کتاب داستان های شاهنامه و فلسفه برای کودکان

در زمان‌های بسیار دور پهلوانی زندگی می‌کرد بنام سام نریمان، وی دلاوری بی‌همتا بود اما فرزندی نداشت. او از اینکه فرزندی ندارد بسیار ناراحت بود و شب و روز به درگاه خداوند راز و نیاز می‌کرد و از خدا می‌خواست که به او فرزندی بدهد. سال‌ها و ماه‌ها گذشت تا اینکه سرانجام همسرش باردار شد و بعد از نه ماه انتظار، همسر سام پسری به دنیا آورد که نامش را زال گذاشتند. اما این پسر بسیار زیبا و خوش صورت بود. او با بچه‌های دیگر تفاوت داشت و تمام موی تنش سفید بود. وقتی مادر فرزندش را این‌گونه دید تا یک هفته به سام چیزی نگفت. چون می‌ترسید که سام از اینکه فرزندش با بچه‌های عادی تفاوت دارد بسیار ناراحت شود. خلاصه، بعد از یک هفته سکوت، دایهٔ زال تصمیم گرفت که موضوع را به سام بگوید. پس به نزد سام رفت و به او گفت:

«ای پهلوان، همسر تو پسری به دنیا آورده که بسیار زیبا و تندرست و سالم است و هیچ عیب و نقصی در اندام او نمی‌بینی. تنها چیزی که هست اینکه تمام موی او از موی سر گرفته تا ابرو و مژه همه مانند برف سفید است. اما تو ناراحت نباش و ناسپاسی نکن و غمگین نشو. بین او و بچه‌های دیگر، جز رنگ مویش تفاوتی وجود ندارد پس با او با تبعیض برخورد نکن و او را بپذیر».