کتاب مجموعه مقالات دومین سمینار نمایش های آیینی و سنتی

«مجموعه مقالات دومین سمینار نمایش‌های آیینی و سنتی» به کوشش حمیدرضا اردلان(-۱۳۳۸)، گردآورده شده است و نوشتارهای برگزیده این سمینار بین‌المللی است که در سال ۱۳۹۰ برگزار شده است. در بریده‌ای از یکی از نوشتارهای این کتاب پیرامون صور نمایشی لالایی‌های ایرانی می‌خوانیم: «خواندن لالایی از روز نخست برای زن تدارک دیده شد. این کهن‌ترین ترانه‌ها نخستین ادبیات زنانه‌ای‌ست که در جایگاهی مقدس سروده شده‌اند. لالایی آهنگ دلنشین و آرام بخشی است که برای کودک قبل از خواب خوانده می‌شود. این آهنگ‌ها ساده و تکرار شونده‌اند. چرا که باید فرآیند خواب را سرعت بخشند. فرازهای تکرار شونده آن گویی تقلید حرکت گهواره است. تکرار واژه‌های لالا از جانب مادر یا دایه برای آرام کردن بچه و دعوت به خواب است. مادران از دیر باز بر این باور بوده‌اند که خواندن لالایی، ‌فرشته‌ی اهریمنی را از کودک دور می‌کند. در بعضی از فرهنگ‌ها، ‌لالایی Lullaby گویی Lilithby بوده است. Lilith در اساطیر کهن بین‌النهرین خدای طوفان بوده، حامل بیماری و مرگ. بعضی بر این باورند که او نخستین همسر «آدم» بوده است. از نخستین اشاره‌ها به Lilith در ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح نمادهایی حیوانی‌اند مانند: «جغد» «کرکس» و «عقاب» یعنی پرندگان شکاری، مادران همواره بیم آن را داشتند تا فرزندشان شکار این فرشته‌ی اهریمنی شود. واژه‌ی Lilithby اشاره به خداحافظی و دور کردن نیروهای شیطانی بوده است. در ایران واژه‌ی «لولو» اشاره به این فرشته دارد. گاهی مادر در لالایی چنین می‌خواند: لا لا لا لا گل چایی لولو از ما چه می‌خواهی که این بچه پدر داره که خنجر بر کمر داره»