کتاب چقدر در تاریکی بالا می رویم

کتاب الکترونیکی چقدر در تاریکی بالا می‌رویم نوشتۀ سکویا ناگاماتسو با ترجمۀ ابوالفضل نصری در انتشارات کتابسرای تندیس چاپ شده است.

درباره کتاب چقدر در تاریکی بالا می‌رویم

چقدر در تاریکی بالا می‌رویم دربارۀ داستان‌های مرتبط با دنیای پس از مرگ و ارتباط انسان‌ها با دنیای دیگر است. نام اصلی این کتاب How High We Go in the Dark است که توسط نویسنده ژاپنی سکویا ناگاماتسو نوشته شده است. این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که به موضوعاتی مانند مرگ، زندگی پس از مرگ و ارتباط انسان‌ها با دنیای دیگر می‌پردازد.

کتاب چقدر در تاریکی بالا می‌رویم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به داستان‌های علمی-تخیلی و فلسفی که به مفاهیم زندگی، مرگ و دنیای پس از آن علاقه دارند مناسب است.

بخشی از کتاب چقدر در تاریکی بالا می‌رویم

«قبل از این‌که متوجه شوم که پایگاه تحقیقاتی کلارا در واقع حاصل تلاشی بین‌المللی است، او را تصور می‌کردم که در یک یورت زندگی می‌کند، موقع خواب پوست حیوانات را روی خود می‌کشد و نور کهکشان راه شیری شب‌هایش را روشن می‌کند. اما حالا می‌دیدم که محفظه خواب او در واقع یک پیله سه متر در ده متر است که به دیواره یکی از گنبدها متصل شده. داخل آن با پشم حرارتی پوشیده شده بود، نورپردازی ال‌ای‌دی داشت و یک کتابخانه، یک میز کار تاشو و یک تور باربری به عنوان انبار در آن دیده می‌شد. یک ساک از وسایلش را که روی تور گذاشته شده بود، گشتم - یک مشت لباس، لوازم آرایش، یک مجله حوادث، دفترچه خاطرات شخصی، یک آی‌پاد قدیمی، عتیقه‌هایی که در سفرهایش پیدا کرده بود - ولی چیزی که در اصل دنبال آن بودم، یعنی گردنبند کریستالی کلارا، داخل آن نبود. روی تخت نشستم و پوتین‌های پیاده‌روی‌ام را در آوردم. زیر تشک، داخل خروجی تهویه و هرجایی که ممکن بود گردنبند را پنهان کرده باشد، گشتم. پاهایم طی آن سفر طولانی پخته بودند و بویی پنیرمانند به همراه مخلوط کهنه بوی سیگار و عرق که در تمام روزنه‌های پایگاه نفوذ کرده بود، محفظه خواب را پر کرد. برای اولین بار پس از ترک ایالات متحده دراز کشیدم و مشغول جستجو در آی‌پاد کلارا شدم. روی سوییت سیاره‌ها۱۸ ساخته گوستاو هولست۱۹، مکث کردم. آوای پیروزمندانه شیپورها در موومان مشتری، من را به زمان‌های شادتری برد که هنوز ستاره‌ها مایهٔ شگفتی کلارا بودند. مثلاً زمانی که اصرار داشت پروژه ساخت ماکت منظومه شمسی برای کلاس سوم باید با مقیاس واقعی انجام شود یا زمانی که در یک اردوی علمی برای درست کردن داستانی در بارهٔ ستارهٔ گم‌شده خوشه پروین که در دوران باستان در آسمان آفریقا دیده می‌شد، به مشکل برخورده بود. زمانی که کلارا در این‌جا به رقص کائنات بر فراز توندرای خاکستری نگاه می‌کرد، چه فکرهایی را در سرش می‌پروراند؟ دفترچه خاطراتش را برداشتم و سعی کردم با ورق زدن آن صدای او را دوباره بشنوم.»