کتاب مهارت های ارتباطی

کتاب مهارت های ارتباطی نوشتهٔ حمید نوری و محمدسعید احمدی در انتشارات آوای نور چاپ شده است. مهارت های ارتباطی ، شیوه‌ های ضروری برای یک زندگی سالم و سازنده اند . این مهارت ها ، مجموعه ای از توانایی هاست که سبب سازگاری ما با دیگران و شکل گیری رفتار های مثبت و مفید می‌شوند . این توانایی‌ ها ما را قادر می‌سازند تا نقش مناسب خود را در جامعه به خوبی ایفا نماییم ، بی آنکه به خود یا دیگران آسیب برسانیم

درباره کتاب مهارت های ارتباطی

مهارت های ارتباطی مهارت‌های متفاوتی را شامل می‌شود: توانایی گوش دادن فعالانه به‌عنوان یک مهارت اساسی در روابط بین فردی همواره مورد توجه بوده است. این مهارت نوعی از مشارکت فعال در یک گفت‌و‌شنود است؛ فعالیتی که گوینده را در انتقال منظور خویش، یاری می‌کند. در مهارت گوش دادن، کافی نیست که شنونده سراپا گوش باشد و تمام حواس خود را به سخنان گوینده معطوف دارد، بلکه برای اطمینان از درک مطلب، باید استنباط خود را نیز به طور خلاصه به او منتقل کند.

مهارت های ارتباطی، از مهم ترین مؤلفه‌های زندگی انسان است. هیچ یک از توانمندی‌های بالقوه انسان، جز در سایه روابط بین فردی رشد نمی‌کند. فراگیری روابط بین فردی صحیح، اهمیت به‌سزایی در ایجاد سلامت روانی، رشد شخصیت، هویت‌یابی، افزایش بهره‌وری شغلی، افزایش سازگاری و خودشکوفایی دارد. افرادی که از مهارت‌های ارتباطی ضعیف‌تری برخوردارند، کمتر از سوی اطرافیان خود پذیرفته می‌شوند و با مشکلات کوتاه مدت و بلند مدت زیادی روبه‌رو هستند. پیامد چنین ارتباطی در بیشتر موارد، تنهایی، مشکلات خانوادگی و تحصیلی، عدم صلاحیت و نارضایتی شغلی، فشار روانی، بیماری جسمی و حتی مرگ خواهد بود.

کتاب مهارت های ارتباطی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 این کتاب می‌تواند مورد استفاده اساتید، دانشجویان، معلمان، پزشکان و پرستاران، کتابداران، صاحبان مشاغل خدماتی، کارمندان، همسران و هر فرد دیگری که به نحوی با دیگران ارتباط دارد، قرار گیرد.

بخشی از کتاب مهارت های ارتباطی

ویژگی‌های ارتباط

۱ ـ ارتباط، فرآیند است: منظور این نیست که برای رسیدن به یک ارتباط موثر حتما بایستی یک سری گام‌های خاص بر داشته شود، بلکه منظور این است که هر معنی که از پیام بر داشت می‌شود، بستگی به موقعیتی دارد که از آن پیام ابراز می‌شود. بدین معنی که قبل از شروع به صحبت، چه اتفاقی افتاده است و بعد از آن چه اتفاقی خواهد افتاد.

۲ ـ ارتباط، سازشی است: بدین معنی که برای ایجاد ارتباط مناسب، نیاز است که نوع ارتباط متناسب با محیط ارتباطی تغییر پیدا کند.

۳ ـ ارتباط، کلی نگر است: برای تفسیر و فهم یک ارتباط، بایستی فرستنده و گیرنده و مهم تر از آن، آن چه که بین آن‌ها اتفاق می‌افتد، در نظر گرفته شود (موریل و همکاران، ۲۰۰۶، به نقل شریفی، ۱۳۹۰).