کتاب این ماجرا: مجموعه داستان‌های کوتاه

مهران آبادی، نویسنده خوزستانی است. «این ماجرا» مجموعه‌ای از بیست و یک داستان کوتاه در ۶۷ صفحه است. اغلب داستان‌های مجموعه «این ماجرا» داستان‌های یکی دو صفحه‌‌ای هستند که شاید نتوان نام بیش‌تر آنها را داستان کوتاه یا حتی مینی‌مال گذاشت اما بر تلاش نویسنده در رسیدن به روایتی متفاوت هم نمی توان چشم بست. روایتی که البته، و شاید به تعمد یا به هر دلیل نامعلوم، از لغزش‌ها و ناهمواری‌های زبانی خالی نیست. ابداع دیگر نویسنده (البته تنها از باب تمثیل) پرده‌خوانی و نقش زدن در میانه نقل است. در برخی داستان‌ها به سنت پرده‌خوانی، نقشی ناگاه نقلی را تکمیل می‌کند. عناوین داستان‌های کتاب به ترتیب عبارت است از: خانه‌ای بر ستاره‌ دنباله‌دار هالی، دوچرخه، سبیل بابات می‌چرخه، روزی، عامو چا مسترابی‌ها، بز بز ملعون، تف شافی، گوسفند، از خاطرات سفر قشم، دلاور، راه حمام، تکانه، سودوکو، پانچ‌های مفقود، پیرک، لب آماسیدگی، خواجه داوود کاکا فیل، فیل یاد هندسون افتادن، ادبیت، Double joint، گاوی که صندوقی را خورده و مرافعه. در قسمتی از داستان «پیرک» می‌خوانیم: « پیر گندلی یا بین کفترک است یا زرقون، میون بیابون، اصلا پیرگندلی آواره بوده، عاشق بوده است و غریب و خیلی هم ناحق ناکامش کرده‌اند. مقبره‌اش گرد است، همه چیز دور تا دورش گرد است، حوضش، گلدسته‌هایش؛ حتی سکوی همجوارش، از دور که چشمت به مقبره می‌افتد، دامنه‌ی کوهی اطراق کرده که آن هم گرد است و حاجتش، مختص بی‌نوایان بی‌نان و نواست؛ هم آن‌جایی که حاجت دارند به نوایی برسند و همیشه‌ی خدا علیل‌اند و وقتی رسیدند به آخر ِ آه، ته دل حاجت می‌گیرند. این قضیه را یکی از دراویش مقبره می‌گفت که پاهایش را توی آب حوض مقبره می‌شست؛ هم آنی که دائم ورد زبانش این بود:گُر گرفته‌ام، گر گرفته‌ام! بعد که نزدیک‌های غروب بود، درویش پاهایش را از آب حوض بیرون آورد و رفت که جایش را در شکافی نزدیک مقبره بیاندازد، جایی که هر شب، چه چله‌ی زمستان و چه گرمای تابستان می‌خوابید».