کتاب پزشکی روان تنی، رویکردی سیستم اندیش به سلامت

کتاب پزشکی روان تنی، رویکردی سیستم اندیش به سلامت نوشتهٔ رضا جوهری‌فرد است و انتشارات دهکده سلامت آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب پزشکی روان تنی، رویکردی سیستم اندیش به سلامت

رضا جوهری‌فرد دربارهٔ نوشتن این کتاب چنین می‌گوید: «نزدیک به بیست سال پیش، در دوران دانشجویی خود، در کنار استاد و دوست عزیزم، جناب آقای دکتر فرزاد گلی، با رویکرد ذهن ـ بدن آشنا شدم و آن را گمشده ذهن خود یافتم. حاصل آن سال‌های آموزشی و پژوهشی، برگزاری کارگاه‌های متعدد و نگارش کتاب‌ها و مقالاتی مختلفی شد.

اما، ده سال بعد در سال ۱۳۸۷، با پیوند دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (به سرپرستی دکتر حمید افشار و دکتر فرزاد گلی) با دانشگاه فرایبورگ آلمان (به سرپرستی پرفسور مایکل ویرشینگ و کارل ادوارد شایت)، فصل جدیدی از مطالعات پزشکی ‌روان‌تنی در ایران آغاز، و سیستم‌اندیشی، ‌به‌عنوان یک رویکرد جامع‌نگر و پسامدرن در سلامت تن و روان مطرح شد.

من، ‌به‌عنوان عضو کوچکی از این خانواده، همواره در این جنبش نو در کنار اساتید بزرگوار، به کار آموزشی، پژوهشی و به‌ویژه درمانی خود مشغول بودم و تلاش کردم تا بخشی از این تلاش‌های علمی را به همکاران و دانشجویان خود انتقال دهم.»

کتاب پزشکی روان تنی، رویکردی سیستم اندیش به سلامت که نسخه ویراستاری و به‌روز شده از کتاب «مقدمه‌ای بر پزشکی روان‌تنی» است، حاصل همین آموخته‌ها و تجربه‌های نظری و بالینی است که تا حد امکان سعی شده به‌صورت خلاصه، مفید و کاربردی نوشته شود.

خواندن  کتاب پزشکی روان تنی، رویکردی سیستم اندیش به سلامت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر برای دانش‌پژوهان و متخصصین سلامت تن و روان مفید و خواندنی است.

بخشی از  کتاب پزشکی روان تنی، رویکردی سیستم اندیش به سلامت

‌«دیدگاه‌های جزءنگر و کاهش‌گرانه که سال‌ها در علوم مختلف از جمله زیست‌شناسی، پزشکی، حتی فیزیک نفوذ داشتند، با گسترش رویکردهای سیستمی و کل‌نگرانه، به‌تدریج اعتبار خود را از دست می‌دهند.

در دهه‌های اخیر، شاهد تلاش‌های مؤثری در حیطه‌های مختلف علمی (و به‌ویژه نظام سلامت)، در جهت جامعیت بخشیدن و نگاه سیستمی به دستاوردهای مهم اما پراکندۀ نظام دانایی مدرن هستیم که حاصل سال‌ها پژوهش‌ کمی و دقیق از مطالعات جزء‌نگر و القایی است. این انبوه اطلاعات جزء‌نگرانه، گاهی آن‌چنان ما را در هزار جزئیات سرگرم و سردرگم کرده که اشراف بر اهداف و مسیر اصلی را فراموش کرده‌ایم. به این علت، بسیاری از اندیشمندان اخیر، در پی ایجاد الگوهای نظری برای سامان بخشیدن به دانش ما از انسان و جهان هستند تا علوم را از انزوای شناخت‌شناسی خود خارج کنند. زیرا هر یک از حوزه‌های تخصصی علوم (مانند فیزیک، زیست‌شناسی، ریاضی و از این‌دست) چنان سرگرم مناسبات درونی خود هستند که گویی با کشف یک جزء، کل واقعیت را درمی یابند. پژوهش‌های فلسفی میشل سر دربارۀ رابطۀ علوم، قانون و مذهب، نظریات ادگار مورن در پیوند دادن فیزیک، زیست‌شناسی، اطلاعات و جامعه شناسی و همچنین، الگوی زیست ـ روان ـ اجتماعی جورج انگل در پزشکی، نمونه‌های وحدت‌بخش در ترسیم پیوستار انسان ـ فرهنگ ـ طبیعت و به‌عبارت دیگر، ذهن ـ بدن ـ جهان هستند. پزشکی امروز در این جریان جهانی در حال تحول است و به‌واسطۀ مطالعات بین‌رشته‌ای، در حال عبور از تنگناهای نظری و بالینی ماده‌باوری و دوگانه‌انگاری دکارتی است.

به این ترتیب، امروزه نظام‌های سلامت بر مبنای رویکردی سیستم‌اندیش، سلامت‌محور و انسان‌گرا بنا شده‌اند و این رویکرد سنگ بنای رشته‌هایی همچون پزشکی روان‌تنی، پزشکی ذهن ـ بدن، روان‌شناسی سلامت و روان‌شناسی سیستمی است.»