کتاب دایره المعارف اطلاعات عمومی؛ بخوانید تا بدانید

کتاب دایرة‌المعارف اطلاعات عمومی؛ بخوانید تا بدانید نوشتۀ گروه مؤلفین انتشارات اختاپوس با ترجمۀ مریم‌السادات میرهاشمی در انتشارات طلایه به چاپ رسیده است. این کتاب، به صدها پرسش نوجوانان در مورد علوم مختلف پاسخ داده است.

درباره کتاب دایره‌المعارف اطلاعات عمومی؛ بخوانید تا بدانید

امروزه بالا بردن اطلاعات عمومی برای هر شخصی لازم است. حس کنجکاوانۀ انسان همواره در تلاش برای دستیابی به اطلاعات بیشتر و آگاهی از اسرار دنیای پیرامون خود بوده است. داشتن اطلاعات لازم دربارۀ دنیایی که در آن زندگی می کنیم به ما در گذران زندگی کمک می‌کند و به عطش دانستن یا برطرف کردن موقتی کنجکاوی‌مان پاسخ می‌دهد. یکی از منابع رفع این نیاز، کتاب‌های دایرة‌المعارف موجود در بازار هستند که تأثیر بسزایی در افزایش آگاهی ما از زندگی در این جهان دارند. دایرة‌المعارف‌های اطلاعات عمومی با موضوعات متنوع و کاربردی نوشته می‌شوند و هدف آن‌ها افزایش معلومات خوانندگان است. کتاب دایرة‌المعارف اطلاعات عمومی؛ بخوانید تا بدانید دربرگیرندۀ بخش‌های کلیدی زندگی مانند طبیعت، بدن انسان، علم و فناوری، فضا، زمین، انسان، جغرافیا و تاریخ است. این مطالب به‌همراه تصاویر جذاب و باکیفیت برای علاقه‌مندان به دانستنی‌ها دلنشین خواهد بود.

فهرست مطالب کتاب دایره‌المعارف اطلاعات عمومی؛ بخوانید تا بدانید به شرح زیر است:

تاریخ و حوادث

جهان طبیعی

اطلاعات عمومی

جهان ما

بدن انسان

علم و فضا

خواندن کتاب دایره‌المعارف اطلاعات عمومی؛ بخوانید تا بدانید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به نوجوانان دوستدار کتاب‌های دانشنامه‌ای و دانستنی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دایره‌المعارف اطلاعات عمومی؛ بخوانید تا بدانید

«در حدود هجده هزار سال پیش، آخرین سری از عصر یخبندان؛ بسیاری از نیمکره‌ی شمالی را در بر گرفته بود. توده‌ های یخ به سمت جنوب سرازیر شده و سراسر اروپا و آمریکای شمالی را فرا گرفته بود. سطح دریا پایین امده بود و پل‌های خاکی را که مردم و حیوانات، از آلاسکا برای رفتن به آسیا از آنها عبور می کردند، آشکار ساخته بود. شکارچیان عصر یخبندان، لباسی از پوست حیوانات می‌پوشیدند تا بتوانند خود را با وضعیت یخبندان وفق دهند. آن‌ها از استخوان‌های ماموت‌ها، با چهارچوب‌های مقاوم برای خود می‌ساختند و فاصله‌ی بین آن‌ها را با پوست، کلوخ و خزه پر می‌کردند. آن‌ها، گلۀ حیوانات را به صورت گروهی به سمت باتلاق‌ها می‌راندند و اگر حیوانی در ان جا به دام می‌افتاد آن را به سنگ یا نیزه از پای در می‌آوردند.»