کتاب منظومه شفا

کتاب منظومه شفا نوشتۀ سیدآرش قاسم زاده است. انتشارات شمس دانش این کتاب منظوم را روانۀ بازار کرده است.

درباره کتاب منظومه شفا

کتاب منظومه شفا (حاوی ۱۱۴ جرعهٔ شفابخش) حاصل تلاش ۱۱ سال کار تحقیقی و ادبی نویسنده است. او در این مدت، کل قرآن کریم را در قالب ۶۰۰۰ بیت به نظم درآورده و در یک مجلد ۲۳۳صفحه‌ای منتشر کرده است. نخستین قرآن منظوم توسط صفی‌علی‌شاه در دوران صفویه تدوین شد و در سال ۱۳۷۶ نیز «امید مجد»، قرآن را به‌سبک شاهنامه منظوم کرد. کتاب حاضر، سومین قرآن منظوم فارسی به شمار می‌رود.

خواندن کتاب منظومه شفا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران قرآن کریم به‌شکلی متفاوت (منظوم) پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب منظومه شفا

«"جرعه اول"

حمد مخصوص خداوند جهان آن که او بخشنده هست و مهربان

آنکه مالک خوانی‌اش به‌روز دین آن خدای آسمان‌ها و زمین

می‌پرستیمت مدد خواهیم ما ای تو در ره، برترین رهنما

راه گمراهان ز راه راست نه خشم بگرفتی تو، عمر کس تبه

رهنمای ما به راه راست شو راه آن کس لایق اکرام تو

راست از تو ای تو والا مرتبت بر ثنای تو، کم آن روز و شبت

"جرعه دوم"

از رموز او الف لامست و میم کامده بی شک برای متقین

مؤمنانی اهل ایمان به غیب در نماز آیند به امن طیب

گاه انفاقی ز روزی می‌کنند پیروی از ساحت دین می‌کنند

لطف حق بر جمله داده راه راست رستگاری‌شان از الطاف خداست

لیک بنگر بر گروه کافران چون بترسانی نترسانی همان

مهر حق بر قلب و گوش و چشمشان در عذابی سخت می‌بینیدشان

چون بپرسی گویدت ما مؤمنیم از خدا و آخرت کی غافلیم

در فریب ربّ و خیل مؤمنین خود به حیلت مبتلایند این چنین

در دل امراض و خدا بدتر نمود هر که از دل کذب بر لب می‌سرود

چون بگویی‌شان که دورید از فساد جمله گویندت که ما صالح نهاد

لیک در اوج فسادند و خلاف قعر جهل‌اند شما بالای قاف

چون بگویی‌شان که ایمان آورید پرسشی پرسند بس پرت و بعید

مؤمنی همچون سفیهان الحذر! لیک خود نادان و کور و دربه‌در

چون بگویندت که ما مؤمن شدیم؛ چون به شیطان روبه‌رو بر آن رجیم

خود ز شیطان خواند او سخره کنان سخره‌ای بر ساحت آن مؤمنان

در جوابش می‌کند سخره خدا غرق گمراهی کند از حق جدا

گمرهی را جای حق برداشتند سود کی کرده هدایت باختند

در مثل همچون کسی کو بھر دید آتشی افروزد و چیزی ندید

تا نخواهد کی شود روشن بصر غرق ظلمت می‌شود ابن البشر

کر بگردانیده و هم گنگ و کور بر نمی‌گردند از ظلمات دور

دست در گوشاند از رعد مهیب ترس از نور است و از موت قریب

زاین مثل‌ها درس عبرت را ببین؛ چون خدا گشته محیط کافرین؟

چون بخواهد او، رود سمع و بصر رعدوبرقش صوت و نور پرخطر

قادر مطلق به هر چیز است او هر چه می‌خواهی ز رب خود بجو

لیک آن عده که در افساد سخت فهم و درک از جمله‌شان بربسته رخت

چون بگویی‌شان که ایمان آورید بشنوی‌شان این سخن غیر بعید

چون سفیهان و کنون مؤمن، ولی خود سفیه‌اند و اسیر کاهلی

آنکه خلقت کرده ما را جملگی مطمئن خواهد ز مردم بندگی

متقی خواهد شما را مردمان هم ز ما هم قبل و بعد این زمان

گسترانیده زمینی همچو فرش آسمان‌ها را همان اعلای عرش

 می‌فرستد آب را از آسمان میوه‌هایش رزق ناب مردمان»