کتاب زیگموند فروید

کتاب زیگموند فروید نوشتهٔ نیک رنیسون و ترجمهٔ وحید تقی‌پور و صدیقه میرزایی است و انتشارات پارسیک آن را روانهٔ بازار کتاب کرده است.

درباره کتاب زیگموند فروید

زیگموند فروید بنیان‌گذار رسمی روان‌درمانی نوین است. علم روان‌شناسی، «گفت‌وگودرمانی» را مدیون نهضت علمی دگرگون‌کنندهٔ فروید است. مفاهیم بنیادی روان‌تحلیلی، سنگ بنای روان‌درمانی است. غالب مکاتب درمانی بعدی یا در موافقت و گسترش ایده‌های فروید شکل گرفته‌اند و یا در نقد و مخالفت با آن. از این رو، آشنایی با روان‌تحلیلی برای افراد علاقه‌مند به روان‌درمانی ضروری است. آثار و ایده‌های فروید نه‌تنها روان‌شناسی را متحول کرد، بلکه به‌مرور حضور پر رنگی در سایر حوزه‌های علوم انسانی، به‌ویژه ادبیات، جامعه‌شناسی، دین‌شناسی و فلسفه پیدا کرد. روان‌تحلیلی در قامت شیوهٔ جدید نگرش به مسائل، حتی به شکل روشی برای تحقیق در آمده است.

کتاب حاضر با توجه به سهولت مطالعه و حجم کم، ابزار مناسبی برای آشنایی افراد با یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های عصر نوین است. ویژگی‌های شخصیتی فروید و ایده‌های ناب و گاهی شگفت‌آور او، الهام‌بخش ذهن‌های مستعد و چالش‌جو است و بنابراین، برای افراد فرهیخته فرصت بسیار ارزشمندی است تا با استفاده از این کتاب، مسیر هیجان‌انگیز آشنایی با فروید را آغاز کنند.

امتیاز ویژهٔ کتاب حاضر، فراگیری آن در اشاره به اغلب ابعاد زندگی فروید و روان‌تحلیلی است؛ کمتر کتابی با چنین حجم کمی توانسته مروری بر تمام این مسائل داشته باشد. در این کتاب با افکار و ایده‌های فروید و شیوهٔ تکامل آن‌ها آشنا می‌شوید. آثار مهم او و موارد درمانی تاثیرگذار روان‌کاوی را مشاهده می‌کنید. در انتها نیز معرفی کوتاهی از افراد موثر در رشد روان‌تحلیلی ارائه شده است. مطالعهٔ این کتاب، سرنخ‌های لازم را جهت آشنایی مقدماتی با زیگموند فروید و روان‌تحلیلی فراهم می‌کند و خواننده پس از مطالعهٔ آن، تسلط نسبی‌ای به حوزه‌های گوناگون روان‌تحلیلی پیدا می‌کند و می‌تواند موضوعات مورد علاقهٔ خود را مشخص سازد تا در صورت نیاز به‌طور تخصصی به پیگیری آن‌ها بپردازد.

خواندن کتاب زیگموند فروید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن کتاب زیگموند فروید را به علاقه‌مندان به کتاب‌های روان‌تحلیلی و روان‌کاوی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب زیگموند فروید

فروید بیش از پنجاه سال مشغول تفکر، نوشتن و گسترش ایده‌های نابی بود که به خاطر آن‌ها شهرت جهانی یافت. با در نظر گرفتن قدرت ذهن او و خلاقانه‌بودن ایده‌هایش، مفاهیم نظریه‌اش به‌شکلی ناگزیر پیوسته در حال تغییر بودند و در نتیجه حتما در نوشته‌هایش تناقض‌هایی یافت می‌شود. برخی منتقدان این تناقض‌ها را دست‌آویزی برای بی‌اعتبارکردن فروید قرار دادند. خود فروید از این عقیده که دانشمند نمی‌تواند نظرش را به مرور زمان عوض کند منزجر بود و همان‌طور که در طول زندگی‌اش نشان داد، نسبت به شواهد جدید رویی گشوده نشان می‌داد. شما نیز حتما موافق هستید که این منتقدان انرژی خود را تلف می‌کنند. بله، در کار فروید تناقضاتی دیده می‌شود اما در مقایسه با گسترهٔ افکار و مفاهیمی که او گسترش داد، این ایرادها بسیار ناچیز هستند. برای درک مفاهیم فروید می‌توان آن‌ها را در چهار دستهٔ عمومی قرار داد. حتی به‌طور کلی‌تر، می‌توان چنین عنوان کرد که فروید در هر دوره‌ای روی یکی از این دسته‌ها بیش‌تر از سایر آن‌ها متمرکز بوده است. از اواخر دههٔ ۱۸۸۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۰۰، او در حال اکتشاف ذهن ناهشیاری بود که در کار با بیمارانش با آن مواجه شده بود. به موازات آن، از اواسط دههٔ ۱۸۹۰ تا سال‌های پیش از جنگ جهانی اول ایده‌های خود را دربارهٔ رشد جنسی دوران کودکی تا بلوغ و پس از آن، مفهوم‌سازی کرد. از همان اوایل دههٔ ۱۸۹۰، فروید به دنبال ارایهٔ مدلی از ساختار ذهن بود که مفاهیم نظریه‌اش را در بر بگیرد و در نهایت طی جنگ جهانی اول و اوایل سال‌های دههٔ ۱۹۲۰، توانست مدل متبحرانهٔ خود از ذهن را که شامل «نهاد»، «خود» و «فراخود» می‌شود ارایه دهد. در اواخر عمر و به‌خصوص پانزده سال پایانی، اغلب نوشته‌هایش متوجه به‌کاربردن روان‌تحلیلی در تبیین مسایل گسترده‌تر، مانند فرهنگ و جامعه بود.