه این موضوع شوند. آن روز صبح، رُز زودتر از معمول از خواب بیدار شده بود تا مطمئن شود دخترها به موقع آماده می‌شوند. روبان موها شسته و صاف شده بود و سه دخترِ مورت پیراهن‌های زردِ سرهمی به تن، بعد از صبحانه، جلوی پدر به صف ایستاده بودند. رُز عاشقانه گفت: «مثل یه ردیف گل‌های داوودی بهاری هستند، راست نمی‌گم؟» مورت سرش را بلند کرد؛ اما شنوندهٔ قدرنشناسی بود و جوابی نداد. جودیت دوازده سالش را تمام کرده بود و به نظر می‌رسید بزرگ‌تر از آن است که دیگر لباس سرهمی بپوشد. او در صف بیقراری می‌کرد و مشتاق بود زودتر برود سراغ کتابی که مجبورش کرده بودند روی میز آشپزخانه رهایش کند. هر هفته، مورت به جودیت اصرار می‌کرد تا بعضی از کتاب‌هایی را که از کتابخانه امانت می‌گرفت، برای تأیید نشانش دهد. هر هفته، جودیت از مورت می‌خواست تا یکی از آن کتاب‌ها را بخواند تا در فرصتی درباره‌اش با هم بحث کنند و هر هفته، مورت طفره می‌رفت.»