کتاب تربیت آسمانی

کتاب تربیت آسمانی نوشتهٔ زهرا مجد و محسن اسدی لاری است. انتشارات کویر این کتاب در حوزهٔ سلامت روان را منتشر کرده است.

درباره کتاب تربیت آسمانی

کتاب تربیت آسمانی حاوی ۱۴ گفتار در حوزهٔ سلامت روان و تربیت مؤثر با الهام از الگوهای آسمانیِ «محمدحسین» و «زینب اسدی لاری» است؛ در واقع این کتاب که ۱۵ فصل دارد، حاوی گفتارهایی است از اساتید و صاحب‌نظران حوزهٔ سلامت روان؛ «محمود گلزاری»، «آذرخش مکری»، «شکوه نوابی‌نژاد»، «عفت‌السادات مرقاتی خویی»، «مریم نوروزیان»، «جعفر بوالهری»، «سید وحید شریعت»، «مهرداد کاظم‌زاده عطوفی»، «سید کاظم ملکوتی»، «سید عباس متولیان»، «مهدی دوایی» و «حامد فتاحیان». این کتاب با مقدمه و گفتاری از «احمدعلی نوربالا» و گفتاری عاشورایی از «ناصر مهدوی» آغاز شده است.

خواندن کتاب تربیت آسمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تربیت آسمانی

«دکتر شریعت: خیلی ممنون از دعوتتان و این که اجازه دادید در جمع شما باشم و خوشحال‌تر که به نوعی من را همراه خودتان در نظر میگیرید، گرچه ما ذره‌ای از درد و ناراحتی که شما تحمل می‌کنید را نمی‌توانیم احساس کرده باشیم، مگر اینکه آن را به سختی‌هایی که گاهی در زندگی خودمان بوده است که تا حدودی شبیه شما بوده تشبیه بکنیم. بحث امروز در مورد موضوع بسیار سخت «امید» است که میدانید هر کسی بخواهد علیه آن صحبت بکند، خیلی راحت‌تر هست و محتوا بیشتر، و این کار ارزشمندی که شما انجام میدهید که علیرغم تمام سختی‌هایی که کشیدید و دشواری‌هایی که تحمل کردید، پیام امید را به افرادی که برنامه را خواهند دید، برسانید. و از طرفی چون از طرف شما این پیام مخابره می‌شود اثر بیشتری دارد، به دلیل اینکه بیشترین سختی که یک نفر می‌تواند تحمل بکند را تحمل کردید و با این وجود سعی می‌کنید امید خود را حفظ کنید و کمک بکنید و این موضوع مرا واداشت تا موضوع رشد پس از سانحه را پیش ببرم.

من آنچه که از روی مقالات و کتاب خوانده ام را شما عینا تجربه کردید و زمانی که مصداق‌های آن را مقایسه می‌کنم احساس می‌کنم مصداق‌های رشد پس از سانحه را به عینه به منصه ظهور رساندید. هر چه جلوتر برویم می‌بینیم که چطور این اتفاق می‌افتد و این مفهوم که مفهوم خیلی قدیمی نیست و نسبتا جدید تبیین شده است اگرچه از نظر واقعی مفهوم قدیمی هست طبق آنچه که بزرگان ما گفتند، شعرا گفتند، درادیان مختلف مطرح شده که خیلی مفهوم قدیمی است که من فکر می‌کنم همان حدیثی که شما خواندید به نوعی خیلی زیبا همین موضوع را مطرح می‌کند که در درون تو دنیای بزرگی است دقیقا اشاره به همین مفهوم دارد. اما همانطور که می‌دانید در ادبیات ما، از سختی و درد و اینکه برای رشد باید تحمل بکنید، بسیار داریم ولی اینکه دقیقا اگر بخواهم مفهوم رشد پس از سانحه را بگویم، با شعری از سنایی شروع می‌کنم که احساس می‌کنم بسیار شبیه این مفهوم است و خیلی خوب این مفهوم را مطرح کرده است.

بیخ اقبال که چون شاخ زد از باغ هنر

دولت باهنران را فلک مرد افکن

گرچه پژمرده شود باز قبول آرد بر

زند آسیب ولیکن نکند زیر و زبر

خیلی زیبا بیان می‌کند که گرچه آسیب میزند اما بعد آن رشد حاصل می‌شود. و با اینکه تلاش کرده آن ریشه را آسیب بزند ولی آن ریشه باقی می‌ماند. و بیتی که:

مرد در ظلمت ایام گهر یابد و کام

که به ظلمت گهر اسپرد همی اسکندر

یعنی زمانیکه وارد ظلمت می‌شود، در همانجا هم گوهری پیدا می‌شود. این به نظرم خیلی زیبا مفهوم رشد پس از سانحه را بیان می‌کند. در واقع استرس در روانپزشکی معادل یک اتفاق منفی است و اتفاقی که حال انسان را بد می‌کند و بیماری به تبع آن شروع می‌شود. برای مثال، استرس پس از سانحه نوعی اختلال است، همچون افسردگی یا اضطراب و خیلی از بیماری‌هایی که پس از استرس اتفاق می‌افتد، ولی اینکه ممکن است در جایی استرس وجود داشته باشد، آسیب را هم میزند اما بعدِ آن رشدی هم حاصل می‌شود.»