کتاب تعزیه خوانی

کتاب تعزیه خوانی نوشتهٔ زهره شعبانی است. انتشارات آوند دانش این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر شما را با یکی از گونه‌های مهمّ نمایش ایران آشنا می‌کند.

درباره کتاب تعزیه خوانی

در کتاب تعزیه خوانی با هنر «تعزیه» که از نمایش‌های کهن و ملی - مذهبی ایران بوده است، آشنا می‌شوید. با اطلاعاتی که پس از مطالعهٔ این کتاب به دست می‌آورید، از تماشای تعزیه لذت بیشتری خواهید برد و خواهید دانست که تعزیه از بدو شکل‌گیری تا امروز چه تغییراتی را به خود دیده و چه فرازونشیب‌هایی را پشت سر گذاشته است. در این کتاب با عوامل پشت و روی صحنهٔ نمایش‌های تعزیه آشنا می‌شوید و البته خواهید فهمید که در تعزیه پرده‌ای وجود ندارد؛ همچنین با پاسخی که می‌توان به پرسشِ «آیا تعزیه فقط برای سوگواری است؟» داد، آشنا می‌شوید و درمی‌یابید که با اینکه تعزیه ویژهٔ روزهای سوگواری و ماتم است، اما گونه‌های دیگری از آن نیز نیز وجود دارند که ربطی به سوگواری ندارد.

هر هنری تا زمانی که مخاطب داشته باشد، زنده است. تعزیه نشان داده است که هنری مقاوم است و همواره بر فرهنگ مردم و هنرهایی چون موسیقی، تئاتر و... تأثیر گذاشته است. توجه و تأثیر بزرگانی چون عباس کیارستمی، بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و... بر این هنر ایرانی، نشان می‌دهد که گسترهٔ مخاطبان تعزیه از سطح مردم تا هنرمندان و روشنفکران بوده و هست. چرا باید به تعزیه اهمیت بدهیم؟ در روزگاری که هر کشور و فرهنگی در جهت حفظ و ارزش‌گذاری هنرهای ملی خود تلاش می‌کند و ثبت آثار،‌ آیین‌ها و حتی غذاهای ملی جزو افتخارات هر کشوری به حساب می‌آید، نباید از کنار تعزیه به آسانی گذشت.

خواندن کتاب تعزیه خوانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران هنرهای نمایشی ایران پیشنهاد می‌کنیم.

درباره زهره شعبانی

زهره شعبانی در سال ۱۳۵۶ به دنیا آمده است. او در دانشگاه در رشتهٔ میکروبیولوژی و تا مقطع کارشناسی ادامه داده، در زمینهٔ داروسازی کار کرده و مطالعات آزادش را در زمینه‌های دیگر ادامه داده است. زهره شعبانی با نشریه‌هایی مانند ماهنامهٔ همشهری «داستان» همکاری داشته است. نخستین مجموعه داستان او با عنوان «اسم شوهر من تهران است»، به‌وسیلهٔ نشر مرکز منتشر شده است.او که تجربهٔ نگارش فیلم‌��امه را هم دارد و در این زمینه جوایزی به دست آورده، کتابی به نام «تعزیه‌خوانی» نوشته و در آن به معرفی این گونهٔ نمایش ایرانی پرداخته است.

بخشی از کتاب تعزیه خوانی

«تاریخ پیدایش تعزیه به‌صورت دقیق مشخص نیست؛ ولی به‌یقین می‌توان گفت هیچ اسطوره‌ای یک‌شبه و توسط یک نفر به‌وجود نیامده است. تعزیه محتوای مذهبی دارد و این محتوای مذهبی به‌درستی نشان می‌دهد که به چه شخصیت یا شخصیت‌های تاریخی اشاره دارد؛ ولی قالب تعزیه به‌عنوان یک هنر نمایشی، ریشه در فرهنگ و آیین‌های قدیمی‌تر دارد.»