کتاب عرفان در آیینه نماد

کتاب الکترونیکی عرفان در آیینه نماد نوشتۀ عادل مقدادیان و میثم حنیفی است و انتشارات دانشگاه بین‌المللی اهل‌بیت (ع) آن را منتشر کرده است. کتاب عرفان در آیینه نماد، به بررسی نمادها و استعارات در اشعار عرفانی با رویکردی دینی و اخلاقی پرداخته است.

درباره کتاب عرفان در آیینه نماد

کتاب عرفان در آیینه نماد، به واکاوی نمادها و استعارات ناهمسو با اعتقادات، احکام و اخلاقیات دینی در شعر عرفانی فارسی پرداخته است. این پژوهش به عموم استعارات عرفانی نپرداخته و استعاراتی را وجهۀ همت خود قرار داده که در نگاه اول جنبه‌ای متناقض با دین اسلام داشته باشد؛ بنابراین رویکرد نویسندگان این طرح جزئی‌نگرانه‌تر از سابقۀ پژوهشی است. تقسیم سه‌گانه استعارات متناقض‌نما با ۳ساحت شریعت یعنی اعتقادات، اخلاقیات و احکام دینی نوآوری ایست که در این تحقیق اعمال شده است. 

کتاب عرفان در آیینه نماد در ۴فصل با عناوین: مقدمات، استعارات متناقض‌نما با احکام شریعت، استعاره‌های متناقض‌نمای اعتقادی و اخلاق عارفانه، تدوین شده است. اثر حاضر مهم‌ترین نمادهای متناقض‌نمای دینی در شعر عارفانه را گردآوری کرده و با نگاه عرفانی شرح داده است. نویسنده در کتاب حاضر بیان می‌کند که عارف اگر بخواهد یافته‌های خویش در مقام معاینه و مکاشفه را به مشافهه و بیان بیاورد، گاه از صنعت تضاد ادبی بهره می‌برد و ادبیات عرفانی، عرصۀ بروز مفاهیم متناقض‌نما (پارادوکسیکال) است.

خواندن کتاب عرفان در آیینه نماد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به مباحث دینی و ادبیات عرفانی مناسب است.

بخشی از کتاب عرفان در آیینه نماد

«استعاره در ادبیات حداقل به دو نوع تقسیم می‌شود. استعاره مصرحه با آشکار و استعاره مکنیه. استعاره مصرحه، مشبه‌به یک تشبیه است که همه پایه‌های آن حذف شده و لفظ در غیرمعنای اصلی به کار می‌رود. مصرحه و آشکار بودن این استعاره بدان سبب است که از طریق مشبه‌به، به راحتی می‌توان وجه شبه و مشبه را پیدا کرد. به عبارتی هم‌زمان با بیان مشبه‌به، وجه شبه و مشبه نیز مورد اراده گوینده قرار می‌گیرد. استعاره مصرحه به ادیب اجاره می‌دهد امور انتزاعی را عینی کند و برروی آن‌ها اغراق و تأکید داشته باشد و از سوی دیگر در عین ایجاز مفهوم تفصیلی را برای مخاطب خود ایجاد کند...»