کتاب پرسه‌های شبانه

«پرسه‌های شبانه» نوشته پاتریک مودیانو( -۱۹۴۵)، نویسنده فرانسوی برنده جایزه نوبل ادبیات است. این داستان روایت پسر جوانی است که بعد از یک تصادف به دنبال گمشده‌ای می گردد. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: - «ژان اگر بدانی من کار وحشتناکی کرده‌ام چه خواهی کرد؟» اعتراف می‌کنم که این جمله به‌هیچ‌وجه حساسیتم را بر نیانگیخت. شاید به‌خاطر لحن کلامش بود. گویی شعری، دکلمه‌ای یا ترانه‌ای برایم می‌خواند. همان پیش درآمد «ژان اگر بدانی...» بخشی از شعری بود که در خاطرم مانده است. «بگو... آیا ما از مون مارتر دور هستیم؟» «اگر بدانی من کسی را کشته‌ام چه خواهی کرد؟» فکر کردم شوخی می‌کند. حتماً به‌خاطر آن رمان پلیسی بود که عادت به خواندنش داشت. تنها کتابی بود که می‌خواند. شاید در یکی از داستان‌هایش زن قصه از نامزدش همین سؤال را می‌پرسید. «چه خواهم کرد؟ هیچ» امروز هم اگر از من آن سؤال را می‌پرسید جوابم همان بود. آیا ما اجازه داریم دربارۀ کسانی که دوستشان داریم قضاوت کنیم؟ اگر آن‌ها را دوست داریم حتماً دلیلی دارد. همان دلیل است که نمی‌گذارد قضاوتشان کنیم. این‌طور نیست؟ - «نه اینکه من واقعاً کشته باشم. اگر یک حادثه باشد.» - «آهان خیالم راحت شد.» حس کردم از این جواب من سردرگم شده است. برایم سال‌ها طول کشید تا خودم خشکی آن جواب و طنز ناخودآگاه کلامم را بپذیرم.