کتاب موانع تحقق توسعه سیاسی در دوره سلطنت رضاشاه

کتاب موانع تحقق توسعه سیاسی در دوره سلطنت رضاشاه نوشتۀ خلیل‌الله سردارآبادی در انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است.

درباره کتاب موانع تحقق توسعه سیاسی در دوره سلطنت رضاشاه

پرسش اصلی کتاب موانع تحقق توسعه سیاسی در دوره سلطنت رضاشاه این است که چرا توسعۀ سیاسی در دورۀ سلطنت رضا شاه شکل نگرفت. فرض نویسنده این است که ویژگی‌های دورنی حکومت رضا شاه مانع اصلی توسعۀ سیاسی و تکوین جامعۀ مدنی بوده است و در این راستا، ارتباطی میان ناکامی انقلاب مشروطه و ظهور رضا شاه برقرار می‌کند. نویسنده برای تبیین مواضع خود از الگوی نوپدرشاهی ماکس وبر، جامعه‌شناس آلمانی بهره گرفته است.

کتاب موانع تحقق توسعه سیاسی در دوره سلطنت رضاشاه در ۵ بخش کلی تنظیم شده است. عنوان بخش‌ها عبارت‌اند از:

بخش اول: کلیات و پیشینه نظری و تاریخی مفهوم جامعه مدنی

بخش دوم: کلیاتی دربارۀ ساخت سنتی جامعه ایران در دوره قاجاریه و وقوع انقلاب مشروطه

بخش سوم: واگرایی سیاسی جامعه بعد از انقلاب مشروطه

بخش چهارم: حکومت سلطانی (نوپدرشاهی) رضا شاه 

بخش پنجم: نوسازی اقتصادی از بالا و شکل گرفتن جامعه مدنی

خواندن کتاب موانع تحقق توسعه سیاسی در دوره سلطنت رضاشاه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران تاریخ معاصر ایران و جامعه‌شناسی تاریخی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب موانع تحقق توسعه سیاسی در دوره سلطنت رضاشاه

«دربار به صورت مجموعه‌ای وابسته به حکومت نوپدرشاهی رضا شاه و اجرای اوامر او در جهت گسترش و افزایش قدرت مطلق تلاش فراوان کرد. رضا شاه با حمایت این مجموعه دست به ملت‌سازی زد و نوعی ملی‌گرایی تندرو را تشویق نمود تا عظمت و شکوه دیرین ایران را احیاء نماید. با شکل‌گیری دولت، گفتمان تازه‌ای شروع شد که هدفش اصالت بخشیدن به هویت ملی ایرانیان بود. این گفتمان سیاسی و فرهنگی که پایه ایدئولوژی رسمی دولت را تشکیل می‌داد، در امر ملت سازی از بالا و استوار کردن قدرت مطلقه رضاشاه مؤثر افتاد. از آنجا که این ایدئولوژی تأکید بسیاری بر فرهمندی و شکوه دیرینه شاهشاهی باستان داشت، منجر به استبداد رضاخان گردید به نحوی که تمام نیروهای جامعه می‌بایست مطیع اوامر شاه باشند.»