کتاب مکتب روان شناسی وحدت مدار

کتاب مکتب روان شناسی وحدت مدار نوشتهٔ علی زاده محمدی است. نشر قطره این کتاب را منتشر کرده است. نویسنده در این کتاب مکاتبی همچون روان‌تحلیلی، رفتارگرایی، انسان‌گرایی، وجودگرایی، شناخت‌گرایی، گشتالت، معناگرایی و... را مورد مقایسهٔ تطبیقی قرار داده است.

درباره کتاب مکتب روان شناسی وحدت مدار

علی زاده محمدی در کتاب مکتب روان شناسی وحدت مدار به مقایسهٔ تطبیقی مکتب روان‌شناسی وحدت‌مدار با مکاتبی همچون روان‌تحلیلی، رفتارگرایی، انسان‌گرایی، وجودگرایی، شناخت‌گرایی، گشتالت و معناگرایی پرداخته است. در نگاه مکتب روان‌شناسی وحدت، وجه شهودی مغز انسان، پیشینی‌ترین بخش درک، خلاقیت و معرفت انسانی است. نویسنده در این کتاب بیان کرده است که تمام وجود انسان وحدت است و زندگی او سرنوشتی وحدت‌مدار دارد که کار وحدت‌درمانگر کشف این وحدت و شناسایی معنای زندگی است. با خواندن این اثر درمی‌یابیپ که هر کس وجود برگزیدهٔ عالم است که با سیر وحدانی در خود می‌تواند شکوفا شود و خود را کشف کند.

خواندن کتاب مکتب روان شناسی وحدت مدار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزهٔ روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مکتب روان شناسی وحدت مدار

«شخص کمال‌گرا انتظار دارد که اوضاع آن‌طور باشد که خود یا دیگران می‌خواهند و لذا باورهای افراطی و کمال‌گرا را جذب می‌کند. روش آلیس این است که این باورها را با نسبی‌گرایی منعطف کند و تمرینات و تکالیف سازنده‌ای را برای تلطیف فشار وجدانی عرضه می‌کند و بر سازگاری و احساس ارزش و کفایت فرد می‌افزاید. خوشبختانه هر یک از مکاتب روان‌شناسی، بخشی از واقعیت انسان را از بعد و نظری کشف کرده و مکتب الیس از این دست است.

وقتی فرد، تفکر همه یا هیچ دارد و موضوع را سفید یا سیاه و افراط و تفریط می‌کند، در واقع در محکومیت و محدودیت یا اجبار وجدانی و تحکم خود گرفتار است.

فردی که مسائل زندگی را پررنگ‌تر از مقدار واقعی آن می‌بیند و یک ناکامی را شکستی تمام‌عیار و تمام‌نشدنی به‌حساب می‌آورد حس قضاوت او گرفتار استرس قضاوت مطلق‌گراست و با کلمات هرگز و همیشه خود را دلسرد می‌کند یا کسی که در مورد اشتباهات خود مبالغه می‌کند و اهمیت جنبه‌های مثبت زندگی خود را کم‌تر از آن‌چه هست برآورد می‌کند.

کسانی که تصور می‌کنند احساسات منفی‌شان لزوماً نشانهٔ واقعیت است، مثلاً چون احساس گناه می‌کند پس آدم بدی است یا چون احساس حقارت می‌کند، پس فرد بی‌ارزشی است. این‌گونه قضاوت‌ها از جراحت و فشار وجدان است که در اثر فشار خودپندارهٔ کمال‌گرا و سخت‌گیر ایجاد شده. یا وقتی فرد خود را بی‌جهت مسئول حادثه‌ای قلمداد می‌کند که به‌هیچ‌وجه امکان کنترل آن را نداشته است، احساس گناه، خجالت و ناشایسته بودن بر او فشار می‌آورد.

نظر الیس درست است که با تغییر نگرش این فشار وجدانی کاهش می‌یابد، چون تحکم وجدان، فکر را فلج می‌کند و در بند خود می‌گیرد. اگر بتوان از طریق تمرین، فکر را آزاد کنیم لذا فشار وجدان و باورهای وجدانی و تحکم‌های درونی غیرمنطقی کم می‌شود و احساس رضایت و آسودگی تقویت می‌شود. در روش وحدت‌مدار هم، تغییر نگرش به وحدت‌بینی فکر و وجدان را باز، و نگاه فرد را به زندگی و عالم گسترده و اتصال وحدانی زندگی را گرم و صمیمی و آسوده می‌کند.

از نگاه روان‌شناسی وحدت‌مدار، وجدان از مهم‌ترین عوامل گسترده برای سلامت و بهزیستی روان است؛ جایی که قضاوت و انصاف، تعهد، مسئولیت انسانی و نگرش انسان شکل می‌گیرد. هر چند عشق و محبت لازمهٔ هر پیوند و دلبستگی است اما وجدان عامل پایداری و دوام روابط صمیمانه و عاشقانه و همهٔ تعاملات اجتماعی است.

وجدان هنگامی می‌تواند به قضاوت و تعهد متعالی برسد که فکر، به فهم و اندیشهٔ انتزاعی جهانی و وحدانی خود رسیده باشد. حضور وحدانی در عالم، کمک می‌کند تا گسترهٔ اخلاق و وجدان از زیر بار احکام تنگ‌نظرانه و باورهای تعصب‌آمیز رها شود. اگر ذهن با وحدت باشد، وجدان به مرتبهٔ متعالی و فرامعنای خود می‌رسد و به قول کهلبرگ وجدان همگانی و فراتر از قانون به اخلاق همگانی می‌رسد و حقوق جامعه و جهان و دیگران را بر منافع شخصی خود ترجیح می‌دهد؛ به خاطر منافع شخصی خود بر دیگران سبقت نمی‌گیرد و در این حالت رنج هم معنا می‌یابد.»