کتاب هایدگر؛ دامنه فلسفی و سیاسی اندیشه او

کتاب الکترونیکی «هایدگر؛ دامنه فلسفی و سیاسی اندیشه او»  اثری است دربردارندهٔ نظریات ژاک دریدا و هانس گئورگ گادامر و فیلیپ لاکو لابارت که با تدوین، ارائهٔ متون و حاشیه‌هایی از میری کل گروبر، یادداشتی از ژان لوک نانسی و مقدمه‌ای از راینر ویل به چاپ رسیده است. انتشارات شوند این اثر را با ترجمهٔ شروین اولیایی منتشر کرده است.

درباره کتاب هایدگر؛ دامنه فلسفی و سیاسی اندیشه او

این کتاب دربردارندهٔ متن مباحثه‌ای میان چند فیلسوف برجسته دربارهٔ دامنه فلسفی و سیاسی اندیشهٔ هایدگر است. هنگامی که در ۵ فوریهٔ ۱۹۸۸ مباحثهٔ میان هانس - گئورگ گادامر، ژاک دریدا و فیلیپ لاکو - لابارت، دربارهٔ «دامنهٔ فلسفی و سیاسی اندیشهٔ هایدگر» در دانشگاه هایدلبرگ برگزار شد، شرایط از هر نظر آمادهٔ انفجار بود. آمفی‌تئاتر بزرگ سالن کنفرانس جدید که به رویدادهای استثنائی اختصاص داشت، در این مناسبت ژاک دریدا، هانس - گئورگ گادامر و فیلیپ لاکو - لابارت را دور هم جمع کرده بود. ملاقات فیلسوف‌هایی با شهرت جهانی انتظاری را که رویداد بحث هایدلبرگ در میان عموم برانگیخته بود، فوق‌العاده زیاد کرده بود. عناوین بخش‌های مختلف کتاب هایدگر؛ دامنه فلسفی و سیاسی اندیشه او به این شرح است:

رویداد آرشیو

ژان - لوک نانسی، یادداشت سال ۲۰۱۴

 راینر ویل، مقدمه

میری کل-گروبر، رویداد آرشیو

۲ کنفرانس هایدلبرگ

کنفرانس ۵ فوریهٔ ۱۹۸۸

ملاقات ۶ فوریهٔ ۱۹۸۸

ضمایم

هانس - گئورگ گادامر، «همچون افلاطون در سیراکوز»

واکنش‌هایی از مطبوعات آلمانی و فرانسوی

نمایهٔ نام‌ها

کتاب هایدگر؛ دامنه فلسفی و سیاسی اندیشه او را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر به علاقه‌مندان به فلسفه پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب هایدگر؛ دامنه فلسفی و سیاسی اندیشه او

« اما فکرمان به سمت تزهای تجدیدنظرطلبانهٔ فوریسون نیز می‌رود، به سمت قضیهٔ رُک؛ به سمت قضیهٔ یانکلویچ-سارتر؛ و در نهایت به نامه‌های بوفره به فوریسون که لوموند به آن‌ها پرداخت و تصویر مقاومت را به لرزه درآوردند.

در کتاب لاکو-لابارت جملهٔ مخوفی در این مورد وجود دارد: «نازیسم نوعی انسان‌گرایی است، از این لحاظ که بر تعینی از قدرتمندترین humanitas [انسانیت] متکی است»، جمله‌ای که به‌روشنی می‌گوید که جنایت نازی نه شیئی برای موزه است، نه خطای دیگری، بلکه این جنایت ذاتِ تمامیت‌خواه مغرب‌زمین ما را آشکار می‌سازد.

از این پس می‌توانیم این را بسنجیم که دیالوگی که امشب پا می‌گیرد، تا چه حد دقیقه‌ای اساسی را در پیشرفت پرسش‌گری ایجاد خواهد کرد. مهم‌تر این‌که این دیالوگ دو رکنی را با هم تلفیق می‌کند که می‌خواهم در پایان ذکرشان کنم: از طرفی، این ملاقات پژواکی است از دیالوگی که در پاریس در سال ۱۹۸۱ میان گادامر و دریدا برقرار شد و در آن زمان ادامه نیافت. از طرف دیگر، این دیالوگ امروز به واسطهٔ دو حرکتْ معنای مضاعفی یافت: حرکت ژاک دریدا و فیلیپ لاکو-لابارت که قبول کردند بیایند در خاک آلمان، و در این دانشگاه که چند لحظه پیش از اهمیت‌اش سخن گفتم، به بحث بپردازند، و متقابلاً حرکت هانس-گئورگ گادامر و راینر ویل که بی‌درنگ پیشنهاد کردند که بر بستر زبانی فرانسوی قدم بگذاریم - حرکت سخاوتمندانه‌ای که من به خاطرش بی‌نهایت قدردان آن‌ها هستم، چرا که بدون آن این ملاقات نمی‌توانست اتفاق بیافتد. نیروی تفکر از جمله در این است که خود را اظهار کند، و مباحثه‌ای به واسطهٔ مترجم نمی‌توانست نه صداقت و نه تحرک مشابهی داشته باشد.»