کتاب وقف مدرن

کتاب وقف مدرن به‌قلم کیان فولادی را انتشارات آقائی منتشر کرده است. این کتاب به تبیین نهاد وقف و بررسی تطبیقی جایگاه آن در نظام‌های حقوقی ایران، انگلیس و فرانسه می‌پردازد.

درباره کتاب وقف مدرن

وقف ازجملهٔ سنن پسندیده و البته نهاد حقوقی استواری است که در آموزه‌های اسلامی بسیار مورد تأکید قرار گرفته و منشأ آثار خیر بسیاری در دنیا و آخرت می‌شود. وقف به زبان ساده به معنای اختصاص دادن مالی به انجام کاری معین است اما جزئیات و پیچیدگی‌های حقوقی و فقهی زیادی دارد که کتاب وقف مدرن کوشیده آن‌ها را از منظر فقه و قوانین مدنی ایران و نیز مقایسه با نهاد مشابه آن در حقوق کشورهای انگلیس و فرانسه بکاورد و چراغی فراروی علاقه‌مندان به این مباحث برای مطالعه و جست‌وجوی بیشتر روشن کند.

خواندن کتاب وقف مدرن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

دانشجویان رشته‌های حقوق و فقه‌وحقوق و نیز طلاب حوزه‌های علمیه از خواندن این کتاب سود خواهد برد.

بخشی از کتاب وقف مدرن

«مبحث اول: معنای لغوی وقف

اگر بخواهیم واژهٔ وقف را به پارسی برگردانیم ایستادن و پایندگی خواهد شد، این واژه در تاج‌العروس چنین معنا شده است: دام قائما و سكن، وقف الدار حبسها في سبيل الله. در لغت‌نامهٔ دهخدا زیر این واژه آمده است: ایستادن به حالت ایستاده ماندن و آرام گرفتن، منع کردن و جلوگیری نمودن. ابن فارس در معجم وقف را به معنای مکث دانسته و علامهٔ قیومی نیز در مصباح‌المنیر آن را به معنای سکون گرفته است. وقف در منا و عرفات که جزء مناسک حج می‌باشد نیز به همین معنای ایستادن و درنگ کردن و ماندن می‌باشد.

مبحث دوم معنای اصطلاحی وقف

در رابطه با معنای اصطلاحی وقف در بین فقهای مذاهب اسلامی اختلاف نظر وجود دارد که این اختلاف ناشی از تفاوت آراء آن‌ها در رابطه با ماهیت وقف و چگونگی ایجاد و شرایط آن است. برخی آن را لازم و برخی جایز می‌دانند و عده‌ای قصد قربت را شرط تحقق وقف می‌دانند ولی عدهٔ دیگری چنین عقیده‌ای ندارند. این نوع اختلافات موجب شده است که در تعریف آن نیز با تعاریف گوناگون مواجه شویم. می‌توان گفت تمام فقیهان مفهوم حبس را در تعریف وقف به کار گرفته‌اند. از باب نمونه شیخ طوسی، وقف را حبس مال وقفی و رها کردن منافع آن دانسته و می‌نویسد: تحبیس الاصل و تسبيل المنفعة. علامه حلی به جای تسبيل المنفعه، اطلاق المنفعه آورده و در تعریف وقف نوشته است: الوقف عقد يفيد تحبيس الأصل و اطلاق المنفعة. برخی از فقهای معاصر به جای اطلاق المنفعه، تسبيل الثمره آورده است: هو تحبيس الاصل وتسبيل الثمرة. آیت‌الله خوانساری در مقام تعریف جمع میان هر دو تعریف کرده و نوشته است: حقيقة الوقف تحبيس الاصل وتسبيل المنفعة أو الثمرة.

مفهوم اصطلاحی وقف از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران

در تعبیر فقها از وقف سه تعبیر عمده دیده می‌شود:

١- تحبيس الاصل و تسبيل المنفعه 

تحبيس الاصل و اطلاق المنفعه

تحبيس الاصل و تسبيل الثمره.»