کتاب بهارانه (جلد دوم)

کتاب «بهارانه (جلد دوم)» سرودۀ جمعی از شاعران است که بهروز مرادی گردآوردی و انتشارات حسن رسولی آن را منتشر کرده است. بهارانه (جلد دوم) اشعار ۷ شاعر ایرانی را در برمی‌گیرد.

درباره کتاب بهارانه (جلد دوم)

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

کتاب بهارانه (جلد دوم)، مجموعه‌ای‌ است از اشعار ۷ شاعر معاصر که به همت بهروز مرادی گردآوری شده است. این کتاب نیز همچون جلد نخست خود، در پی آن است که صداها و نگاه‌های متنوع شاعران امروز را در قالبی یک‌دست اما با طنین‌های گوناگون گردآورد؛ طنین‌هایی که گاه عاشقانه‌اند، گاه اجتماعی و گاه درگیر با درون‌مایه‌های عرفانی.

کتاب بهارانه (جلد دوم) با شعر دکتر مریم نقدی (با نام مستعار مانا رز) آغاز می‌شود؛ شعری کلاسیک با ترکیب‌های ادیبانه و حال‌وهوایی عرفانی و استعاری. بهارانه در جلد دوم خود بیش از آنکه صرفاً ادای دینی به بهار طبیعت باشد، مجموعه‌ای‌ است از بازتاب‌های بهار در ذهن و جان شاعران معاصر. هر شاعر با زبان و حال خود، به‌گونه‌ای از دگرگونی، بلوغ، گم‌گشتگی یا روشنایی سخن گفته است. شاعران این مجموعه عبارت‌اند از: دکتر مریم نقدی، فائزه کیانی‌فر، ترانه حقیقی، امیرمحمد ستایش‌کننده، حجت موسوی، هادی کاربخش و میرزا خادمی کوهشاهی.

خواندن کتاب بهارانه (جلد دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران شعر فارسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بهارانه (جلد دوم)

«مسرورم که دلارامم هوای وصل دارد

دلدارم در حرم دل گلی معطر و اصل دارد

در ورای سحر طلسم گرم و سرد سلام

در دادگاه هوس رها هوای حصر دارد

گواه گمراه ما گاه‌گاهی در وهم وصال

در سر حال‌وهوای مسموم عصر دارد

هر ماه و سال در ساحل دل دلدار راه وصلی

سوده و محصور و ساده و سهل دارد

آرام و رام و آلوده و گمراه در کوهسار دل

دعاگوی دورو سحر درکوی هوس درس دارد»