کتاب مدخلی بر نظریه بازی ها

کتاب مدخلی بر نظریه بازی ها نوشتۀ حمیدرضا نویدی، سعید کتابچی و معصومه مسی بیدگلی است. انتشارات دانشگاه شاهد این کتاب را روانۀ بازار کرده است. این اثر، دربارۀ نظریۀ بازی‌ها در علم ریاضیات و گونه‌هایی از آن مانند «بازی‌های ماتریسی» و «بازی‌های تکراری» است.

درباره کتاب مدخلی بر نظریه بازی ها

کتاب مدخلی بر نظریه بازی ها، دربارۀ نظریه‌ای به همین نام است. این نظریه، دربارۀ شاخه‌ای از تحقیق در عملیات است که به مطالعۀ تصمیم‌گیری در شرایط تضاد منافع میان تصمیم‌گیرندگان عاقل و هوشمند می‌پردازد. در مسائل اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، نظامی، صنعتی و ... پدیده‌هایی یافت می‌شوند که در آنها دست‌کم دو نفر در مقام طرفین حضور داشته، هر یک از آنها در پی دست‌یابی به هدف موردنظر خود هستند؛ این پدیده‌ها را تصادم و هر یک از طرفین را هم شرکت‌کنندگان در تصادم می‌نامیم.

سه ویژگی اساسی تصادم عبارت‌اند از:

• طرفینی که علاقه‌مند به آن پدیده‌اند و در تصادم شرکت دارند
• علاقه‌ای که طرفین از خودشان نسبت به پدیده بروز می‌دهند
• اختیارهای عملی که هر یک از طرفین در آن پدیده دارند

به دلیل اینکه هر یک از پدیده‌ها ویژگی خاص خود را دارند، نمی‌توان یک قانون کلی برای همۀ پدیده‌ها در زندگی روزمره بیان کرد اما می‌توان با توجه به این ویژگی‌ها برای هر پدیده، مدلی ریاضی تعریف کرد؛ بنابراین برای تصادم نیز در جایگاه یک پدیده، یک مدل ریاضی، تعریف‌کردنی است.

مدل‌های ریاضیِ شرایط تصادم را بازی می‌گویند. درواقع، بازی، توصیفی از تعاملات استراتژیکی است که بین افراد تصمیم‌گیرنده (بازیکنان) رخ می‌دهد.

خواندن کتاب مدخلی بر نظریه بازی ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران حوزه‌های اقتصاد، مهندسی صنایع، ریاضی کاربردی و علوم کامپیوتر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مدخلی بر نظریه بازی ها

«مایرسون، با توضیحاتی نشان می‌دهد که دو فرض عقلانیت و هوشمندی بازیکنان، توجیه‌پذیر است. وی اعتقاد دارد فرض اینکه همه بازیکنان عاقل و هوشمندند در دنیای واقعی به‌طور کامل برآورده نمی‌شود، باوجوداین، نظریه‌هایی که این فرضیات در آنها منظور نمی‌شود دستیابی به نتایج اشتباه را در پی‌دارند؛ بدین دلیل که هرچند افراد ممکن است در تصمیم‌گیری‌ها و تشخیص‌های خود به خطا دچار شوند اما با گذشت زمان، نحوه کنترل خطاهای خود و تصمیم‌گیری صحیح را یاد می‌گیرند؛ بنابراین نظریاتی که این دو فرض را در نظر نمی‌گیرند با گذشت زمان، اعتبار خود را از دست می‌دهند؛ ازاین‌رو، پس از گذشت زمانی معقول در بسیاری از بازی‌ها، دو فرض بالا برقرار می‌شوند.»