کتاب شلیک کن و فراموش کن

کتاب شلیک کن و فراموش کن نوشتۀ خدیجه امیرخانی در انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است. این کتاب دربارۀ واقعۀ سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو وینسنس آمریکا است.

درباره کتاب شلیک کن و فراموش کن

کتاب شلیک کن و فراموش کن در مجموعۀ «دانستنی‌های انقلاب اسلامی برای جوانان» قرار دارد. این مجموعه، تاریخ انقلاب اسلامی را به زبانی ساده روایت می‌کند. عنوان کتاب حاضر اشاره به موشک‌های موسوم به شلیک کن و فراموش کن (fire and forget) دارد که نسل جدیدی از سلاح‌های هدایت‌شونده هستند که پس از شلیک به کنترل و هدایت آنان نیازی نیست و افرادی کیلومترها دورتر از صحنۀ نبرد، موشک‌ها و بمب‌ها را رها می‌کردند تا پس از پشت سر نهادن فاصله‌ای دور هدف را نابود کند.

روز ۱۲ تیر ۱۳۶۷ در فاصلۀ ۵۰ مایلی بندرعباس، ناو هواپیمابر فوق مدرن وینسنس که به محدودۀ آب‌های ایران وارد شده بود، هواپیمای مسافربری ایرباس ۶۵۵ را که در آسمان آب‌های اطراف جزیرۀ «هنگام» حرکت می‌کرد با دو موشک مورد اصابت قرار داد. در این رخداد همۀ مسافران و خدمۀ هواپیما به شهادت رساندند. آمریکایی‌ها که در ابتدا منکر این حمله شدند؛ پس از آنکه خبر سقوط این هواپیما از رسانه‌های عمومی پخش شد، اعلام کردند در این شلیک دچار اشتباه شده‌اند. اعترافی که از نظر حکومت ایران پذیرفته نبود. 

کتاب شلیک کن و فراموش کن در کنار روایت این رخداد بر گفته‌های برخی شاهدان دربارۀ دستور «ویل راجرز»، کاپیتانِ ناو وینسنس و دفاعیات او نیز تمرکز کرده است که بر مبنای آن، شلیک به هواپیما با هدف واداشتن ایران به عقب‌نشینی در جنگ با عراق و قبول آتش‌بس بوده است.

خواندن کتاب شلیک کن و فراموش کن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران تاریخ معاصر ایران به‌ویژه تاریخ انقلاب اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شلیک کن و فراموش کن

«جنگ، پدیده‌ای است نامیمون كه اگر گریبان هر ملتی را بگیرد، ناب‌ترین سرمایه‌های آن كشور و آن ملت را با خود به یغما خواهد برد. جنگ‌های خانمان‌سوزِ گسترده‌ای در طول تاریخ بشر رخ داده است كه بسیاری از آنها، بدبختی و فلاكت ملت‌ها را سبب شده است. اما در این میان جنگی كه از سوی مستكبران عالم، در طول هشت سال بر ملت آزاده‌ی ایران تحمیل شد، گرچه ضربات فراوانی به سرمایه‌های مادی و انسانی ایران عزیز وارد ساخت، لكن ذخیره‌ای تمام‌نشدنی از سرمایه‌های معنوی و تجارب گرانبها برای ملتی شد كه دشمنش نابودی او را به انتظار نشسته بود. در كنار آن، مظلومیت و ایستادگی ملتی قهرمان و ذلت‌ناپذیر، در آیینه‌ی جنگی نابرابر تجلی كرد كه همین تجلی، صاعقه‌ای شد از جنس آگاهی و بیداری ملت‌های مظلوم، كه ناگاه بر سر دشمنان فرود آمد. همین امر، دشمنی استكبار را تبدیل به جنون كرد و باعث شد برای از حركت بازایستادن ملت ایران، زنان و كودكان مظلوم و شهروندان غیرنظامی را فقط به این جرم كه مبدأ سفرشان ایران بود و پرچم سه رنگ ایران را حمل می‌كردند، با مجهزترین ابزارهای نظامی مورد حمله قرار دهد.»