کتاب به خاطر عشق پسرم

کتاب به خاطر عشق پسرم نوشته جین سیسون است. این کتاب را انتشارات شانی منتشر کرده است.

درباره کتاب به خاطر عشق پسرم

در افغانستان دخترها می‌توانند خیال‌پردازی کنند و رؤیا داشته باشند، اما فقط رؤیای پسران به واقعیت می‌پیوندد. پسرها مالک دنیایی هستند که در آن زندگی می‌کنند، درحالی‌که دخترها در اصل خدمتگزارانی هستند که باید در خدمت جلب رضایت مردان خانواده باشند. پسرهای افغان می‌توانند به جنس مؤنث خشونت کنند. روز اولی که به مهدکودک می‌رفتم، وقتی دخترهای کوچولویی را دیدم که خجولانه به‌طرف مدرسه Shave-i-Now کابل می‌رفتند، دلم با حس دلسوزی و ترحم نسبت به آنها می‌تپید.

خواندن کتاب به خاطر عشق پسرم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به رمان‌های خارجی با موضوع و محوریت افغانستان می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

بخشی از کتاب به خاطر عشق پسرم

«زمانی بود که رؤیاهای دخترانه مادر بزرگم نوید آینده درخشانی را به او می‌داد. اگرچه خانواده‌اش از دار دنیا بی‌نصیب بودند، حتی در بین افغان‌های فقیر هم بسیاری از پسران آرزوی یک کلبه تمیز، یک ران گوسفند برای مواقع جشن و یک ازدواج رضایت‌بخش، را در سر می‌پروراندند. پدر مایانا کشاورز فقیری از سعید کرم بود، بخشی از استان پاکیتا"، ناحیه‌ای در شصت مایلی جنوب کابل که اعضای طایفه خیل در آن سکونت داشتند. با کوه‌های سر به فلک کشیده و فاقد درخت و سبزه، جایی که اقلیمی خشک داشت و برای هر کشاورزی مشکل بود که بتواند به‌اندازه کافی محصول به عمل بیاورد که خانواده‌اش را بچرخاند. علی‌رغم شرایط سخت اقلیمی که مشکلات کارگران کشاورز را چندبرابر می‌کرد، پدر مایانا ناراضی نبود، چون همسری داشت که سخت‌کار می‌کرد و فرزندانی داشت که برایش عزیز بودند. خانواده‌ای که مشهور بود به داشتن پسران خوش‌تیپ و دختران جذاب، اما هیچ‌کدام آنها فریبنده‌تر از مایانا نبودند. او آن‌قدر زیبا بود که حتی سایر زن‌ها هم متوجه جذابیت فوق‌العاده او شده بودند و بین خودشان زمزمه می‌کردند که مایانا خیل با چهره خندانش و لب‌های سرخ و چشمان بزرگ سیاهش که می‌رقصید، فوق‌العاده است.

اگرچه تاریخ تولد فرزندان دختر را ثبت نمی‌کردند اما خانواده بر این اعتقاد بود که مادربزرگ مایانا در حدود ۱۸۹۷ به دنیا آمده. افغانستان نسبتاً آرام بوده. افغانستان در دوران جوانی مادربزرگ تقریباً در انزوای کامل بود، انزوایی که به‌واسطه قانون‌گذارانی که اعتمادی به همسایگانشان نداشتند و کوه‌های مرتفعی که این سرزمین را دربرگرفته بودند، به وجود آمده بود. افغانستان در آن زمان کشوری بود با جمعیتی تقریباً شش میلیون‌نفری که عمدتاً طوایف متعصبی را شامل می‌شد که یا با یکدیگر می‌جنگیدند و یا با هر بیگانه‌ای که آن‌قدر احمق بود که از مرزشان عبور کند. انگلستان سعی کرده بود افغانستان را اشغال کند، تا برای آنها پایگاهی در منطقه باشد، اما شکست و عقب‌نشینی آنها باعث شد که اجساد انگلیسی‌ها در افغانستان پراکنده بشود و زیر نور آفتاب افغانستان بپوسند.»