«بررسی احوال فرزندان امام موسی کاظم (ع) و نقش آنها در تاریخ تشیع» به قلم سید یاسین زاهدی (- ۱۳۴۸) بخشی مهم از تاریخ تشیع را بیان میکند. احوال و اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی عصر امام کاظم (ع)، مکاتب فکری اسلامی و غیر اسلامی زمان ایشان ،تعداد فرزندان ایشان بر اساس منابع قدیمی و متاخر و شرح احوال فرزندان این امام بزرگوار اعم از پسرا و دختران، مطالبی هستند که در این کتاب به آنها پرداخته شدهاست. در پیشگفتار کتاب آمدهاست:
دورهای که امام کاظم (ع) و فرزندان ایشان در آن میزیستند، بهویژه برای جامعه شیعه از دورانهای بسیار با اهمیت است. در این دوره، فعالیتهای شیعیان در عرصههای مختلف فرهنگی و سیاسی وجود داشته و قیامهای بسیاری بر ضد حکومت عباسی به وقوع پیوست که مهمترین آنها قیام ابراهیم بن محمد بود که در آن برخی از فرزندان امام کاظم (ع) حضور داشتند. در عرصه فرهنگی نیز گستردگی شبکه وکالت در زمان امام کاظم (ع) ارتباط میان آن حضرت و شیعیان را آسان کرده بود؛ از این رو حضور فرزندان امام در دورههای بعد در مراکز شهرهای مختلف ایران و عراق حایز اهمیت فراوان بود و میتوانست در رشد فزاینده شیعیان مؤثر افتد.
امام رضا (ع) به دلیل پذیرش اجباری و مشروط ولایتعهدی، از مدینه به مرو، مقرّ خلافت مأمون رفت؛ از این رو بستری فراهم شد تا برخی فرزندان امام کاظم (ع) برای دیدار با وی به ایران مهاجرت کنند، حضور این امامزادگان در نقاط مختلف ایران، پیامدهای سیاسی و مذهبی بسیاری را در پی داشت و باعث شد تا مذهب تشیع در مناطقی که تا آن زمان، تشیع در آن نفوذ چندانی نداشت، گسترش یابد و امروزه این امامزادگان در نقاط مختلف ایران و عراق مورد توجه خاص قرار دارند؛ از این رو شناخت آنها و زندگی سیاسی و اجتماعی آنان در پیگیری تاریخ تشیع، مهم ارزیابی میشود.
برای تجربهای بهتر در دانلود کتاب بررسی احوال فرزندان امام موسی کاظم و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را بهصورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن میتوانید مطالعهی خود را شخصیسازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتابها را همیشه و همهجا تجربه کنید. علاوهبر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیفهای ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.
حضرت موسی بن جعفر (ع) است که به دلیل حلم و بردباریاش در مقابل دشمنان و فرونشاندن غیظ و خشم خویش در مقابل آنان، لقب «کاظم» را به آن حضرت دادهاند
سیّد جواد
۷
امام رضا (ع) به دلیل پذیرش اجباری و مشروط ولایتعهدی، از مدینه به مرو، مقرّ خلافت مأمون رفت؛ از این رو بستری فراهم شد تا برخی فرزندان امام کاظم (ع) برای دیدار با وی به ایران مهاجرت کنند، حضور این امامزادگان در نقاط مختلف ایران، پیامدهای سیاسی و مذهبی بسیاری را در پی داشت و باعث شد تا مذهب تشیع در مناطقی که تا آن زمان، تشیع در آن نفوذ چندانی نداشت، گسترش یابد و امروزه این امامزادگان در نقاط مختلف ایران و عراق مورد توجه خاص قرار دارند؛ از این رو شناخت آنها و زندگی سیاسی و اجتماعی آنان در پیگیری تاریخ تشیع، مهم ارزیابی میشود.
سیّد جواد
۷
زمانی که منصور از درگذشت امام صادق (ع) آگاه شد، به فرماندار مدینه نوشت که اگر جعفربن محمد، شخصی را جانشین قرار داده، سریعاً او را گردن بزن. محمد بن سلیمان فرماندار مدینه، در نامهای به منصور گزارش داد که جعفربن محمد ۵ نفر را وصی خود قرار داده است: خلیفه، منصور دوانیقی، محمد بن سلیمان، فرماندار مدینه، عبدالله بن جعفر بن محمد (برادر بزرگ امام)، موسی بن جعفر (ع)، حمیده، همسر آن حضرت.
منصور این وضعیت را که دید، چارهای جز سکوت نداشت.
سیّد جواد
۶
نسب آنها ناشناخته ماند و بعد از مرگشان قبور آنها بعد از سالها برای محبین آنان شناخته شد؛ ولی به مرور زمان و در اثر عوامل طبیعی یا جنگ و نزاعها بسیاری از آثار مکتوب که محل دفن علویان و امامزادگان را مشخص نموده بودند، از بین رفت و چنان شد که امروزه برای یک امامزاده، در شهرهای مختلف، بقعه و بارگاههای متعددی ساخته شده است.
سیّد جواد
۶
امام کاظم (ع) سی و پنج سال امامت نمود که ده سال آن، در روزگار خلافت منصور سپری شد. منصور در تمام دوران خلافتش از تعقیب و تهدید علویان و آزار و حبس و قتل مخالفان خود ابایی نداشت. او افراد بیگناه بسیاری را به قتل رساند. منصور در سال ۱۳۷ هجری ابومسلم خراسانی را کشت و جنبشهایی که به خونخواهی او بهپا خاسته بودند، به شدت سرکوب کرد.
سیّد جواد
۶
با مرگ منصور در سال ۱۵۸ هجری، پسرش مهدی جانشین وی شد. یازده سال از دوران امامت امام کاظم (ع) همزمان با خلافت مهدی عباسی گذشت.
مهدی عباسی در ابتدای خلافت خود عفو عمومی اعلان نمود و زندانیان سیاسی را از بنیهاشم و غیربنیهاشم آزاد کرد. وی تمام اموال، مردم، از منقول و غیرمنقول را که پدرش منصور مصادره کرده بود، به صاحبان آنها بازگرداند و مقدار زیادی از خزانه بیتالمال را در میان مردم تقسیم کرد.
زهرا
۲
ابوالحسن موسی، عابدترین، فقیهترین، سخیترین و با شخصیتترین اهل زمان خود بود
نظر شما دربارهٔ این کتاب
نظرات کاربران
بسیار کتاب خوبی است. با تشکر از زحمات نویسنده، این کتاب به تمام پژوهشگران تاریخ اسلام به خصوص در حوزه انساب و تاریخ تحلیلی توصیه می شود