کتاب وقتی که هوا روشن شد

کتاب وقتی که هوا روشن شد نوشتهٔ مینو کاظمی است. انتشارات نسل روشن این فیلم‌نامهٔ ایرانی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب وقتی که هوا روشن شد

کتاب وقتی که هوا روشن شد حاوی یک فیلم‌نامهٔ ایرانی است. در بخشی از این متن مکتوب می‌خوانید که دختری جوان در یک آلاچیقِ روبه‌روی دریا نشسته و روی کاغذهایی چیزهایی می‌نویسد. او دست از نوشتن می‌کشد و خیره به دریا نگاه می‌کند. دختر جوان بی‌قرار است و پوست اطراف ناخن‌هایش را می‌کند. دختر از آلاچیق بیرون می‌آید و از پرنده‌ای که بالای دریا پرواز می‌کند، عکس می‌گیرد. این شخصیت کیست و کجاست و آیا مضطرب به نظر می‌رسد؟ ناگهان باد و بارانْ شدید و دریا طوفانی می‌شود و کاغذهای دختر را پراکنده می‌کند. دختر جوان به آلاچیق برمی‌گردد و کاغذهایش را برمی‌دارد، اما وسط کار از جمع‌آوری کاغذها دست می‌کشد و از آلاچیق بیرون می‌رود. او رو به دریا می‌ایستد و به‌آرامی اشک می‌ریزد. او «ماهرو شکوری» نام دارد. از شخصیت‌های دیگر این اثر باید به «محمد مالک» و «مهتاب» و «روزبه عبادی» اشاره کرد. این فیلم‌نامه به قلم مینو کاظمی، از تصویر هواپیمایی که در باند فرودگاه می‌نشیند، آغاز می‌شود.

می‌دانیم که فیلم‌نامه متنی است که برای ساختن فیلم نوشته می‌شود. هر چند این قالب ادبی شباهت‌هایی به نمایشنامه و رمان و داستان دارد، شکل و فرم و رسانه‌ای جداگانه و مستقل محسوب می‌شود. فیلم‌نامه‌ها در ساختارها و شکل‌های گوناگون نوشته می‌شوند، اما وجه اشتراک آن‌ها ارائهٔ نقشهٔ راهی به کارگردان و بازیگران و عوامل دیگر برای تولید یک فیلم است.

خواندن کتاب وقتی که هوا روشن شد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات نمایشی ایران و قالب فیلم‌نامه پیشنهاد می‌کنیم.