کتاب رضای تو

کتاب «رضای تو» نوشتۀ سیدحسن شکری و ترجمۀ رنا سبزپوش است و انتشارات روایت باران آن را منتشر کرده است. رضای تو کتابی دربارۀ شهید رضا ارومیان است.

درباره کتاب رضای تو

می‌دانیم که ادبیات مقاومت از فرهنگ مقاومتِ ملت‌ها نشئت‌گرفته است و بیش از هر چیز مخاطب را دعوت به پایداری و ازجان‌گذشتگی می‌کند و می‌خواهد روحیۀ مبارزه را ایجاد و تقویت کند؛ بنابراین معمولاً هدف را بر فرم ترجیح می‌دهد. امروز با گسترش مفهوم ادبیات مقاومت در ایران، نویسندگان بر آن شده‌اند تا در نوشتن آثاری با موضوع مقاومت به‌ویژه زندگی‌نامهٔ شهدا و ثبت خاطراتشان، نوآوری‌هایی در نوع مواجه‌ با این مضمون و سبک نوشتاری داشته باشند. 

شهدا، نماد فرهنگ ایثار و شهادت هستند؛ لذا باید به‌درستی معرفی شوند. امروزه پا به هر کوچه و خیابانی که بگذاریم، از هر بزرگراه یا میدانی که عبور کنیم نام شهدا را می‌بینیم. کشور ایران پر از قهرمانان بزرگی است که در موقعیت‌های سخت و دشوار پا به میدان گذشتند و از جان‌عزیزشان گذشتند. اما صِرف نام‌گذاری خیابان برای شناختن و یادآوری این عزیزان کافی نیست به همین دلیل ثبت و ضبط خاطرات شهدا و رزمندگان اهمیت و ضرورت زیادی دارد و نوشتن کتاب یکی از مهم‌ترین ابزار‌ها برای حفظ و انتقال خاطرات و فرهنگ ایثار و شهادت است. زندگی‌نامه‌های شهدا و ثبت خاطراتشان به افراد کمک می‌کند تا با ابعاد دیگری از شخصیت، سبک زندگی و جهان‌بینی‌شان آشنا شوند. کتاب رضای تو همانند بسیاری از کتاب‌های خاطرات شهدا فرصت بسیار خوب و البته آسان‌ترین روش برای نزدیک‌شدن به این بزرگان است. دكتر سيد حسن شكری، نويسندۀ دفاع مقدس متولد کربلا است. او بعد از جنگ خاطرات زیادی را نوشت و منتشر کرد. کتاب رضای تو دربارۀ شهید رضا ارومیان، یکی از فرماندهان لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) است که به زبان عربی نوشته شده و رنا سبزپوش آن را به فارسی ترجمه کرده است. یکی از ویژگی‌های کتاب رضای تو ۲زبانه بودن آن است.

خواندن کتاب رضای تو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب های دفاع مقدس و علاقه‌مندان به خاطرات شهدا پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رضای تو

«حسینیۀ اعظم مراغه هرچه به ظهر عاشورا نزدیک‌تر می‌شد، جمعیت سیاه‌پوش بیشتری را در خودش جا می‌داد. فوج‌فوج عزاداران حسین فاطمه وارد می‌شدند. عزا عزاست امروز...

دراین‌بین جوانی نشسته روی ویلچر، با چشم‌هایی تر، ‌ بین جمعیت وارد حسینیه شد. خیلی‌ها او را می‌شناختند. قصه‌های زیادی از شجاعت و جان‌فشانی‌های او نقل‌قول مردم مراغه بود. رضا، پسر علی ارومیان، نمایندۀ مردم مراغه در مجلس شورای اسلامی بود. دو برادرش مهدی و محسن در جنگ شهید شده بودند و خودش هم جانباز شده بود. او خلاف ظاهر جدی و خشنش، قلبی مالامال از رأفت و مهربانی داشت و این را هرکسی در اولین برخوردهم متوجه می‌شد.»