کتاب آیین زندگی

کتاب آیین زندگی نوشتهٔ دیل کارنگی و ترجمهٔ رضا اردلان است. شنیدار این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر با وجود قدمتی که دارد، همچون آثار دیگر این نویسنده، می‌تواند کامل و جامع در نظر گرفته شود. این کتاب با موضوع خودیاری به سبک کلاسیک، خلاصه‌ای از  کتاب اصلی است.

درباره کتاب آیین زندگی

دیل کارنگی در کتاب آیین زندگی ادعا می‌کند که زمانی یکی از غمگین‌ترین افراد ساکن نیویورک بوده است. خودش دلیل این موضوع را نفرتی که از جایگاه و موقعیت خود در زندگی داشته، می‌داند. او مدت‌ها برای رهاشدن از استرس و نگرانی تلاش کرده؛ تا اینکه سرانجام با استفاده از راهکارهایی که بعدها در این کتاب جمع‌آوری کرد، موفق شد زندگی خود را متحول کرده و به آرامش دست یابد.

او در این کتاب مخاطبان را به‌سمت یک زندگی موفق و رضایت‌بخش هدایت کرده و به آن‌ها می‌آموزد که چگونه شناخت کامل‌تری از خود و محیط پیرامون خود به‌دست آورند؛ همچنین در این کتاب طریقهٔ شناسایی عواملِ پدیدآورندهٔ نگرانی‌ها در زندگی و نحوهٔ مقابله با آن‌ها را آموزش می‌دهد با خواندن این کتاب می‌توانید ذهنیت خود را در مواجهه با دشواری‌ها و مشکلات زندگی بهبود بخشیده و برخورد مناسبی با انتقادات داشته باشید.

کتاب آیین زندگی اثر دیل کارنگی در این خلاص به پرسش‌های زیر پاسخ داده است:

_ کارکردن در مزرعه نسبت به یک شغل مدیریتیِ پردرآمد چه مزیت‌هایی دارد؟

_ یک ذهنیت موفق چه شباهتی با طراحی کشتی دارد؟

_ چگونه سرپیچی‌کردن یک پسر جوان از خواستهٔ پدرش، او را به جایگاه مدیریت یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های هواپیمایی جهان رساند؟

خواندن کتاب آیین زندگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی و افرادی که از تغییرکردن هراسی ندارند، پیشنهاد می‌کنیم.

درباره دیل کارنگی

دیل هاریسون کارنگی ۲۴ نوامبر ۱۸۸۸ در میسوری به دنیا آمد. او نویسنده و سخنران آمریکایی و گسترش‌دهندهٔ درس‌هایی در زمینه‌های پیشرفت شخصی، فروشندگی و سخنرانی در جمع بود.

کتاب‌های «آیین دوستیابی»، «آیین سخنرانی» و «آیین زندگی (چگونه تشویش و نگرانی را از خود دور کنیم)» از مشهورترین آثار او هستند.

دیل کارنگی در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۵۵ درگذشت.

بخش‌هایی از کتاب آیین زندگی

«این نکته را به خاطر داشته باشید که در زندگی مصیبتی بزرگ‌تر از کار کردن در شغلی که از آن متنفر هستید، وجود ندارد. موفق بودن در کار به این بستگی دارد که هنگام انجام آن، چقدر به شما خوش می‌گذرد. توماس ادیسون که روزی ۱۸ ساعت کار می‌کرد و چشم‌انداز صنعتی آمریکا را تغییر داد، در جمله‌ای معروف چنین گفت: «در تمام طول زندگی‌ام حتی یک روز هم کار نکردم؛ تماماً خوشگذرانی و تفریح بود.»

بنابراین منطقی است که نباید کاری را که از آن متنفرید و یا حتی به آن علاقه‌مند نیستید، انتخاب کنید. به عنوان مثال، اگر والدین شما اصرار دارند که وارد حرفهٔ خانوادگی آن‌ها شوید و مسیر آن‌ها را ادامه دهید، چنانچه به آن شغل علاقه ندارید حتماً قبل از ورود به آن حرفه، به دقت در موردش فکر کنید. اگرچه آن‌ها تجربه بسیار بیشتری در این زمینه دارند، اما نهایتاً این شما هستید که باید تصمیم بگیرید چه نوع شغلی شما را خوشحال خواهد کرد.

پدر فیل جانسون رختشویی داشت و امیدوار بود پسرش نیز همانجا مشغول شده و نهایتاً به جای او مدیریت آنجا را بر عهده بگیرد؛ اما فیل علاقه‌ای به آن کار نداشت و تصمیم گرفت مکانیک شود. هرچند پدرش از این تصمیم شوکه شده بود، اما خودش از اینکه می‌تواند با ماشین‌آلات کار کند بسیار خوشحال بود؛ چون علاقه خاصی به ماشین‌ها و ابزارهای مکانیکی داشت. همین علاقه برای فیل جانسون سکوی پرتابی شد که نهایتاً او را به جایگاه ریاست شرکت بوئینگ رساند!

به عنوان مثال، مدیرعاملی اهل شیکاگو را در نظر بگیرید. او به قدری استرس داشت که تصمیم گرفت به پزشک مراجعه کند. وی در طول صحبت‌های خود متوجه شد هر بار که کسی وارد اتاق می‌شد و صحبت‌های پزشک را قطع می‌کرد و از او کمک می‌خواست، پزشک به جای موکول کردن مسئله به زمانی دیگر، بلافاصله آن مسئله را حل کرده و به آن رسیدگی می‌کرد.»