کتاب ارتقای ظرفیت دینداری

کتاب ارتقای ظرفیت دینداری نوشتهٔ احمدرضا اخوت و مریم قاسمی است و مدرسه دانشجویی قرآن و عترت علیهم‌السلام دانشگاه تهران آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ارتقای ظرفیت دینداری

بسیار زیباست هنگامی که درباره موضوعی مورد نیاز یا پرسشی، منظومه‌ای مشخص و منسجم از موضوع‌ها را در یک سوره می‌توان دید. در این صورت هم به اهمیت آن پرسش پی می‌بریم هم آن سوره برایمان ویژه می‌شود و هم رهنمودهای سوره به صورت زنجیره‌ای از باورها و عمل‌ها قابل توصیه می‌گردد. کتاب ارتقای ظرفیت دینداری یکی از کتاب‌هایی است که با همین منطق به نگارش درآمده‌اند.

کتاب پیش رو سوره مبارکه مائده را با موضوع دین مطالعه کرده و در پرتو آن به مسئله مهم چگونگی گسترش دینداری و ارتقای آن پرداخته و سپس پاسخ این مسئله را به صورت کوتاه در دو گام ارائه می‌دهد.

نخست باید رویکرد خود درباره دین و دینداری را اصلاح کرد تا گمان نشود که دین و دینداری، چیزی خارج از همین زندگی معمولی و عینی است. در این صورت فهمیده می‌شود با گریز از پایبندی به دین خدا، ناگزیر به دینی دیگر- آگاهانه یا ناآگاهانه- پایبندی ایجاد می‌شود. در گام دوم راه گسترش دشن، احیا و ارتقای ظرفیت های دینداری در زندگی فردی و اجتماعی است که با آن داخل شدن انسان‌ها در دین خدا و داخل شدن دین خدا در گستره زندگی، نه‌تنها امر سخت و بعیدی نخواهد بود بلکه به صورت حداکثری محقق خواهد شد.

خواندن کتاب ارتقای ظرفیت دینداری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران اسلام پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ارتقای ظرفیت دینداری

«یکی از سوره‌های قرآن که درباره دین و دستاورد پیامبران و وحی برای زندگی انسان‌ها سخن گفته، سوره مبارکه مائده است. این سوره از آسیب‌های دینداری سخن می‌گوید و درباره آنها به شکل تفصیلی انذار می‌دهد.

بنا به نقل‌های گفته شده سوره مائده، آخرین سوره‌ای است که به حضرت پیامبر صلی الله علیه و آله نازل شده است. بنابراین انتظار می‌رود در آن خلاصه‌ای از دستاوردهای وحی و نیز حفظ آن دستاوردها، بیان شده باشد.

از آنجایی که قرآن آخرین کتاب پیامبران و این سوره آخرین سوره نازل شده به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است نقش توصیه‌های آخر مربوط به ختم وحی به همه پیامبران را دارد. در این صورت خطاب آن تنها به مسلمانان نیست بلکه خطاب‌های آن مربوط به هر انسان دلداده به دین الهی است. برای همین این سوره، همه انسان‌ها را مکلف به دینداری حقیقی می‌کند.

بخش‌های سوره را در نگاهی کوتاه می‌توان این چنین از نظر گذراند:‌

بخش اول، درباره ارتقای روابط اجتماعی و استفاده از طیبات در زندگی است. (آیه ۱ تا ۵)

بخش دوم، به عنایت‌های خاصی با نام اکمال دین و اتمام نعمت هدایت اشاره می‌کند. (آیه ۶ تا ۷)»