کتاب چگونه خودمان را دوست بداریم

کتاب چگونه خودمان را دوست بداریم نوشتهٔ شارون وگشیدر - کروز و ترجمهٔ مهدی قراچه داغی است و انتشارات ذهن آویز آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب چگونه خودمان را دوست بداریم

از کجا می‌فهمیم که کسی دارای عزت‌نفس است، دارای احساس خودباوری است و یا درباره خود احساس خوبی دارد؟ رفتار راهنمای خوبی است. با این حال رفتار می‌تواند فریب‌انگیز باشد، زیرا می‌توان به وجود رفتاری تظاهر کرد. می‌توان به تظاهر نشان داد که ما از اعتماد به نفس و عزت‌نفس مناسب برخورداریم.

تا وقتی هیجان داریم، حالمان بهتر می‌شود. اما بهتر شدن حالمان موقتی است. احساسات دردمند بیشتری از راه می‌رسند و بار دیگر خودباوری‌ها اندک و اندک‌تر می‌شود. در این وضعیت ما دوست‌داشتن خودمان را فراموش کنیم. کتاب چگونه خودمان را دوست بداریم به ما نشان می‌دهد که چطور می‌توانیم رابطه با خودمان را ترمیم کنیم.

فصل‌های کتاب چگونه خودمان را دوست بداریم از این قرار است:

فصل یک: سفری به خودباوری

فصل دو: والدین و خودباوری

فصل سه: چشم‌اندازی جدید به روی احساسات کهنه

فصل چهار: دشمنان عزت‌نفس

فصل پنج: رسیدن به احساس خودباوری بیشتر

فصل شش: صمیمیت، تعهد و عزت‌نفس

فصل هفت: راهنمای ایجاد صمیمیت

فصل هشت: نیازهای عاطفی و احساس خودباوری

خواندن کتاب چگونه خودمان را دوست بداریم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران کتاب‌های موفقیت پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چگونه خودمان را دوست بداریم

«در حالی که صمیمیت تجربه بزرگی است، همه روابط صمیمیت را تشویق نمی‌کنند. همان‌طور که قبلا خاطرنشان کردم، برخی از روابط با رشد رفتار خصمانه دارند و به لحاظ فیزیکی و احساسی و عاطفی مخرب می‌باشند. بعضی دیگر از روابط هم به شکل عادتی وجود دارند.

در این‌جا به یک واقعیت تند و خشن می‌رسیم که باید به هسته و اساس روابط خود توجه کنیم. وقتی از نزدیک نگاه می‌کنیم، برخی از روابط خوب هستند، پایه‌های محکمی دارند، اما بسیاری از روابط دیگر به نظر سست و شکننده می‌رسند. برای مثال بسیاری از معتادان، وابسته‌های ناسالم و کودکان بالغ از روی نومیدی یا رخوت و بی‌حالی و بدون این‌که فکر کنند به روابط با دیگران تن می‌دهند. آنها در یک رابطه دنبال راه‌حلی برای تألمات احساسی خود می‌گردند. اما بعد متوجه می‌شوند که درمان نشده‌اند بلکه به کرختی رسیده‌اند و در مقایسه با گذشته، تشویش بیشتری دارند. واقعیت این روابط این است که یکی از طرفین می‌خواهد به بهبودی برسد و مسئولیت استحکام شخصیت خود را به دست گیرد و طرف دیگر چنین خواسته‌ای ندارد.

این‌جاست که باید دوستی‌ها و روابط خود را ارزیابی کنیم. گاه دو نفر در حالی که با هم هستند، زندگی جداگانه دارند و در بسیاری از موارد این زندگی با هم جور در نمی‌آید.

واقعیت تلخی است اما بعضی از روابط باید به پایان برسند.

در بعضی از روابط سعی می‌شود به هر شکلی که ممکن است رابطه حفظ شود. در این روابط بهبودی فردی خودخواهی ارزیابی می‌شود و غیرمنصفانه به نظر می‌رسد. در این نوع روابط و شراکت‌ها، کار به اختلالات خوردی (به‌خصوص چاقی)، بازگشت به استعمال و مصرف مواد شیمیایی، اعتیاد به کشیدن سیگار، افراط در مصرف دارو، انتقاد و زخم زبان می‌کشد.

اگر زن و شوهر، هر دو، مایل نیستند که در جهت تشریک مساعی تلاش کنند، از یک نفر کاری ساخته نیست. اگر یکی از آنها بخواهد این کار را بکند، با استرس روبه‌رو می‌شود و این استرس مشکلاتی برای او ایجاد می‌کند.

لئو بوسکالیا قدرت یک رابطه خوب را در کتابش تحت عنوان یکدیگر را دوست بداریم چنین توضیح داده است:

معیار یک رابطه خوب در این است که این رابطه تا چه اندازه رشد معنوی و احساسی را تشویق می‌کند. از این‌رو وقتی رابطه‌ای مخرب می‌شود، شأن و منزلت انسانی ما را به مخاطره می‌اندازد، مانع از رشد ما می‌شود، پیوسته ما را افسرده و بی‌روحیه می‌کند و اگر مازوخیست و خودآزار نباشیم، مجبوریم که به این رابطه پایان بدهیم. اگر نمی‌توانیم با کسی باشیم، آیا نمی‌توانیم دست‌کم او را نیازاریم؟ آیا نمی‌توانیم در جوار هم زندگی مسالمت‌آمیز داشته باشیم؟»