کتاب فیلم ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می گذارند

کتاب فیلم‌ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می‌گذارند اثری از آنه فوستل با ترجمه مجید صفاری‌نیا و ارمغان دماوندیان است. این اثر به بررسی رابطه میان فیلم‌هایی که می‌بینیم و تاثیر آن بر عواطف، هیجانات و باورهایمان می‌پردازد و تاثیر فیلم بر سلامت روان را بررسی می‌کند. 

درباره کتاب فیلم‌ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می‌گذارند

حتما همه ما تجربیات ناخوشایندی را در زندگی تجربه کرده‌ایم که به وسیله مطالعه یک کتاب یا تماشای یک فیلم از بین رفته‌اند. ما می‌توانیم با شخصیت‌های مختلف فیلم‌ها همذات پنداری کنیم. به کمک آنان بسیاری از مشکلات روانی خود را حل کنیم. فیلم‌ها به ما کمک می‌کنند تا دریابیم افراد بسیاری در دنیا وجود دارند که مانند ما فکر می‌کنند و همچنین سبب می‌شوند تا بتوانیم رفتار افرادی که متفاوت با ما هستند را بهتر درک کنیم. 

اگر سابقه فیلم درمانی را بررسی کنیم به یونان باستان می‌رسیم. اما امروزه فیلم درمانی شکل دیگری به خود گرفته است. با گزینش و نمایش فیلم‌های مختلف می‌توان نوعی از حس همذات پنداری را در بیماران بیدار کرد. به آنان کمک کرد تا مشکلات خود را در حین تماشای فیلم در شخصیت‌ها پیدا کنند؛ این روش دو مزیت دارد: هم به آن‌ها کمک می‌کند تا حس بهتری پیدا کنند و هم کمک می‌کند تا زندگی خود را از زاویه‌ای دیگر ببینند. 

آنه فوستل در کتاب فیلم‌ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می‌گذارند به همین موضوع پرداخته است و تاثیر فیلم‌های مختلف بر سلامت روان و بهبود هیجانات و عواطف را بررسی کرده است. 

کتاب فیلم‌ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می‌گذارند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

این کتاب برای تمام علاقه‌مندان به مطالعات روان‌شناسی جذاب و خواندنی است.

بخشی از کتاب فیلم‌ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می‌گذارند

به نظر شما زمانی که احساس تنهایی می‌کردم، بهترین کاری که می‌توانستم انجام دهم چه بود؟ وقتی هیچ دوستی نداشتم و خود را در این دنیا به‌شدت بی‌کس و تنها حس می‌کردم، چه‌کار باید می‌کردم؟ من به دو روش خود را از محیط منفک می‌کردم و در دنیای انزوای خود فرو می‌رفتم: کتاب خواندن و تماشای فیلم.

از زمان کودکی، کتاب خواندن جزو اصول زندگی من بوده است. به یاد می‌آورم زمانی که در کلاس اول دبستان بودم، همه تلاشم را می‌کردم که به بهترین دوستم، کریسی، کتاب خواندن را یاد بدهم. هنوز به یاد دارم که در آن زمان کتابی درباره هیولا برایش می‌خواندم و صدای ترسناک هیولا را برایش تقلید می‌کردم. من دوست داشتم پشت کتاب‌ها پنهان شوم و البته هنوز هم به همان شیوه ادامه می‌دهم. اگر در مدرسه کسی را نداشتم که زنگ ناهارخوری را با او بگذرانم، کتاب می‌خواندم و نسبت به سایرین کاملاً بی‌توجه بودم. با گذشت سال‌ها، کتاب خواندن باعث می‌شد احساس تنهایی کمتری را تجربه کنم. به‌ویژه همزادپنداری با شخصیت‌های کتاب‌ها موجب می‌شد نسبت به خودم احساس بهتری پیدا کنم.

این امر درمورد فیلم دیدن هم صادق بوده است. تقریباً درمورد هر موضوع چالش‌برانگیزی که به‌نوعی با آن دست‌به‌گریبان بودم، فیلمی وجود داشت که باعث می‌شد با تماشای آن و تطبیق دادن موضوع و شخصیت فیلم با معضلات شخصی خودم، حداقل یکی از مشکلات آن زمان را حل کنم. البته سطح آگاهی من نسبت به موقعیت و شرایط آن‌قدر زیاد نبود که به خود بگویم، «تو قرار است با تماشای این فیلم جذاب، نسبت به خودت احساس بهتری پیدا کنی».

اما کاملاً مطمئنم که فیلم‌ها برای من بسیار مفید و مؤثر بوده‌اند.

در اینجا نکته مهم این است که چگونه می‌توان با افراد ارتباط واقعی یا حتی خیالی برقرار کرد. این موضوع از دو بُعد می‌تواند مفید باشد. از بعد شخصی، شما متوجه می‌شوید افراد زیادی وجود دارند که مشابه شما فکر می‌کنند و درگیر موضوعات مشابه هستند و بعد دیگر این است که به شما یاد می‌دهند که چگونه می‌توانید افراد متفاوت با خود را بهتر درک کنید و حتی دلایل رفتارهایی ازجمله گستاخی را متوجه شوید.