کتاب امی کودک کهکشانی

کتاب «امی کودک کهکشانی» نوشتۀ انریکه باریوس و ترجمۀ مینو پرنیانی است و شرکت رسانه ساز دانش آن را منتشر کرده است. امی، کودک کهکشانی داستانی جذاب دربارۀ دوستی یک موجود غیرزمینی با پسری ۱۰ساله است.

درباره کتاب امی کودک کهکشانی

جیم پسر ۱۰ ساله‌ای است که هر سال تابستان با مادربزرگش به ساحل کالیفرنیا می‌رود. یک روز عصر که جیم بروی صخرۀ بلندی نزدیک ساحل تنها نشسته بود، نور قرمزی بالای سرش می‌بیند. آن نورنزدیک‌تر شد و چیزی شبیه به یک هواپیما به اقیانوس افتاد. کسی را دید که به سمت او شنا می‌کند. جیم دید که بچه‌ای هم‌سن و سال خودش است. اما بعد از صحبت با او چیزهای عجیب‌تری می‌فهمد. او یک موجود فضایی مهربان است که می‌تواند ذهن جیم را بخواند، به او دربارۀ زندگی هایی می‌گوید که در کهشکشان وجود دارد، سیاره‌هایی که قابل سکونت هستند و مردمان بسیار خوبی که در آن‌ها زندگی می کنند. جیم بالاخره حرف‌های او را باور می‌کند و این آغاز دوستی‌اش با یک کودک شاد و کهشانی بود.

کتاب امی، کودک کهکشانی در ۳ جلد منتشر شده است؛ جلد دوم «بازگشت امی» و جلد سوم «امی؛ تمدن‌های درونی» نام دارند. این ۳ جلد داستان دوستی یک موجود غیرزمینی با پسری ۱۰ساله را روایت می‌کند که اطلاعات زیادی دربارۀ کهکشان و رمزورازهایش می‌دهد و از طریق این داستان‌ها به موضوعاتی مانند عشق و نیکی، اعتقاد به خداوند به‌عنوان منبع هستی و گیاهخواری اشاره می‌کند. ازآنجایی‌که امروزه جهان در معرض خطر است و با مشکلان فراوانی مثل بحران‌های محیط‌زیستی، انرژی، فقر، بی‌عدالتی و جنگ روبه‌رو شده است، چنین کتاب‌هایی برای پاسخ به بسیاری از سؤالات اهمیت گسترش عشق و خوبی در جهان مفید و اثربخش است.

 انریکه باریوس، نویسندۀ اهل آمریکای لاتین که در اسپانیا زندگی می‌کند در مقدمۀ کتاب امی، کودک کهکشانی می‌گوید: «"بزرگسال" یا "رشدیافته" کسی است که دلیلی براي حسرت خوردن در زندگی ندارد و اینکه "آدم‌بزرگ‌هایی" هستند که ۱۵ سال دارند و "کودکانی" که ۱۰۰ سال دارند.» او همچنین دربارۀ قصه‌ای که نوشته است می‌گوید: "آدم‌بزرگ‌ها" از این چیزها نفعی نمی‌برند، چون باورداشتن به ترس و وحشت را، حتی وقتی هم که دروغ محض هستند، به معجزه و شگفتی، حتی اگر درست هم باشند، ترجیح می‌دهند.»

خواندن کتاب امی کودک کهکشانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به کودکان و نوجوانان امروز و دیروز پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب امی کودک کهکشانی

«شب شده بود و ماه کامل دیده می‌شد. ماهی که بر اقیانوس و همه ساحل، نور می‌افشاند. کمکم داشت از این پسرک یا هر چه که بود، هر چند پر معما، خوشم می‌آمد. خوب به چهره‌اش نگاه کردم. به نظر نمی‌رسید واقعاً بیشتر از ۸ سال داشته باشد. گرچه گفته بود که مسن‌تر از اینهاست... آیا کوتوله بود؟ بی‌مقدمه گفت: "بعضی‌ها به موجودات فضایی اعتقاد دارند." با اینکه عجیب بود، اما انگار همین یک جمله به همه معماها پاسخ داده بود. مدتی گذشت تا دهانم را باز کنم. نگاهم کرد، با چشمانی پر نور، به نظر می‌رسید ستاره‌های آسمان در چشمانش موج می‌زنند. بسیار زیباتر از آن بود که آدمی عادي باشد. سفینه آتشینی که در اقیانوس افتاده و بنا به گفته خودش، غرق نشده بود را به یاد آوردم... موضوع واقعاً عجیب بود. درست مقابل چشمانم اتفاق افتاده بود. ماشین محاسبه عجیب و غریبش با آن نمادهاي خنده‌دار، آن لباس و لهجه و علاوه بر اینها، او فقط یک بچه بود و ما بچه‌ها نمی‌توانیم هواپیما برانیم. پس واقعاً فضایی بود. با اندکی ترس پرسیدم: "آیا تو موجودي فضایی هستی؟"»