کتاب تربیت فرزند از دیدگاه اسلام و روانشناسی غرب

کتاب الکترونیکی «تربیت فرزند از دیدگاه اسلام و روانشناسی غرب» نوشتهٔ محمدجواد رضایی شریف در نشر میراث ماندگار چاپ شده است. این کتاب به دوران‌هایی که در تربیت فرزندان مؤثر است اشاره کرده و سعی نموده است که در حد امکان به توضیح و تفسیر آن‌ها بپردازد.

کتاب تربیت فرزند از دیدگاه اسلام و روانشناسی غرب

تربیت فرزند را نباید محدود به دوران پس از تولد فرزند کرد. برخی از والدین گمان می‌کنند برای تربیت نسل شایسته باید از دوران کودکی مراقبت‌هایی را اعمال کنند تا فرزندشان به درستی تربیت شود، درحالی‌که برای تربیت مناسب لازم است از مدت‌ها قبل از ازدواج و فرزند‌دار شدن مراقبت‌هایی را برای خود داشته باشند. تحقیقات نشان می‌دهد ویژگی‌های رفتاری و شخصیتی والدین از طریق وراثت قابل‌ انتقال به فرزندان است درنتیجه خصوصیات وراثتی انتقال یافته فرزندان را نباید محدود به جسم کرد. تربیتی می‌تواند به موفقیت کامل برسد که در ابتدا والدین در دوران نوجوانی و جوانی خود مراقب رفتارها و کردارهای خود بوده‌اند.

کتاب تربیت فرزند از دیدگاه اسلام و روانشناسی غرب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که مایل هستند با تعلیم و تربیت مبتنی بر آموزه‌های اسلامی بهتر آشنا شوند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب تربیت فرزند از دیدگاه اسلام و روانشناسی غرب

تعلیم و تربیت

در مورد تعلیم و تربیت و رابطه بین آن دو، دو دیدگاه تفکیکی و تلفیقی وجود دارد. در دیدگاه تفکیکی اعتقاد بر این است که این دو اصطلاح هر یک معنا و کاربرد مستقلی دارند که ناظر به فعالیت‌های متفاوتی هستند به لحاظ منطقی می‌توان گفت که از نظر این گروه دو اصطلاح تعلیم و تربیت دارای جغرافیای معنایی و عملی متفاوت و متمایزی هستند و قلمرویی با مرزهای مشخص دارند. دیدگاه دوم تلفیقی است در این دیدگاه دو مفهوم را متمایز و مستقل از هم تلقی نمی‌کند و قائل به ارتباط و پیوستگی عمیقی بین تعلیم و تربیت است به بیان دیگر نسبت بین تعلیم و تربیت عموم وخصوص مطلق تلقی می‌کند. مفهوم تربیت به صورت عام و مفهوم تعلیم را به صورت خاص در نظر گرفته است. از این منظر تربیت معنای جامعی دارد که تمامی فعالیت‌های گوناگون مانند تعلیم یا آموزش و تدریس را دربرمیگیرد که در راستای تحقق یک هدف خاص صورت می‌گیرد یکی از فعالیت‌های زیرمجموعه تربیت تعلیم است، بنابراین رویکرد تلفیق به جای کاربرد 9 ترکیب عطفی تعلیم و تربیت اصطلاح تربیت را به کار می‌برند به نظر می‌رسد دیدگاه دوم صحیح می‌باشد. علامه طباطبایی دراین‌باره می‌نویسد: مشخص کردن مرزهای تعلیم و تربیت و بیان قلمرو هر کدام در عمل میسر نیست. زیرا هر تربیتی مستلزم تعلیمی است و هر تعلیمی نوعی تربیت به شمار می‌آید. ولی از نظر مفهوم می‌توان تفکیکی میان آن دو قائل شد. از نظر مفهوم، تربیتت دارای معنای گسترده و فراگیر است و همه جنبه‌های شخصیت انسان را دربرمی‌گیرد. ولی تعلیم فقط در مورد استعداد علمی و ذهنی انسان مطرح است، به همین جهت تربیت شامل تعلیم نیز هست و میان آن دو رابطه عام و خاص مطلق برقرار است و تعلیم انسان بعد علمی و فکری او به‌شمار می‌آید.