کتاب طبرستان و دیلمان: سرزمین شجاعان

«طبرستان و دیلمان: سرزمین شجاعان» نوشته ایرج رامتین(-۱۳۲۹)، پژوهشگر معاصر است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: بعد از آن که عبداللّه‌ بن طاهر، مازیار را مغلوب و دستگیر کرد حکومت طبرستان را از طرف معتصم به عموی خود حسن بن حسین سپرد و حسن تا پایان عمر (۲۲۸ ه. ق.) به عدالت و نیکی حکومت کرد و مردم از وی رضایت داشتندو پس از حسن، طبرستان به ترتیب به طاهر بن عبداللّه‌ بن طاهر و برادر او محمد بن عبداللّه‌ سپرده شد و محمد از جانب خود بخشی از طبرستان را به برادرش سلیمان و قسمتی را به جابر بن هارون به حکومت داد. جابر بخشی از اراضی و مراتع مردم را به زور تصرف کرد و پیشکار و مأموران وی نیز به همین شکل با مردم به جور و ظلم رفتار می‌کردند. اهالی طبرستان که از مظالم حاکم و عمال او به تنگ آمده بودند، دست توسل و بیعت به سوی دعات علوی که به دشمنی با بنی‌عباس و عمال ایشان معروف بودند، دراز کردند و به همین عزم یکی از سادات مقیم رویان را که از اولاد امام حسن مجتبی بود به حکومت خواندند اما علوی مزبور چون خود را برای این امر شایسته نمی‌دانست، حسن بن زید شوهر خواهر خویش را، که در ری اقامت داشت، معرفی کرد و وی را در خور حکومت دانست.